Openbaring Ontsluit - 16 ('n Kosmopolitiese Groep) [1]
Indien u hierdie Bybdelstudie wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. INLEIDING:
Ons kry die eerste duidelike uiteensetting in Openbaring van wie gered gaan word in 7:1-17, nl. 144 000 (7:4-8). Ons het dan ook die vorige keer gekyk na hierdie getal, wat eintlik op ’n groot menigte dui – soos die sterre aan die hemel leer Gen.15:5 ons ~ Toe het die Here vir Abram buitentoe laat gaan en vir hom gesê: “Kyk op na die hemel en tel die sterre as jy kan.” Verder sê die Here vir hom: “So baie sal jou nageslag wees.” Die 144 000 het ons dan ook gesien, moet simbolies verstaan word, maar dit is tog ook ’n spesifieke getal soos dit deur God bepaal is – Hy het dus al voor die grondlegging van die aarde, presies geweet wie Hy uitverkies het – by die naam!
Alle gelowiges het dus ’n vaste sekerheid t.o.v. hul redding, omdat hul name opgeskryf staan in die Boek van die Lewe (3:5; 13:8; 17:8; 20:12; 15; 21:27). Hierdie Boek bevat die name van die mense wie die genade van die ewige lewe ontvang het en wat meer is, hulle name sal nooit uit hierdie Boek verwyder word nie!
Dit is ook belangrik om te besef dat hierdie redding vir alle gelowiges gegee word – en nie net vir die martelare soos baie teoloë beweer nie. Al die gelowiges staan voor die Lam (7:9), almal se klere word in die bloed van Christus gewas (7:14) en die Lam laat hulle almal wei (7:17). Die hele skare gelowiges staan dus voor die Lam en volgens 14:4 volg almal die Lam omdat hulle uit die mensdom losgekoop is vir God en die Lam ~ Dit is hulle wat hulle nie met vrouens besoedel het nie; hulle het kuis gebly. Hulle volg die Lam waar Hy ook al gaan. Hulle is onder die mense uit losgekoop as eerstelinge vir God en vir die Lam.
Ons het ook gesien dat diegene wie die seël van God ontvang het, staande sal bly te midde van al die verskriklike dinge wat aan die einde van die dae, of te wel op die Dag van die Here, gaan gebeur.
2. VERS VIR VERS ONTLEDING:
· Openb.7:9 ~ Hierna het ek ’n groot menigte gesien wat niemand kon tel nie. Hulle was van elke nasie, stam, volk en taal en het voor die troon en voor die Lam gestaan. Hulle het wit klere aangehad, en daar was palmtakke in hulle hande.
Hier vind ons bevestiging dat die 144 000 van 7:4-8 dui op ’n groot menigte. Ons vind verder hier, die gevolg van Jesus se opdrag in Matt.28:19 ~ Gaan dan na al die nasies toe en maak die mense my dissipels: doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees, en 20 leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het. En onthou: Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wêreld, asook Mark.16:15 ~ Gaan uit, die hele wêreld in, en verkondig die evangelie aan die hele mensdom.
Johannes sien God se menigte uitverkorenes wat, versamel is vanuit al die volke en tale van die wêreld – voorwaar ’n kosmopolitiese groep – en hy sien hulle, volgens vers 9b, in die teenwoordigheid van God, want God het hulle aanvaar op grond van Christus se soendood aan die kruis en daarom beskik al die gelowiges oor die ewige lewe.
Die feit dat hierdie gelowiges almal wit klere aan het is ’n baie belangrike punt, want dit simboliseer oorwinning en redding en elkeen het sy of haar wit kledingstuk ontvang nadat dit in die bloed van Christus gewas is (v.14). Hierdie wit kledingstukke dui verder daarop dat hulle die ware ontvangers van Christus se verlossing is, in teenstelling met ander wat, al het hulle Christus bely, nie ware oorwinnaars is nie – Openb.3:5 ~ Elkeen wat die oorwinning behaal, sal sulke wit klere dra. Ek sal nooit sy naam uit die boek van die lewe uithaal nie, en Ek sal voor my Vader en voor sy engele verklaar dat hy aan My behoort. En Openb.3:18 ~ Daarom raai Ek julle aan om by My goud te koop wat deur vuur gelouter is, sodat julle ryk kan word; en koop wit klere, sodat julle julle kan aantrek en julle skande, julle naaktheid, nie gesien word nie; en koop oogsalf om aan julle oë te smeer, sodat julle kan sien.
Die feit dat hierdie Oorwinnaars, palmtakke in hul hande gehad het, is teken van hul oorwinning. Daar word net op een ander plek in die Nuwe testament verwys na palmtakke en dit is Joh.12:13 ~ Hulle het palmtakke gevat en Hom tegemoet gegaan en uitgeroep: “Prys Hom! Loof Hom wat in die Naam van die Here kom!” en: “Die Koning van Israel!” Moses het reeds in Lev.23:40 opdrag gegee dat palmtakke gebruik moet word tydens die Fees van die Tabernakels. Palmtakke is egter ook later by ander feesgeleenthede gebruik. Joodse muntstukke wat dateer uit 140 v.C. tot 70 n.C. het afbeeldings van palmtakke bevat, met die inskripsie “Vryheid vir Sion” daarop. In Joh.12 is die palmtakke simbool van Christus se triomf en hier in Openb.7 is dit simbool vir alle gelowiges se oorwinning. Die palmtakke word egter ook gebruik om eer aan Christus te bring en ook as teken van God se finale oorwinning oor die bose en die sonde.
· Openb.7:10 ~ Hulle (die 144 000) het hard uitgeroep: “Ons redding kom van ons God, wat op die troon sit, en van die Lam!”. Die uitverkorenes wat voor die troon en in die teenwoordigheid van Christus staan, het pas deur die Dag van die Here gekom en met God se reddende genade wat hulle van daardie verskriklike dag gered het, bars hulle uit in lofprysing en die kern van hul lofprysing, is aanbidding. Hulle gee erkenning aan God vir redding aan hulle geskenk.
· Openb.7:11-12 ~ Al die engele het rondom die troon, die ouderlinge en die vier lewende wesens gestaan. Hulle het toe voor die troon gekniel met hulle gesigte na die grond toe en het God aanbid 12 en gesê: “Amen! Die lof en die heerlikheid, die wysheid, die dank en die eer, die mag en die sterkte behoort aan ons God tot in alle ewigheid. Amen!”
Die gelowiges is nie alleen wanneer hulle eer aan God bring nie, want saam met hulle kniel ook die engele en die ouderlinge en die vier lewende wesens. Net so terloops: Let daarop dat wanneer al die verskillende dele van die kerk in een sin vermeld word, word die getal “24” nie saam met die ouderlinge (of te wel die universele kerk) gebruik nie. In sulke gevalle word net die ongekwalifiseerde uitdrukking “ouderlinge” gebruik (bv. ook 14:3). Die rede hiervoor is dat ons moet besef dat die kerk vanuit verskillende perspektiewe beskou kan word.
Die hemelwesens wat saam met die gelowiges, God aanbid, betoon geweldige eerbied teenoor God, wanneer hulle op hul aangesigte voor Hom val in aanbidding. Hierdie liggaamshouding tydens aanbidding, is ’n tipiese eienskap van die aanbidding van die Gerubs en die verheerlikte heiliges – bv. Openb.7:11 ~ Al die engele het rondom die troon, die ouderlinge en die vier lewende wesens gestaan. Hulle het toe voor die troon gekniel met hulle gesigte na die grond toe en het God aanbid (sien ook 5:8, 14; 11:16).
Terwyl die hemelwesens hulle dan op hulle aangesigte voor God bevind, ego hulle die lofprysing en aanbidding van die uitverkorenes, deur “Amen” uit te roep.
Hulle roep egter meer uit as net “Amen”. Hulle gee ook erkenning aan God en sê daardeur, dat Hy die enigste Een is aan wie lof en heerlikheid (God se verhewe majesteit) en dank en eer toekom – Hy die ewige, Almagtige en Alwyse God!
Daar is heelwat mense wat dan ook n.a.v. hierdie teksgedeeltes voel dat dit die wyse is waarop ons as gelowiges in gebed voor God moet kom, maar dit is te betwyfel of so ’n posisie (op ons aangesigte) regtig van ons verwag word, want dan sou die Woord homself baie eksplisiet daaroor uitgespreek het en sou Jesus dit hoogs waarskynlik ook in Matt.6:5-13 (“Die Onse Vader”) dit vir ons voorgeskryf het – en Hy het nie. Wat wel belangrik is wanneer ons in gebed verkeer, is die inhoud van ons gebed – dit moet in gees en in waarheid geskied. Verder is ons gesindheid belangrik; ons fokus (God se verheerliking dus); dat ons ontsag sal hê vir God en bewus sal wees van Sy heiligheid. “Lyftaal” is slegs belangrik in so verre dit ons opregtheid van hart en ons ontsag vir God demonstreer.
· Openb.7:13-14 ~ Een van die ouderlinge vra toe vir my: “Hierdie mense met die wit klere aan, wie is hulle en waar kom hulle vandaan?” 14 “Ek weet nie, Meneer,” sê ek vir hom, “maar ú weet.” Hy sê toe vir my: “Dit is dié wat uit die groot verdrukking kom. Hulle het hulle klere gewas en dit wit gemaak in die bloed van die Lam.
Iets baie interessants vind nou hier in vers 13 plaas. Dit is slegs hier en ook in Openb.5:5 waar dit gebeur dat slegs een ouderling praat. Hierdie ouderling vestig Johannes se aandag op die mense in die wit klere, deur vir hom te vra wie hulle is. Natuurlik weet hierdie ouderling wie hulle is, maar hy wil deur hierdie vraag Johannes bewus maak van wie hierdie mense is wat heel laaste toegetree het tot die hemel. In reaksie hierop sê Johannes dan dat hy nie weet nie, waarop die ouderling vir Johannes sê dat hierdie uitverkorenes, die laastes is wat die laaste stryd op aarde deurstaan het en dat hulle, ... sonder vlek of rimpel en heilig en onberispelik is (n.a.v. Ef.5:27). Hierdie laaste uitverkorenes om die hemel te betree, het nie hul heiligheid en vlekloosheid eers in die hemel ontvang nie – nee, hulle het dit reeds, soos al die ander uitverkorenes wat hulle vooruit gegaan het, hier op aarde ontvang, deur die reiniging van Christus se bloed.
Die “verdrukking” waarvan die ouderling hier praat, moet nie gesien word as een enkele verdrukking, of “Groot Verdrukking” nie, maar eerder as die eindpunt of klimaks van die Nuwe Testamentiese era se verdrukking – dit is die era, of dispensasie van die Heilige Gees dus – tussen die eerste en die tweede koms van die Here Jesus. Gedurende hierdie tydperk gaan die Kerk van Christus voortdurend gebuk onder die aanslae van die satan en moet ons as gelowiges voortdurend waaksaam wees en ons gevegsmondering voortdurend aanhou – Ef.6:11-13 ~ Trek die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle op julle pos kan bly ondanks die listige aanslae van die duiwel. 12 Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen elke mag en gesag, teen elke gees wat heers oor hierdie sondige wêreld, teen elke bose gees in die lug. 13 Trek daarom die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle weerstand kan bied in die dag van onheil en, nadat julle die stryd tot die einde toe gevoer het, nog op julle pos kan bly staan.
Ek het gesê dat die geveg waaruit hierdie laaste gelowiges gekom het, die eindpunt of klimaks was van die Nuwe Testamentiese era, maar dit beteken allermins dat hierdie laaste geveg makliker, of dalk net so moeilik was as die waarin ons, onsself tans bevind – alle aanduidings is daar dat hierdie laaste “hekkie” voor die Groot Dag van die Here, uiters moeilik en fel sal wees, omdat die satan die Antichris in hierdie tyd sal vrystel teen God se kinders en hierdie laaste wilde en wrede aanslag, sal waarskynlik die grootste hoeveelheid martelare van alle tye oplewer.
Dit is dan ook waarom dit nodig is dat die diensknegte van God n.a.v. 7:3 ’n merkteken, of te wel seël op hul voorhoofde moet ontvang, want met daardie seël op hul voorhoofde sal nie een van hulle verlore gaan nie, maar volhard tot die einde toe.
Die voorafgaande klompie verse van hoofstuk 7 (1-8) is dus vir ons ’n aanduiding van hoe noodsaaklik dit is om hierdie seël te ontvang en vanaf vers 9 sien ons dan die eindresultaat van hierdie seël.
· Openb.7:15-17 ~ Daarom is hulle voor die troon van God en dien hulle Hom dag en nag in sy tempel; en Hy wat op die troon sit, sal by hulle bly. 16 Hulle sal nie meer honger en nie meer dors kry nie; die son sal hulle nie brand nie en ’n hittegloed ook nie, 17 want die Lam wat in die middel van die troon is, sal hulle herder wees en hulle na die fonteine met die water van die lewe lei; en God sal al die trane van hulle oë afdroog.”
Johannes sien dat hierdie gelowiges wat voor die troon en in die teenwoordigheid van Christus is, oorspoel word met allerlei voorregte en seëninge.
Eerstens ervaar hulle die onuitspreeklike voorreg om voortdurend in die teenwoordigheid van God te wees en mag en kan hulle Hom dag en nag dien. Daar sal nooit verveeldheid wees nie; daar sal nooit eensaamheid wees nie – nooit, ooit nie, want hulle sal gemeenskap met God hê – Hy sal altyd by hulle wees! Die woorde “dag en nag” dui op die permanensie; die ewigheid waarin die gelowiges hulle sal bevind. En die gebruik van die woord “tempel” dui vir ons daarop, dat die ganse hemel; die ganse nuwe skepping, God se “woonplek” is en dit is waar alle gelowiges by Hom sal wees – in Sy woonplek – in Sy tempel.
Alle fisiese behoeftes wat hier op aarde bestaan het, sal daar nooit weer wees nie – die uitverkorenes sal nooit weer honger of dors hê nie. Hulle nuwe liggame wat hulle ontvang het sal nooit weer blootgestel wees aan allerlei beproewing of swaarkry nie, want Christus die Lam van God sal vir hulle ’n Herder wees en in hul behoeftes voorsien. God sal hulle so oorweldig met Sy blote teenwoordigheid, maar ook met Sy volmaakte liefde, dat daar geen trane in die hemel sal wees nie.
Dit is interessant om hier te sien dat Christus beide Lam en Herder sal wees. As Lam van God was Hy geslag ten einde ons met Sy bloed te koop, sodat ons saam met Hom in die hiernamaals kan wees (waar Hy nou reeds besig is om vir ons ’n plek voor te berei). As Herder voorsien Hy in al ons behoeftes en versorg en beskerm Hy ons.
As Herder lei Christus ons na fonteine met die water van lewe – in die Woord dui “water” meestal op die ewige lewe en redding. Die feit dat ons hier herinner word daaraan dat Christus ons na hierdie fontein van lewende water lei, dui vir ons daarop dat die fokus van ons teenwoordigheid in die hemel, op ’n ewige geestelike lewe en -seën gevestig word.
God sal dus altyd by ons wees en ons sal God altyd dien en loof en prys; sonder om moeg te word; sonder om honger te word; sonder om dors te word. In kort: Ons sal nooit gelukkiger kan wees as wat dit daar gaan wees nie en ons sal nooit gelukkiger in ons “werk” kan wees as in God se teenwoordigheid en in Sy tempel nie. Dit laat ’n mens dink aan die woorde in Hooglied 2:4 ~ Hy vat my na ’n feesplek toe; hy straal van liefde vir my.
3. TEN SLOTTE:
Wanneer hierdie pragtige prent vir ons geskilder word, wil ons nie eers dink aan wat met diegene gaan gebeur wat nié deur die bloed van die Lam van God vrygekoop is en wat met Christus se tweede koms, getref gaan word deur Sy verterende vuur nie. Genadiglik gaan ons as gelowiges hierdie voorsmaak van die hel vryspring, omdat ons God se seël ontvang het.
Openbaring 7 is dus vir ons ’n groot troos, voordat die ontsettende gebeurtenis van die sewende seël gaan losbreek. Dit is die innige, sterk versekering van ons veiligheid, voordat die gordyne vir die laaste bedryf van die slotdrama oopgetrek word.
[1] Bybelstudiereeks aangebied deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) Sondagaand 01 November 2009
Monday, November 2, 2009
Boodskap deur Kobus van der Walt (01 November 2009)
Die Brief aan die Efesiërs - 08 (Christus se Geheimenis) [1]
Indien u hierdie Boodskap wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. SKRIFLESING:
Ef.3:1-13 ~ Daarom bid ek vir julle wat nie Jode is nie, ek, Paulus, ’n gevangene deur my diens aan Christus Jesus. 2 Julle het tog seker gehoor van die opdrag wat God in sy genade aan my gegee het in julle belang. 3 Hy het sy geheimenis deur ’n openbaring aan my bekend gemaak, soos ek dit hierbo kortliks beskrywe het, 4 en as julle dit lees, sal julle ’n begrip kry van my insig in die geheimenis van Christus. 5 Nog nooit tevore in die geskiedenis is die geheimenis aan die mensdom bekend gemaak soos God dit nou deur die Gees aan sy heilige apostels en profete geopenbaar het nie. 6 En dít is die geheimenis: deur die verkondiging van die evangelie en in hulle verbondenheid met Christus Jesus, word ook mense wat nie Jode is nie, saam met ons deel van die volk van God en lede van die liggaam van Christus, en kry hulle ook saam met ons deel aan wat God belowe het. 7 Van hierdie evangelie het ek ’n dienaar geword, ’n voorreg wat God in sy genade aan my gegee het deur sy krag in my te laat werk. 8 Hoewel ek die geringste van al die gelowiges is, het Hy aan my hierdie voorreg gegee om aan die heidennasies die evangelie van die onpeilbare rykdom van Christus te verkondig. 9 Ek moet aan almal bekend maak hoe God, die Skepper van alle dinge, nou sy verborge plan uitvoer nadat Hy dit deur al die eeue geheim laat bly het. 10 Maar nou het God die ryke verskeidenheid van sy wysheid deur die kerk bekend laat word aan elke mag en gesag in die hemelruim, 11 soos Hy Hom van ewigheid af al voorgeneem het om dit deur Christus Jesus, ons Here, tot uitvoering te bring. 12 In ons verbondenheid met Hom en deur ons geloof in Hom kan ons met vrymoedigheid en vertroue na God gaan. 13 Daarom bid ek dat julle nie moedeloos word omdat ek om julle ontwil ly nie. Julle moet dit eerder as ’n eer beskou.
2. INLEIDING:
Hoofstuk 3 begin met die woord “daarom” en ons weet nou al dat wanneer ’n gedeelte begin met “daarom”, ons altyd onsself moet afvra “waarom”? Waarom sê Paulus hier, “daarom”? Uiteraard verwys hierdie “daarom” na die voorafgaande gedeelte en in hierdie geval, óók na die gedeelte wat nog gaan volg en wat in werklikheid eers in vers 14 sal begin, met sy gebed vir die Efesiërs.
Hierdie “daarom” verwys egter ook terug na die waarhede wat Paulus in hoofstuk 2 bespreek het en dit sluit o.a. die feit in dat mense wat in Christus is, nuwe skepsele word (2:15); dat alle gelowiges, deel uitmaak van een liggaam (2:16); dat die heidense gelowiges wat eens ver verwyder was van God, nou ná aan God is (2:17); dat alle gelowiges gelyke burgers van God se koninkryk is en deel van Sy familie uitmaak (2:19); en dat alle gelowiges deel uitmaak van die gebou waarvan Christus die hoeksteen is (2:21-22).
Voor Paulus met sy gebed in vers 14 begin, en ook omdat hy die waarde van herhaling besef, hanteer hy net eers weer sommige van die waarhede wat hy in hoofstuk 2 in detail behandel het, en daarom koppel hy hierdie kort bespreking, van hierdie waarhede, aan die vorige gedeelte met die woord “daarom”.
3. GEHEIMENIS ONTSLUIT:
In sy bespreking van die waarhede van hoofstuk 2, gebruik Paulus die Griekse woord vir “geheimenis”, nl. "musterion", nie minder nie as 6 keer: In vers 3 ~ Hy het sy geheimenis deur ’n openbaring aan my bekend gemaak...; in vers 4 ~... sal julle ’n begrip kry van my insig in die geheimenis van Christus; vers 5 ~ Nog nooit tevore in die geskiedenis is die geheimenis aan die mensdom bekend gemaak...; vers 6 ~ En dít is die geheimenis...; en dan ook weer twee keer in vers 9 ~ Ek moet aan almal bekend maak hoe God, die Skepper van alle dinge, nou sy verborge plan uitvoer....
Hierdie Griekse woord ("musterion"), of te wel “geheimenis”, se betekenis is veel swaarder gelaai as die Afrikaanse, of Engelse woord se betekenis. “Musterion” dui op iets wat ver verby natuurlike kennis strek, maar die inhoud en betekenis daarvan het bekend geword aan ons deurdat die Heilige Gees dit aan ons of iemand anders geopenbaar het. Paulus omskryf hierdie betekenis vir ons mooi in Kol.1:26 ~ Dit is die geheimenis wat eeue en geslagte lank verborge was, maar wat nou geopenbaar is aan die mense wat aan Hom behoort. ’n Geheimenis in Bybelse sin, dui dus op iets wat voorheen verborge was, of wat nie eers in gelowiges se wildste drome bedink kon word nie, maar wat nou aan hulle onthul is – dit is dus nou ’n ope geheim (onthul en vol betekenis vir gelowiges, maar steeds ’n geheimenis vir ongelowiges).
Daar was alreeds in Ef.2:10 verwys na hierdie geheimenis, toe Paulus gesê het ~ Want ons is sy maaksel, geskape in Christus Jesus... (O.A.V.). En in vers 15 van hoofstuk 2, is hierdie geheimenis nog verder onthul ~ Die wet van Moses met al sy gebooie en bepalings het Hy opgehef, en deur vrede te maak, het Hy in Homself dié twee, Jode en nie-Jode, tot een nuwe mensheid verenig. So fenomenaal is hierdie nuwe mensheid wat God in en deur Christus tot stand gebring het, dat Paulus in verse 18-22 verder gaan en die geheimenis volkome ontrafel, deurdat hy sê dat... ons almal, Jode en nie-Jode, deur die een Gees vrye toegang tot die Vader (gekry het). 19(Dat ons) dus nie meer ver van God af (is) nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God. 20(Dat ons) ’n gebou (is) wat opgerig is op die fondament van die apostels en die profete, ’n gebou waarvan Christus Jesus self die hoeksteen is. 21(En) in Hom sluit die hele gebou saam en verrys dit tot ’n heilige tempel vir die Here, 22 in wie (ons) ook saam opgebou word as ’n geestelike huis waarin God woon.
Hierdie onthulde geheimenis, nl. dat ook die heidene, of nie-Jode ook nou deel uitmaak van God se gesin, oorheers Paulus se gedagtes nou in hoofstuk 3 – dit is dan nóg ’n rede waarom hy hoofstuk 3 begin met die woord, “daarom”.
In vers 1 van hoofstuk 3, begin hy deur vir die Efesiërs te bid, maar omdat sy gedagtes tot oorlopens toe vol is van hierdie ontrafelde geheim, onderbreek hy sy gebed en praat hy eers verder oor die geheimenis in verse 2 tot 13 en in vers 14 sit hy sy gebed dan voort met die woorde ~ Daarom kniel ek in gebed voor die Vader....
Waarom onderbreek Paulus sy gebed en waarom kan hy nie ophou dink oor en praat van die heidene wat ook nou deel uitmaak van die “nuwe mensheid” nie? Al het God reeds in Gen.12:3 gesê dat die heidene geseën sou word ~ ... In jou (dit is Abraham) sal al die volke van die aarde geseën wees..., het die Jode van destyds, die heidene fel teengestaan en het die Jode geglo dat heidene slegs deel van God se huisgesin kon word, as hulle, hulle sou bekeer tot die Jodedom en deur die proses van besnydenis gegaan het (hulle is dan Proselitiese Jode genoem). Die onthulde geheimenis het dit dan ook aan Paulus geopenbaar, dat hierdie proses nié nodig was nie en daarom moes Paulus hierdie muur van weerstand afbreek, wat die Jode gehad het jeens die heidene.
Hy doen dit dan ook deur vir die Joodse gelowiges in vers 6, op drie maniere te laat verstaan dat die heidense gelowiges deel van God se volk is:
· Eerstens sê hy dat hulle deel van die volk van God is. Die Engelse vertaling stel dit baie mooi ~ This mystery is that the Gentiles are fellow heirs (E.S.V.). Hy sê dus dat die heidene, mede-erfgename is. Hierdie woord “erfgename” is ’n baie belangrike woord vir Paulus en hy gebruik dit dikwels in sy briewe (bv.Rom.4:13; Gal.3:29; 4:1-7; Titus 3:7). Hierdie woord “erfgenaam” omvat alles wat ’n persoon kan en mag ontvang wanneer hy wederbaar word. Rom.8:17 gee vir ons ’n raak beskrywing daarvoor ~ En omdat ons kinders is, is ons ook erfgename. Ons is erfgename van God, erfgename saam met Christus. Aangesien ons deel het aan sy lyding, sal ons ook deel hê aan sy heerlikheid. Ons deel dus in ál die seën wat daar beskikbaar is. Die Jode is dus nié eersteklas gelowiges en die heidene tweederangse gelowiges nie – ons is dus gesamentlike- en gelyke erfgename in Christus Jesus.
· In Ef.2 het Paulus die kerk vergelyk met ’n koninkryk, ’n gesin en ’n familie. Hier in hoofstuk 3 brei Paulus egter uit op wat hy in 1:22-23 gesê het, nl. Ja, aan Hom het God alles onderwerp, Hom bo alles verhef en Hom aangestel as hoof van die kerk. 23 Die kerk is sy liggaam, die volheid van Hom wat alles in almal vervul. Ons sien dus in die tweede plek, dat Paulus sê dat gelowiges, lede is van een liggaam en beskryf hy in verse 11 tot 16, hoe ons almal deel geword het van hierdie liggaam.
Die beeldspraak wat hier gebruik word, dui daarop dat gelowiges op ’n geheimenisvolle wyse saamgevoeg word in die kerk, maar dit dui ook daarop dat hierdie samevoeging, iets is waarin almal moet groei en waarna hulle moet streef. En hoe word dit gedoen? Dit kan enersyds, slegs gebeur namate ons groei in ons kennis van Hom wat ons saamgesnoer het in een gemeente en andersyds deurdat ons sal besef dat elkeen van ons net so ’n groot sondaar is soos ons broers en susters; dat ons ewe hulpeloos en afhanklik van God se genade is; dat ons almal deur een en dieselfde Verlosser gered is; dat ons almal gevul is deur dieselfde Heilige Gees; dat ons almal dieselfde Vader het; dat ons almal deur dieselfde beproewing en vervolging gaan en laastens, dat ons almal oppad is na die selfde eindbestemming. Dit is kennis en ’n waardering van hierdie dinge wat ons saam sal voeg tot ’n eenheid.
· Laastens sê Paulus, dat gelowiges (Jood en nie-Jood), deel in God se beloftes. Die Woord van God is vol van beloftes wat geskenk word aan diegene wat hul vertroue in God plaas en na Hom toe kom deur geloof in die versoeningswerk wat Jesus Christus gedoen het.
Ons moet egter daarop let dat die woord “belofte” in vers 6, in die enkelvoud geskryf is en daarom verwys hierdie belofte, na die belofte van redding wat aan ons eerste ouers (Adam & Eva) gemaak is en wat weer aan Abraham herhaal is. Gal.3:14 ~ Daardeur kan ook hulle wat nie Jode is nie, deur Christus Jesus deel kry aan die seën wat God aan Abraham toegesê het. So het ons dan deur die geloof die Gees ontvang wat God beloof het. Vers 19 ~ Watter doel dien die wet dan? Dit is later bygevoeg as gevolg van die sonde, en dit is bedoel vir die tyd totdat die nakomeling op wie die belofte betrekking het, sou kom. Engele het die wet deur middel van ’n tussenganger aan die volk gegee. Vers 22 ~ Maar volgens die Skrif is die hele wêreld vasgevang in die greep van die sonde; die belofte word dus vir die gelowiges vervul alleen op grond van die geloof in Jesus Christus. En vers 29 ~ En as julle aan Christus behoort, is julle ook nakomelinge van Abraham en erfgename kragtens die belofte van God.
Om dit wat Paulus hier in Galasiërs geskryf het, te mag hê, is om in die heel grootste moontlike vorm van seën deel te kan hê en dít (hierdie seën) is waarna Paulus verwys as hy in Ef.3:6 praat van die belofte wat ons as gelowiges ontvang het. EN om hierdie belofte met andere te deel – met die verlore gaande wêreld te deel, is ’n enorme voorreg.
4. DIE GEVOLGTREKKING:
Wat dan is die gevolgtrekking wat ons moet maak uit hierdie geheimenis, nl. dat die heidense gelowiges ook deel van God se volk is?
· Eerstens het Paulus ten doel gehad om Christus aan die heidene te verkondig en dit was vir hom nodig om dit teenoor die Joodse gelowiges te motiveer, omdat die Jode oor die algemeen, maar ook die Joodse gelowiges spesifiek, nydig en selfs hatig teenoor die heidene was – dit was dan ook o.a. een van die redes waarom Paulus die eerste keer in Jerusalem in hegtenis geneem was. Ons lees o.a. hiervan in Hand.21:28 toe Jode uit Asië wat in Jerusalem was vir die reinigingshandeling, uitgeroep het ~ “Israeliete, kom help!” het hulle geskreeu. “Hier is die man wat ons volk, die wet van Moses en die tempel oral aanval. Nou het hy boonop nog Grieke in die tempel ingebring en hierdie heilige plek ontheilig.”
Die Joodse godsdiens en later dan ook die Christelike godsdiens is deur die Jode as eksklusief en slegs behorende tot hulle beskou, daarom Paulus se verduideliking en motivering waarom hy die Evangelie ook aan die heidene verkondig. Daarom dat Paulus in verse 5 en 6 sê ~ Nog nooit tevore in die geskiedenis is die geheimenis aan die mensdom bekend gemaak soos God dit nou deur die Gees aan sy heilige apostels en profete geopenbaar het nie. 6 En dít is die geheimenis: deur die verkondiging van die evangelie en in hulle verbondenheid met Christus Jesus, word ook mense wat nie Jode is nie, saam met ons deel van die volk van God en lede van die liggaam van Christus, en kry hulle ook saam met ons deel aan wat God belowe het.
· Tweedens het Paulus dit ten doel gehad om die wêreld te vertel van die Kerk van die Here Jesus, daarom dat hy in vers 9 sê ~ Ek moet aan almal bekend maak hoe God, die Skepper van alle dinge, nou sy verborge plan uitvoer nadat Hy dit deur al die eeue geheim laat bly het. Paulus was geroep om alle mense te vertel van die wonderwerk, nl. dat Jood en heiden tot ’n nuwe volk en nuwe mense verander word deur die wedergeboorte en saam in een Liggaam, nl. die kerk van die Here Jesus geplaas word, ten einde ’n kragtige getuienis van liefde en eensgesindheid te kan wees teenoor die wêreld– Joh.13:34-35 ~ Ek gee julle ’n nuwe gebod: julle moet mekaar liefhê. Soos Ek julle liefhet, moet julle mekaar ook liefhê. 35 As julle mekaar liefhet, sal almal weet dat julle dissipels van My is.”
· Die derde rede kom as ’n verrassing en ons sien dit in vers 10 ~ Maar nou het God die ryke verskeidenheid van sy wysheid deur die kerk bekend laat word aan elke mag en gesag in die hemelruim. Die engele hou ons dus dop! R. Kent Hughes het hierdie situasie verduidelik aan die hand van, soos hy dit noem, ’n kosmiese drama. Hy sê dat die geskiedenis vergelyk kan word met ’n teater. Die wêreld vorm die verhoog en die akteurs is die Kerk. Die Skrywer van hierdie drama is God wat terselfdertyd optree as regisseur. En die gehoor sê Hughes, is die kosmiese wesens – die owerhede en magte in die hemele (v.10 – O.A.V.) en ’n ene MacKay sê dat die geskiedenis, die “universiteit van die Engele” is. John Stott weer sê dat dit deur die ou skepping, of te wel die heelal is, dat God sy heerlikheid aan die mensdom openbaar, maar dit is deur die nuwe skepping, nl. die kerk, dat God Sy wysheid aan die engele openbaar.
Die gevolgtrekking waartoe ons dus moet kom t.o.v. van vers 10, is dat die engele ons dophou, omdat ons deel uitmaak van die geheimenis. Ook Petrus praat hieroor in 1Pet.1:10-12 toe hy gesê het ~ ...Dit is dinge waarin selfs engele begerig is om insig te kry. Ons as gelowiges word dus baie fyn dopgehou – nie net deur die ongelowige wêreld daarbuite nie, maar deur selfs ’n veel groter gehoor – ’n kosmiese gehoor, nl. die engele! En die engele hou ons dop omdat God Sy volledige plan met die geskiedenis, ook nie aan die engele geopenbaar het nie en daarom probeer hulle iets daarvan te leer, deur ons dop te hou. Deur na die kerk te kyk leer die engele dus meer van Christus se versoeningswerk, wat die voorbeeld is vir wanneer alles in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof gaan verenig, naamlik onder Christus (Ef.1:10b).
5. DIE BELANGRIKHEID VAN DIE KERK:
Met dit in gedagte, moet ons besef dat die kerk geweldig hoog geag word deur God. Inteendeel, die kerk van die Here Jesus gaan eendag instrumenteel wees in die kosmiese vereniging onder Christus en dit is juis hierdie feit – hierdie geheimenis wat die engele in afwagting en met groot belangstelling na die kerk – na jou en my – laat kyk.
· Die kerk staan dus absoluut sentraal in God se plan met die heelal en moet ons besef dat die kerk in die middelpunt van die geskiedenis staan. En in die lig van Paulus se verduideliking en die klem wat hy plaas op die feit dat die heidene deel uitmaak van die kerk, moet ons besef dat die kerk, wat ’n nuwe volk; ’n multikulturele volk; ’n multirassige volk, oor die heelal saam met Christus en die engele gaan regeer. Die kerk gaan dus al die aanslae van die wêreld, soos Islam en korrupsie en oorloë en aardverwarming en wat ook al, oorleef en eendag saam met Christus en die engele triomfeer.
· Tweedens, staan die kerk sentraal in die Evangelie. Die sentrale boodskap van Efesiërs is dan juis om aan ons te leer, dat die Evangelie beide die verkondiging van Christus insluit, sowel as die geheimenis van die kerk. Christus het aan die kruis gesterf en Hy het weer opgestaan uit die dood – nie nét om ons te red nie, maar ook om ons saam te voeg in een familie. Dit impliseer dus dat die plaaslike gemeente waarvan ons deel is, baie belangrik is in die oë van die Here en behoort ons dit ewe eens te beskou as ’n uiters belangrike deel van ons lewe, want dit is wanneer die kerk, Christus preek en leef en die lidmaat Christus preek en leef, dat die wêreld na Christus as Hoof van die Kerk getrek word.
· In die derde plek moet die Kerk sentraal staan in die gelowige se lewe. Paulus sluit hierdie perikoop van sy brief af met die woorde in vers 13 ~ Daarom bid ek dat julle nie moedeloos word omdat ek om julle ontwil ly nie. Julle moet dit eerder as ’n eer beskou. Paulus was dus gewillig om enige prys te betaal ten einde toe te sien dat die Kerk sal groei, vooruitgaan en volhard.
Die uiteindelike waarheid is dus dat die Kerk nie ’n opsie is vir die gelowige nie; ook is die blote ondersteuning van die kerk, nie ’n opsie nie. Lidmaatskap-, gereelde bywoning- en toegewyde deelname aan die plaaslike gemeente is dus wat van ons as gelowiges verwag word. Paulus se Evangelie was Christus én die Kerk.
Ons weet dat die Kerk op aarde, nie volmaak is nie, maar ons moet nogtans met alles wat ons het, toegewyd aan die plaaslike gemeente leef – ons moet onsself dus neerlê en onsself volkome gee. Ons moet betrokke wees by die aktiwiteite en ons moet die gemeenskap met broers en susters nie afskeep nie.
En, omdat net die Kerk en die Kerk alleen, die antwoord het vir die wêreld en sy probleme, moet ons ook daarbuite as gelowiges, betrokke wees en die “antwoord”, nl. die Evangelie van Jesus Christus aan ’n soekende, moedelose en stukkende wêreld verkondig en leef.
6. TEN SLOTTE:
Ek wil graag afsluit met enkele aanhalings van bekende teoloë deur die eeue, oor wat hulle te sê gehad het oor die belangrikheid van die Kerk:
· R. Kent Hughes sê: “... Membership in an invisible Church without participation in its local expression is never contemplated in the New Testament…. Such a cavalier disregard for the doctrine of the Church is eccentric, to say the least. It disregards not only Scripture, but the consensus of the doctors of the Church.”
· Martin Luther het gesê: "Outside this Christian Church there is no salvation or forgiveness of sins, but everlasting death and damnation; even though there may be a magnificent appearance of holiness. . . ."
· Johannes Calvyn: "The Church is the common mother of all the godly, which bears, nourishes, and governs in the Lord both kings and commoners; and this is done by the ministry. Those who neglect or despise this order want to be wiser than Christ. Woe to their pride!"
· Die “Westminster Confession” sê: "The visible church ... out of which there is no ordinary possibility of salvation" …
· Michael Ross skryf in sy kommentaar oor Ps.132: “...if we don’t like the church on earth very much, we won’t like heaven at all.”
Waarom al hierdie aanhalings? Sodat ons kan besef dat die Woord en ook bekende teoloë en die ou Kerkvaders baie ernstig is wanneer dit gaan oor ons lidmaatskap en deelname aan die plaaslike gemeente.
[1] Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) op 01 November 2009
Indien u hierdie Boodskap wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. SKRIFLESING:
Ef.3:1-13 ~ Daarom bid ek vir julle wat nie Jode is nie, ek, Paulus, ’n gevangene deur my diens aan Christus Jesus. 2 Julle het tog seker gehoor van die opdrag wat God in sy genade aan my gegee het in julle belang. 3 Hy het sy geheimenis deur ’n openbaring aan my bekend gemaak, soos ek dit hierbo kortliks beskrywe het, 4 en as julle dit lees, sal julle ’n begrip kry van my insig in die geheimenis van Christus. 5 Nog nooit tevore in die geskiedenis is die geheimenis aan die mensdom bekend gemaak soos God dit nou deur die Gees aan sy heilige apostels en profete geopenbaar het nie. 6 En dít is die geheimenis: deur die verkondiging van die evangelie en in hulle verbondenheid met Christus Jesus, word ook mense wat nie Jode is nie, saam met ons deel van die volk van God en lede van die liggaam van Christus, en kry hulle ook saam met ons deel aan wat God belowe het. 7 Van hierdie evangelie het ek ’n dienaar geword, ’n voorreg wat God in sy genade aan my gegee het deur sy krag in my te laat werk. 8 Hoewel ek die geringste van al die gelowiges is, het Hy aan my hierdie voorreg gegee om aan die heidennasies die evangelie van die onpeilbare rykdom van Christus te verkondig. 9 Ek moet aan almal bekend maak hoe God, die Skepper van alle dinge, nou sy verborge plan uitvoer nadat Hy dit deur al die eeue geheim laat bly het. 10 Maar nou het God die ryke verskeidenheid van sy wysheid deur die kerk bekend laat word aan elke mag en gesag in die hemelruim, 11 soos Hy Hom van ewigheid af al voorgeneem het om dit deur Christus Jesus, ons Here, tot uitvoering te bring. 12 In ons verbondenheid met Hom en deur ons geloof in Hom kan ons met vrymoedigheid en vertroue na God gaan. 13 Daarom bid ek dat julle nie moedeloos word omdat ek om julle ontwil ly nie. Julle moet dit eerder as ’n eer beskou.
2. INLEIDING:
Hoofstuk 3 begin met die woord “daarom” en ons weet nou al dat wanneer ’n gedeelte begin met “daarom”, ons altyd onsself moet afvra “waarom”? Waarom sê Paulus hier, “daarom”? Uiteraard verwys hierdie “daarom” na die voorafgaande gedeelte en in hierdie geval, óók na die gedeelte wat nog gaan volg en wat in werklikheid eers in vers 14 sal begin, met sy gebed vir die Efesiërs.
Hierdie “daarom” verwys egter ook terug na die waarhede wat Paulus in hoofstuk 2 bespreek het en dit sluit o.a. die feit in dat mense wat in Christus is, nuwe skepsele word (2:15); dat alle gelowiges, deel uitmaak van een liggaam (2:16); dat die heidense gelowiges wat eens ver verwyder was van God, nou ná aan God is (2:17); dat alle gelowiges gelyke burgers van God se koninkryk is en deel van Sy familie uitmaak (2:19); en dat alle gelowiges deel uitmaak van die gebou waarvan Christus die hoeksteen is (2:21-22).
Voor Paulus met sy gebed in vers 14 begin, en ook omdat hy die waarde van herhaling besef, hanteer hy net eers weer sommige van die waarhede wat hy in hoofstuk 2 in detail behandel het, en daarom koppel hy hierdie kort bespreking, van hierdie waarhede, aan die vorige gedeelte met die woord “daarom”.
3. GEHEIMENIS ONTSLUIT:
In sy bespreking van die waarhede van hoofstuk 2, gebruik Paulus die Griekse woord vir “geheimenis”, nl. "musterion", nie minder nie as 6 keer: In vers 3 ~ Hy het sy geheimenis deur ’n openbaring aan my bekend gemaak...; in vers 4 ~... sal julle ’n begrip kry van my insig in die geheimenis van Christus; vers 5 ~ Nog nooit tevore in die geskiedenis is die geheimenis aan die mensdom bekend gemaak...; vers 6 ~ En dít is die geheimenis...; en dan ook weer twee keer in vers 9 ~ Ek moet aan almal bekend maak hoe God, die Skepper van alle dinge, nou sy verborge plan uitvoer....
Hierdie Griekse woord ("musterion"), of te wel “geheimenis”, se betekenis is veel swaarder gelaai as die Afrikaanse, of Engelse woord se betekenis. “Musterion” dui op iets wat ver verby natuurlike kennis strek, maar die inhoud en betekenis daarvan het bekend geword aan ons deurdat die Heilige Gees dit aan ons of iemand anders geopenbaar het. Paulus omskryf hierdie betekenis vir ons mooi in Kol.1:26 ~ Dit is die geheimenis wat eeue en geslagte lank verborge was, maar wat nou geopenbaar is aan die mense wat aan Hom behoort. ’n Geheimenis in Bybelse sin, dui dus op iets wat voorheen verborge was, of wat nie eers in gelowiges se wildste drome bedink kon word nie, maar wat nou aan hulle onthul is – dit is dus nou ’n ope geheim (onthul en vol betekenis vir gelowiges, maar steeds ’n geheimenis vir ongelowiges).
Daar was alreeds in Ef.2:10 verwys na hierdie geheimenis, toe Paulus gesê het ~ Want ons is sy maaksel, geskape in Christus Jesus... (O.A.V.). En in vers 15 van hoofstuk 2, is hierdie geheimenis nog verder onthul ~ Die wet van Moses met al sy gebooie en bepalings het Hy opgehef, en deur vrede te maak, het Hy in Homself dié twee, Jode en nie-Jode, tot een nuwe mensheid verenig. So fenomenaal is hierdie nuwe mensheid wat God in en deur Christus tot stand gebring het, dat Paulus in verse 18-22 verder gaan en die geheimenis volkome ontrafel, deurdat hy sê dat... ons almal, Jode en nie-Jode, deur die een Gees vrye toegang tot die Vader (gekry het). 19(Dat ons) dus nie meer ver van God af (is) nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God. 20(Dat ons) ’n gebou (is) wat opgerig is op die fondament van die apostels en die profete, ’n gebou waarvan Christus Jesus self die hoeksteen is. 21(En) in Hom sluit die hele gebou saam en verrys dit tot ’n heilige tempel vir die Here, 22 in wie (ons) ook saam opgebou word as ’n geestelike huis waarin God woon.
Hierdie onthulde geheimenis, nl. dat ook die heidene, of nie-Jode ook nou deel uitmaak van God se gesin, oorheers Paulus se gedagtes nou in hoofstuk 3 – dit is dan nóg ’n rede waarom hy hoofstuk 3 begin met die woord, “daarom”.
In vers 1 van hoofstuk 3, begin hy deur vir die Efesiërs te bid, maar omdat sy gedagtes tot oorlopens toe vol is van hierdie ontrafelde geheim, onderbreek hy sy gebed en praat hy eers verder oor die geheimenis in verse 2 tot 13 en in vers 14 sit hy sy gebed dan voort met die woorde ~ Daarom kniel ek in gebed voor die Vader....
Waarom onderbreek Paulus sy gebed en waarom kan hy nie ophou dink oor en praat van die heidene wat ook nou deel uitmaak van die “nuwe mensheid” nie? Al het God reeds in Gen.12:3 gesê dat die heidene geseën sou word ~ ... In jou (dit is Abraham) sal al die volke van die aarde geseën wees..., het die Jode van destyds, die heidene fel teengestaan en het die Jode geglo dat heidene slegs deel van God se huisgesin kon word, as hulle, hulle sou bekeer tot die Jodedom en deur die proses van besnydenis gegaan het (hulle is dan Proselitiese Jode genoem). Die onthulde geheimenis het dit dan ook aan Paulus geopenbaar, dat hierdie proses nié nodig was nie en daarom moes Paulus hierdie muur van weerstand afbreek, wat die Jode gehad het jeens die heidene.
Hy doen dit dan ook deur vir die Joodse gelowiges in vers 6, op drie maniere te laat verstaan dat die heidense gelowiges deel van God se volk is:
· Eerstens sê hy dat hulle deel van die volk van God is. Die Engelse vertaling stel dit baie mooi ~ This mystery is that the Gentiles are fellow heirs (E.S.V.). Hy sê dus dat die heidene, mede-erfgename is. Hierdie woord “erfgename” is ’n baie belangrike woord vir Paulus en hy gebruik dit dikwels in sy briewe (bv.Rom.4:13; Gal.3:29; 4:1-7; Titus 3:7). Hierdie woord “erfgenaam” omvat alles wat ’n persoon kan en mag ontvang wanneer hy wederbaar word. Rom.8:17 gee vir ons ’n raak beskrywing daarvoor ~ En omdat ons kinders is, is ons ook erfgename. Ons is erfgename van God, erfgename saam met Christus. Aangesien ons deel het aan sy lyding, sal ons ook deel hê aan sy heerlikheid. Ons deel dus in ál die seën wat daar beskikbaar is. Die Jode is dus nié eersteklas gelowiges en die heidene tweederangse gelowiges nie – ons is dus gesamentlike- en gelyke erfgename in Christus Jesus.
· In Ef.2 het Paulus die kerk vergelyk met ’n koninkryk, ’n gesin en ’n familie. Hier in hoofstuk 3 brei Paulus egter uit op wat hy in 1:22-23 gesê het, nl. Ja, aan Hom het God alles onderwerp, Hom bo alles verhef en Hom aangestel as hoof van die kerk. 23 Die kerk is sy liggaam, die volheid van Hom wat alles in almal vervul. Ons sien dus in die tweede plek, dat Paulus sê dat gelowiges, lede is van een liggaam en beskryf hy in verse 11 tot 16, hoe ons almal deel geword het van hierdie liggaam.
Die beeldspraak wat hier gebruik word, dui daarop dat gelowiges op ’n geheimenisvolle wyse saamgevoeg word in die kerk, maar dit dui ook daarop dat hierdie samevoeging, iets is waarin almal moet groei en waarna hulle moet streef. En hoe word dit gedoen? Dit kan enersyds, slegs gebeur namate ons groei in ons kennis van Hom wat ons saamgesnoer het in een gemeente en andersyds deurdat ons sal besef dat elkeen van ons net so ’n groot sondaar is soos ons broers en susters; dat ons ewe hulpeloos en afhanklik van God se genade is; dat ons almal deur een en dieselfde Verlosser gered is; dat ons almal gevul is deur dieselfde Heilige Gees; dat ons almal dieselfde Vader het; dat ons almal deur dieselfde beproewing en vervolging gaan en laastens, dat ons almal oppad is na die selfde eindbestemming. Dit is kennis en ’n waardering van hierdie dinge wat ons saam sal voeg tot ’n eenheid.
· Laastens sê Paulus, dat gelowiges (Jood en nie-Jood), deel in God se beloftes. Die Woord van God is vol van beloftes wat geskenk word aan diegene wat hul vertroue in God plaas en na Hom toe kom deur geloof in die versoeningswerk wat Jesus Christus gedoen het.
Ons moet egter daarop let dat die woord “belofte” in vers 6, in die enkelvoud geskryf is en daarom verwys hierdie belofte, na die belofte van redding wat aan ons eerste ouers (Adam & Eva) gemaak is en wat weer aan Abraham herhaal is. Gal.3:14 ~ Daardeur kan ook hulle wat nie Jode is nie, deur Christus Jesus deel kry aan die seën wat God aan Abraham toegesê het. So het ons dan deur die geloof die Gees ontvang wat God beloof het. Vers 19 ~ Watter doel dien die wet dan? Dit is later bygevoeg as gevolg van die sonde, en dit is bedoel vir die tyd totdat die nakomeling op wie die belofte betrekking het, sou kom. Engele het die wet deur middel van ’n tussenganger aan die volk gegee. Vers 22 ~ Maar volgens die Skrif is die hele wêreld vasgevang in die greep van die sonde; die belofte word dus vir die gelowiges vervul alleen op grond van die geloof in Jesus Christus. En vers 29 ~ En as julle aan Christus behoort, is julle ook nakomelinge van Abraham en erfgename kragtens die belofte van God.
Om dit wat Paulus hier in Galasiërs geskryf het, te mag hê, is om in die heel grootste moontlike vorm van seën deel te kan hê en dít (hierdie seën) is waarna Paulus verwys as hy in Ef.3:6 praat van die belofte wat ons as gelowiges ontvang het. EN om hierdie belofte met andere te deel – met die verlore gaande wêreld te deel, is ’n enorme voorreg.
4. DIE GEVOLGTREKKING:
Wat dan is die gevolgtrekking wat ons moet maak uit hierdie geheimenis, nl. dat die heidense gelowiges ook deel van God se volk is?
· Eerstens het Paulus ten doel gehad om Christus aan die heidene te verkondig en dit was vir hom nodig om dit teenoor die Joodse gelowiges te motiveer, omdat die Jode oor die algemeen, maar ook die Joodse gelowiges spesifiek, nydig en selfs hatig teenoor die heidene was – dit was dan ook o.a. een van die redes waarom Paulus die eerste keer in Jerusalem in hegtenis geneem was. Ons lees o.a. hiervan in Hand.21:28 toe Jode uit Asië wat in Jerusalem was vir die reinigingshandeling, uitgeroep het ~ “Israeliete, kom help!” het hulle geskreeu. “Hier is die man wat ons volk, die wet van Moses en die tempel oral aanval. Nou het hy boonop nog Grieke in die tempel ingebring en hierdie heilige plek ontheilig.”
Die Joodse godsdiens en later dan ook die Christelike godsdiens is deur die Jode as eksklusief en slegs behorende tot hulle beskou, daarom Paulus se verduideliking en motivering waarom hy die Evangelie ook aan die heidene verkondig. Daarom dat Paulus in verse 5 en 6 sê ~ Nog nooit tevore in die geskiedenis is die geheimenis aan die mensdom bekend gemaak soos God dit nou deur die Gees aan sy heilige apostels en profete geopenbaar het nie. 6 En dít is die geheimenis: deur die verkondiging van die evangelie en in hulle verbondenheid met Christus Jesus, word ook mense wat nie Jode is nie, saam met ons deel van die volk van God en lede van die liggaam van Christus, en kry hulle ook saam met ons deel aan wat God belowe het.
· Tweedens het Paulus dit ten doel gehad om die wêreld te vertel van die Kerk van die Here Jesus, daarom dat hy in vers 9 sê ~ Ek moet aan almal bekend maak hoe God, die Skepper van alle dinge, nou sy verborge plan uitvoer nadat Hy dit deur al die eeue geheim laat bly het. Paulus was geroep om alle mense te vertel van die wonderwerk, nl. dat Jood en heiden tot ’n nuwe volk en nuwe mense verander word deur die wedergeboorte en saam in een Liggaam, nl. die kerk van die Here Jesus geplaas word, ten einde ’n kragtige getuienis van liefde en eensgesindheid te kan wees teenoor die wêreld– Joh.13:34-35 ~ Ek gee julle ’n nuwe gebod: julle moet mekaar liefhê. Soos Ek julle liefhet, moet julle mekaar ook liefhê. 35 As julle mekaar liefhet, sal almal weet dat julle dissipels van My is.”
· Die derde rede kom as ’n verrassing en ons sien dit in vers 10 ~ Maar nou het God die ryke verskeidenheid van sy wysheid deur die kerk bekend laat word aan elke mag en gesag in die hemelruim. Die engele hou ons dus dop! R. Kent Hughes het hierdie situasie verduidelik aan die hand van, soos hy dit noem, ’n kosmiese drama. Hy sê dat die geskiedenis vergelyk kan word met ’n teater. Die wêreld vorm die verhoog en die akteurs is die Kerk. Die Skrywer van hierdie drama is God wat terselfdertyd optree as regisseur. En die gehoor sê Hughes, is die kosmiese wesens – die owerhede en magte in die hemele (v.10 – O.A.V.) en ’n ene MacKay sê dat die geskiedenis, die “universiteit van die Engele” is. John Stott weer sê dat dit deur die ou skepping, of te wel die heelal is, dat God sy heerlikheid aan die mensdom openbaar, maar dit is deur die nuwe skepping, nl. die kerk, dat God Sy wysheid aan die engele openbaar.
Die gevolgtrekking waartoe ons dus moet kom t.o.v. van vers 10, is dat die engele ons dophou, omdat ons deel uitmaak van die geheimenis. Ook Petrus praat hieroor in 1Pet.1:10-12 toe hy gesê het ~ ...Dit is dinge waarin selfs engele begerig is om insig te kry. Ons as gelowiges word dus baie fyn dopgehou – nie net deur die ongelowige wêreld daarbuite nie, maar deur selfs ’n veel groter gehoor – ’n kosmiese gehoor, nl. die engele! En die engele hou ons dop omdat God Sy volledige plan met die geskiedenis, ook nie aan die engele geopenbaar het nie en daarom probeer hulle iets daarvan te leer, deur ons dop te hou. Deur na die kerk te kyk leer die engele dus meer van Christus se versoeningswerk, wat die voorbeeld is vir wanneer alles in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof gaan verenig, naamlik onder Christus (Ef.1:10b).
5. DIE BELANGRIKHEID VAN DIE KERK:
Met dit in gedagte, moet ons besef dat die kerk geweldig hoog geag word deur God. Inteendeel, die kerk van die Here Jesus gaan eendag instrumenteel wees in die kosmiese vereniging onder Christus en dit is juis hierdie feit – hierdie geheimenis wat die engele in afwagting en met groot belangstelling na die kerk – na jou en my – laat kyk.
· Die kerk staan dus absoluut sentraal in God se plan met die heelal en moet ons besef dat die kerk in die middelpunt van die geskiedenis staan. En in die lig van Paulus se verduideliking en die klem wat hy plaas op die feit dat die heidene deel uitmaak van die kerk, moet ons besef dat die kerk, wat ’n nuwe volk; ’n multikulturele volk; ’n multirassige volk, oor die heelal saam met Christus en die engele gaan regeer. Die kerk gaan dus al die aanslae van die wêreld, soos Islam en korrupsie en oorloë en aardverwarming en wat ook al, oorleef en eendag saam met Christus en die engele triomfeer.
· Tweedens, staan die kerk sentraal in die Evangelie. Die sentrale boodskap van Efesiërs is dan juis om aan ons te leer, dat die Evangelie beide die verkondiging van Christus insluit, sowel as die geheimenis van die kerk. Christus het aan die kruis gesterf en Hy het weer opgestaan uit die dood – nie nét om ons te red nie, maar ook om ons saam te voeg in een familie. Dit impliseer dus dat die plaaslike gemeente waarvan ons deel is, baie belangrik is in die oë van die Here en behoort ons dit ewe eens te beskou as ’n uiters belangrike deel van ons lewe, want dit is wanneer die kerk, Christus preek en leef en die lidmaat Christus preek en leef, dat die wêreld na Christus as Hoof van die Kerk getrek word.
· In die derde plek moet die Kerk sentraal staan in die gelowige se lewe. Paulus sluit hierdie perikoop van sy brief af met die woorde in vers 13 ~ Daarom bid ek dat julle nie moedeloos word omdat ek om julle ontwil ly nie. Julle moet dit eerder as ’n eer beskou. Paulus was dus gewillig om enige prys te betaal ten einde toe te sien dat die Kerk sal groei, vooruitgaan en volhard.
Die uiteindelike waarheid is dus dat die Kerk nie ’n opsie is vir die gelowige nie; ook is die blote ondersteuning van die kerk, nie ’n opsie nie. Lidmaatskap-, gereelde bywoning- en toegewyde deelname aan die plaaslike gemeente is dus wat van ons as gelowiges verwag word. Paulus se Evangelie was Christus én die Kerk.
Ons weet dat die Kerk op aarde, nie volmaak is nie, maar ons moet nogtans met alles wat ons het, toegewyd aan die plaaslike gemeente leef – ons moet onsself dus neerlê en onsself volkome gee. Ons moet betrokke wees by die aktiwiteite en ons moet die gemeenskap met broers en susters nie afskeep nie.
En, omdat net die Kerk en die Kerk alleen, die antwoord het vir die wêreld en sy probleme, moet ons ook daarbuite as gelowiges, betrokke wees en die “antwoord”, nl. die Evangelie van Jesus Christus aan ’n soekende, moedelose en stukkende wêreld verkondig en leef.
6. TEN SLOTTE:
Ek wil graag afsluit met enkele aanhalings van bekende teoloë deur die eeue, oor wat hulle te sê gehad het oor die belangrikheid van die Kerk:
· R. Kent Hughes sê: “... Membership in an invisible Church without participation in its local expression is never contemplated in the New Testament…. Such a cavalier disregard for the doctrine of the Church is eccentric, to say the least. It disregards not only Scripture, but the consensus of the doctors of the Church.”
· Martin Luther het gesê: "Outside this Christian Church there is no salvation or forgiveness of sins, but everlasting death and damnation; even though there may be a magnificent appearance of holiness. . . ."
· Johannes Calvyn: "The Church is the common mother of all the godly, which bears, nourishes, and governs in the Lord both kings and commoners; and this is done by the ministry. Those who neglect or despise this order want to be wiser than Christ. Woe to their pride!"
· Die “Westminster Confession” sê: "The visible church ... out of which there is no ordinary possibility of salvation" …
· Michael Ross skryf in sy kommentaar oor Ps.132: “...if we don’t like the church on earth very much, we won’t like heaven at all.”
Waarom al hierdie aanhalings? Sodat ons kan besef dat die Woord en ook bekende teoloë en die ou Kerkvaders baie ernstig is wanneer dit gaan oor ons lidmaatskap en deelname aan die plaaslike gemeente.
[1] Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) op 01 November 2009
Monday, October 19, 2009
Bybelstudie oor Openbaring deur Kobus van der Walt - 18 Oktober 2009
Openbaring Ontsluit – 15 (God se Volk en die Oordeelsdag) [1]
Indien u hierdie Boodskap wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. INLEIDING:
Ons het in Openb.6:17 te doen gekry met die volgende vraag ~ Die groot dag waarop Hulle die oordeel sal voltrek, het aangebreek, en wie sal staande kan bly? Wie sal op daardie verskriklike Dag van die Here, staande kan bly? Ons het ook die vorige keer ’n paar keer verwys na o.a. Joël se profesie en as ons Joël 2:32 lees, vind ons genadiglik ’n antwoord op die vraag wat in Openb.6:17 gevra word ~ Elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. Op Sionsberg en in Jerusalem sal daar uitkoms wees. So het die Here beloof. Dié wat deur die Here geroep is, is by dié wat gered is. Let op wat hier presies staan – Elkeen wat die Naam van die Here aanroep... en reg teenoor dit – Dié wat deur die Here geroep is.... In lyn met dit, asook die vraag wat in 6:7 gevra is, vind ons ’n verduideliking en antwoord.
Wat verder interessant is, is dat ons hier in hoofstuk 7 ’n “mini”- of aparte-, of tussengesig vind, wat tussen die sesde en sewende seëls geskied.
Hierdie hoofstuk kan voorts in twee dele verdeel word, nl. verse 1 tot 8 en dan 9 tot en met 17. Ons gaan vanaand net eers kyk na die eerste deel, nl. verse 1-8.
2. VERS VIR VERS ONTLEDING:
· Openb.7:1-8 ~ Daarna (na die visioen van die sesde seël) het ek vier engele by die vier hoeke van die aarde sien staan. Hulle het die vier winde van die aarde vasgehou, sodat daar geen wind op die land en op die see en teen enige boom sou waai nie. 2 Ek het ook ’n ander engel van die ooste af sien kom met die seël van die lewende God. Hy het met ’n harde stem geroep na die vier engele aan wie mag gegee is om die land en die see te tref, 3 en het vir hulle gesê: “Moenie die land en die see en die bome tref nie. Ons moet eers die dienaars van ons God op hulle voorkoppe merk met die seël.” 4 Ek het die getal gehoor van dié wat gemerk is: daar was honderd vier en veertig duisend. Hulle was uit elke stam van die volk Israel: 5 uit die stam van Juda is daar twaalf duisend gemerk, uit die stam Ruben twaalf duisend, uit die stam Gad twaalf duisend, 6 uit die stam Aser twaalf duisend, uit die stam Naftali twaalf duisend, uit die stam Manasse twaalf duisend, 7 uit die stam Simeon twaalf duisend, uit die stam Levi twaalf duisend, uit die stam Issaskar twaalf duisend, 8 uit die stam Sebulon twaalf duisend, uit die stam Josef twaalf duisend, en uit die stam Benjamin is daar twaalf duisend gemerk.
Wie dan, is die mense wat bewaar gaan bly van die verskriklike Dag van die Here? Ons vind die antwoord in verse 2-3, 4, 9 en 14.
- Verse 2-3 ~ ...die dienaars van ons God.
- Vers 4 ~ ...honderd vier en veertig duisend. Hulle was uit elke stam van die volk Israel.
- Vers 9 – Wat ons ’n bietjie later, meer volledig sal hanteer ~ ...’n groot menigte gesien wat niemand kon tel nie. Hulle was van elke nasie, stam, volk en taal en het voor die troon en voor die Lam gestaan. Hulle het wit klere aangehad, en daar was palmtakke in hulle hande.
- Vers 14 – Waarna ons ook later sal kyk ~ ...(Dié) wat uit die groot verdrukking kom.
Ons sien dan in vers 1, dat vier engele op die toneel verskyn; éérs vier wat op die vier hoeke van die aarde (staan). Hulle hou die winde vas sodat géén wind op die aarde of op die see of teen enige boom sal waai nie. Daar sal dus ’n pynlike stilte heers – stilte voor die groot Dag van die Here.
In die boek van Openbaring word daar van twee stiltes gepraat. Eers kry ons die stilte as die stormwinde vasgehou word voor dit weer losgelaat word, net voor die opening van die sesde seël. Hierdie windlose stilte is op die aarde. Die tweede stilte vind in die hemel plaas vóór die oopbreek van die sewende seël. Ons lees daarvan in Openb.8:1, toe daar stilte in die hemel gekom het. Die stilte vóór die storm van die oordeelsdag het die betekenis dat dit die tyd is wanneer die getal van God se diensknegte verseël word.
Terwyl die vier engele van die vier windstreke nog die winde vashou, tree ’n vyfde engel op die toneel. Met sonsopkoms kom hierdie engel met die seël van die lewende God. Dieselfde son wat nog sy helder strale oor die aarde laat val het, word weldra donker soos ’n “harige sak”. Terwyl die son nog skyn beveel die vyfde engel egter sy makkers om eers te wag voor hulle toelaat dat die aarde of die see of die bome beskadig word deur stormwinde, want die verseëling of seël as teken van die 144 000 moet eers op hul voorhoofde geplaas word.
Wat is hierdie seël?
Die seël in die Bybel is die merk van God se eienaarskap en God se bewaring. Dit is nie ’n letterlike merk wat op die voorkop aangebring gaan word nie, maar ’n herinnering dat, in die woorde van 2Tim.2:19 ~ Die Here dié (ken) wat aan Hom behoort.... God se kinders is gemerkte mense en hulle is gesertifiseer as behorende aan God. Hierdie seël is ook teken van God se beskerming teen dít wat voorlê tydens Die Dag van die Here.
Dit is interessant om te sien dat die volgelinge van die Antichris ook ’n seël gaan ontvang, nl. die seël van die Antichris – bv. Openb.13:16-17 ~ Hy verplig al die mense, klein en groot, ryk en arm, vryes en slawe, om ’n merk op hulle regterhand of op hulle voorkop te dra 17 en laat niemand toe om te koop of te verkoop nie, behalwe die mense wat die merk het. Die merk is die naam van die dier of die getal van sy naam, maar genadiglik, soos ons so pas gesien het, gaan die volgelinge van God ook Sy seël ontvang – Openb.14:1 ~ Toe het ek die Lam op Sionsberg sien staan en by Hom honderd vier en veertig duisend mense met sy Naam en sy Vader se Naam op hulle voorkoppe geskrywe.
Ons sien dan ook dat hierdie verseëling geskets word teen die agtergrond van die twaalf stamme van Israel, waarvan 12 000 uit elke stam verseël word – 144 000 dus. Wie presies is hierdie 144 000 egter? Wys dit heen na Israel as volk – ’n etniese Israel dus, of verwys dit na ’n geestelike Israel?
In die kerkgeskiedenis is daar veral drie standpunte:
- Hulle wat sê dat dit alleen die uitverkorenes van die Joodse volk is en dat dit ons wat uit ’n heidense agtergrond kom, dus nie raak nie. M.a.w., hierdie verseëling is slegs van toepassing op die Ou Testamentiese gelowiges (bv. Abraham en Moses, ens.). Hierdie standpunt laat ons egter met ’n probleem, want ons het met ’n histories realiteit te doen, deurdat ons weet dat bv. tien van die twaalf stamme in Assirië, bykans heeltemal verdwyn het, terwyl die stamme van Benjamin en Juda, met die val van Jerusalem in 70n.C, hul nasionale bestaan verloor het.
As ons na die geskiedenis van die stamme van Israel kyk moet ons besef dat daar allerweë aanvaar word dat Israel uit 13 stamme bestaan het. Ook moet ons weet dat Manasse en Efraim deel was van die stam van Josef. Verder was die stam van Levi afgesonder vir die Tempeldiens en het hulle dus nie ’n woongebied ontvang nie. Met hierdie agtergrond uit die lys van stamme in ons Skrifgedeelte in ag genome, laat dit ons dus met 10 stamme. Verder was daar die stam van Dan wat nie hier in ons teksgedeelte genoem word as een van die “uitverkore” stamme nie, want die waarskynlikheid is groot dat niemand in die stam van Dan gered is nie, omdat hulle voortdurend in goddeloosheid en eiewillige godsdiens verval het. Dit lees ons o.a. in Rigters 18 en 1Kon.12.
In Dan se optrede skuil daar dus ’n duiwelse gees. Dan se vader Jakob sê dan ook op sy sterfbed die volgende ~ Dan is ’n slang op die pad, ’n horingslang op die grootpad.... (Gen.49:17). Dieselfde geld vir Efraim wat nie in ons lys genoem word nie. Indien ons dan aanvaar dat almal uit die stam van Dan verlore was, laat dit ons met net 10 stamme en indien daar slegs 10 stamme was, weet ons tog dat 1 000 maal 10 beslis nie vir ons 144 000 gee nie. Dit kan dus nie die etniese Israel wees waarna hier verwys word nie.
Net interessantheidshalwe: Die stam van Juda word eerste in ons lys genoem, omdat die Messias uit hierdie stam gekom het.
- Tweedens is daar diegene wat sê dat hierdie 144 000 die “spesiale deel” van die kerk is, nl. die “frontsoldate”, of die martelare van die kerk. Ook hiervoor kan daar geen getuienis in die Woord voor gevind word nie en berus hierdie standpunt bloot op emosies en ongegronde aannames.
- Die derde standpunt is die mees aanneemlikste en in die konteks van Openbaring en die ganse Woord, kan ons nie anders as om hierdie standpunt heelhartig te ondersteun nie. Hierdie standpunt sê dat die 144 000 verwys na al die uitverkorenes op aarde en deur die eeue heen (wat natuurlik al die martelare insluit). Hoe kom ons dan by die getal 144 000 uit? Ons moet besef dat hierdie profesie in hoofstuk 7, ’n profesie van die volledigheid van die ware kerk is. 1 000 word saamgestel uit 10 x 10 x 10 en dit is die getal van volkomenheid. 3 is die getal van God en 4 is die getal van die wêreld (daarom die vier windstreke). 3 x 4 is gelyk aan 12. En dan kry ons laastens die 12 stamme wat die kerk van die Here Jesus Christus verteenwoordig. Hieruit volg die volgende dan: 10 x 10 x 10 x 12 x 12 en dit is gelyk aan 144 000. Dit is dus ’n volkome harmonie, ’n komplete totaliteit. Dit is die volledige kerk te midde van die oordeel. Die 12 stamme verteenwoordig dan m.a.w. die volledige, verloste Israel (Ou- en Nuwe Testament) met elke stam se 12 000 verseëldes. In die lig van hierdie verduideliking is dit dus ook duidelik, dat die uitverkorenes nie nét uit 144 000 gelowiges sal bestaan nie, maar veel-veel meer as dit, want al is daar ook 200 of 2 biljoen gelowiges, dit sou en sal steeds as 144 000 uitgedruk word. Die taal van hierdie gesig is dus figuurlik en nie letterlik nie.
Ons moet altyd in gedagte hou, dat die Nuwe Testament voortdurend verwys na die Kerk van die Here Jesus Christus, as die ware Israel, waarvan die Ou Testamentiese Israel, ’n argetipe was (’n oertipe of -beeld, of prototipe). Rom.2:28-29 bv. ~ Nie hy is ’n Jood wat dit uiterlik is nie, en nie dit is besnedenheid wat uiterlik aan die liggaam gedoen is nie. 29 Nee, hy is ’n Jood wat dit innerlik is, en dit is besnedenheid wat in die hart gedoen is deur die Gees, nie volgens die wetsvoorskrifte nie. So iemand ontvang lof, nie van mense nie, maar van God (sien ook Rom.9:6), of Gal.3:29 ~ En as julle aan Christus behoort, is julle ook nakomelinge van Abraham en erfgename kragtens die belofte van God (sien ook Gal.6:15-16 en Openb.2:9). En dan sien ons ook in Kol.3:11, dat ...dit nie van belang (is) of iemand Griek of Jood is nie, besny of nie besny nie, andertalig, onbeskaaf, slaaf of vry nie. Hier is Christus alles en in almal.
Omdat hier met ’n baie spesifieke getal (144 000) gewerk word, is daar enkele dinge wat ons ook vanuit hierdie feite vir mekaar moet sê:
- Die getal van die ware lidmate van Christus se Kerk is vasgestel – God weet presies hoeveel dit op Die Dag van die Here gaan wees..
- Die mense wat hierdie vasgestelde getal van Christus se kerk uitmaak, is soewerein deur God gekies en daarom is hulle uitverkies en gekies om Hom te dien, reeds lankal aan God bekend, omdat Hy hulle gekies (uitverkies) het om Hom te verheerlik (wat ’n voorreg! – EK van alle mense Here?!).
- God se kinders sál tot die einde volhard. Selfs gedurende vervolging en allerlei beproewing word hulle in stand gehou en bewaar deur Sy genade.
- Die oordele wat oor die wêreld gaan losbars word nie gerig op en tot die gelowiges nie, maar op en teen die goddeloses, as straf op hul sonde. Dit is hartseer dat die res van die skepping ongelukkig ook gebuk sal gaan onder hierdie oordele van God (v.2-3) – geen wonder dat Paulus die volgende oor die skepping skryf nie ~ Die skepping sien met gespanne verwagting daarna uit dat God bekend sal maak wie sy kinders is. 20 Die skepping is immers nog aan verydeling onderworpe, nie uit eie keuse nie, maar omdat God dit daaraan onderwerp het. Daarby het Hy die belofte van hoop gegee: 21 die skepping sal self ook bevry word van sy verslawing aan die verganklikheid, om so tot die vryheid te kom van die heerlikheid waaraan die kinders van God deel sal hê. 22 Ons weet dat die hele skepping tot nou toe sug in die pyne van verwagting. 23 En nie net die skepping nie, maar ook ons wat die Gees ontvang het as die eerste gawe van God, ons sug ook. Ons sien daarna uit dat God sal bekend maak dat Hy ons as sy kinders aangeneem het: Hy sal ons van die verganklikheid bevry (Rom.8:19-23).
- Wanneer die finale vernietiging van die wêreld gaan plaasvind, sal God se kinders – dié wat verseël is, weggeneem wees na ’n plek van ewige veiligheid, nl. die hemel.
Die betekenis vir die kerk vandag is baie duidelik. Die gesigseinders van die wêreld word donker. Die horisonne van die politiek raak beneweld. Die mensdom kom al hoe meer onder die greep van die Antichris. Maar die wêreldstorm van God se toorn kom ook nader, Die tekens van die oordeelsdag word baie duidelik. Jesus se eie woorde word in Openb.7 vervul ~ Die groot trompet sal weerklink, en Hy sal sy engele uitstuur om sy uitverkorenes bymekaar te maak uit die vier windstreke, van elke uithoek van die aarde af (Matt.24:31). Hulle word voor die storm van die oordeelsdag verseël. Onder die grootste gevare; onder die totale verwoesting van alles, as die son swart word en die maan soos bloed en die sterre val – sal God se kinders bewaar word, want hulle het God se seël ontvang op hul voorhoofde.
Die Here het dit nog altyd gedoen en Hy sal dit weer doen. Tydens die oordeelsdag van die sondvloed het Hy Noag en sy mense bewaar. Hy het dit met Israel in die donker nag van die plae oor Egipte gedoen. In die bitter swaar tyd van koning Agab en die goddelose Isébel het God Sy kinders nie vergeet nie. In die oordeel van Israel met die ballingskap van Babel het Hy Sy oorblyfsel bewaar. Die Here ken Sy eiendom – Sy uitverkorenes soos wat Jesus hulle noem. Dit is ons heerlike troos as die duisternis van die toekoms oor ons toesak – dit sal ons nie raak nie, want ons het God se seël ontvang wat ons bewaring verseker!
[1] Bybelstudiereeks aangebied deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging)Sondagaand 18 Oktober 2009
Indien u hierdie Boodskap wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. INLEIDING:
Ons het in Openb.6:17 te doen gekry met die volgende vraag ~ Die groot dag waarop Hulle die oordeel sal voltrek, het aangebreek, en wie sal staande kan bly? Wie sal op daardie verskriklike Dag van die Here, staande kan bly? Ons het ook die vorige keer ’n paar keer verwys na o.a. Joël se profesie en as ons Joël 2:32 lees, vind ons genadiglik ’n antwoord op die vraag wat in Openb.6:17 gevra word ~ Elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. Op Sionsberg en in Jerusalem sal daar uitkoms wees. So het die Here beloof. Dié wat deur die Here geroep is, is by dié wat gered is. Let op wat hier presies staan – Elkeen wat die Naam van die Here aanroep... en reg teenoor dit – Dié wat deur die Here geroep is.... In lyn met dit, asook die vraag wat in 6:7 gevra is, vind ons ’n verduideliking en antwoord.
Wat verder interessant is, is dat ons hier in hoofstuk 7 ’n “mini”- of aparte-, of tussengesig vind, wat tussen die sesde en sewende seëls geskied.
Hierdie hoofstuk kan voorts in twee dele verdeel word, nl. verse 1 tot 8 en dan 9 tot en met 17. Ons gaan vanaand net eers kyk na die eerste deel, nl. verse 1-8.
2. VERS VIR VERS ONTLEDING:
· Openb.7:1-8 ~ Daarna (na die visioen van die sesde seël) het ek vier engele by die vier hoeke van die aarde sien staan. Hulle het die vier winde van die aarde vasgehou, sodat daar geen wind op die land en op die see en teen enige boom sou waai nie. 2 Ek het ook ’n ander engel van die ooste af sien kom met die seël van die lewende God. Hy het met ’n harde stem geroep na die vier engele aan wie mag gegee is om die land en die see te tref, 3 en het vir hulle gesê: “Moenie die land en die see en die bome tref nie. Ons moet eers die dienaars van ons God op hulle voorkoppe merk met die seël.” 4 Ek het die getal gehoor van dié wat gemerk is: daar was honderd vier en veertig duisend. Hulle was uit elke stam van die volk Israel: 5 uit die stam van Juda is daar twaalf duisend gemerk, uit die stam Ruben twaalf duisend, uit die stam Gad twaalf duisend, 6 uit die stam Aser twaalf duisend, uit die stam Naftali twaalf duisend, uit die stam Manasse twaalf duisend, 7 uit die stam Simeon twaalf duisend, uit die stam Levi twaalf duisend, uit die stam Issaskar twaalf duisend, 8 uit die stam Sebulon twaalf duisend, uit die stam Josef twaalf duisend, en uit die stam Benjamin is daar twaalf duisend gemerk.
Wie dan, is die mense wat bewaar gaan bly van die verskriklike Dag van die Here? Ons vind die antwoord in verse 2-3, 4, 9 en 14.
- Verse 2-3 ~ ...die dienaars van ons God.
- Vers 4 ~ ...honderd vier en veertig duisend. Hulle was uit elke stam van die volk Israel.
- Vers 9 – Wat ons ’n bietjie later, meer volledig sal hanteer ~ ...’n groot menigte gesien wat niemand kon tel nie. Hulle was van elke nasie, stam, volk en taal en het voor die troon en voor die Lam gestaan. Hulle het wit klere aangehad, en daar was palmtakke in hulle hande.
- Vers 14 – Waarna ons ook later sal kyk ~ ...(Dié) wat uit die groot verdrukking kom.
Ons sien dan in vers 1, dat vier engele op die toneel verskyn; éérs vier wat op die vier hoeke van die aarde (staan). Hulle hou die winde vas sodat géén wind op die aarde of op die see of teen enige boom sal waai nie. Daar sal dus ’n pynlike stilte heers – stilte voor die groot Dag van die Here.
In die boek van Openbaring word daar van twee stiltes gepraat. Eers kry ons die stilte as die stormwinde vasgehou word voor dit weer losgelaat word, net voor die opening van die sesde seël. Hierdie windlose stilte is op die aarde. Die tweede stilte vind in die hemel plaas vóór die oopbreek van die sewende seël. Ons lees daarvan in Openb.8:1, toe daar stilte in die hemel gekom het. Die stilte vóór die storm van die oordeelsdag het die betekenis dat dit die tyd is wanneer die getal van God se diensknegte verseël word.
Terwyl die vier engele van die vier windstreke nog die winde vashou, tree ’n vyfde engel op die toneel. Met sonsopkoms kom hierdie engel met die seël van die lewende God. Dieselfde son wat nog sy helder strale oor die aarde laat val het, word weldra donker soos ’n “harige sak”. Terwyl die son nog skyn beveel die vyfde engel egter sy makkers om eers te wag voor hulle toelaat dat die aarde of die see of die bome beskadig word deur stormwinde, want die verseëling of seël as teken van die 144 000 moet eers op hul voorhoofde geplaas word.
Wat is hierdie seël?
Die seël in die Bybel is die merk van God se eienaarskap en God se bewaring. Dit is nie ’n letterlike merk wat op die voorkop aangebring gaan word nie, maar ’n herinnering dat, in die woorde van 2Tim.2:19 ~ Die Here dié (ken) wat aan Hom behoort.... God se kinders is gemerkte mense en hulle is gesertifiseer as behorende aan God. Hierdie seël is ook teken van God se beskerming teen dít wat voorlê tydens Die Dag van die Here.
Dit is interessant om te sien dat die volgelinge van die Antichris ook ’n seël gaan ontvang, nl. die seël van die Antichris – bv. Openb.13:16-17 ~ Hy verplig al die mense, klein en groot, ryk en arm, vryes en slawe, om ’n merk op hulle regterhand of op hulle voorkop te dra 17 en laat niemand toe om te koop of te verkoop nie, behalwe die mense wat die merk het. Die merk is die naam van die dier of die getal van sy naam, maar genadiglik, soos ons so pas gesien het, gaan die volgelinge van God ook Sy seël ontvang – Openb.14:1 ~ Toe het ek die Lam op Sionsberg sien staan en by Hom honderd vier en veertig duisend mense met sy Naam en sy Vader se Naam op hulle voorkoppe geskrywe.
Ons sien dan ook dat hierdie verseëling geskets word teen die agtergrond van die twaalf stamme van Israel, waarvan 12 000 uit elke stam verseël word – 144 000 dus. Wie presies is hierdie 144 000 egter? Wys dit heen na Israel as volk – ’n etniese Israel dus, of verwys dit na ’n geestelike Israel?
In die kerkgeskiedenis is daar veral drie standpunte:
- Hulle wat sê dat dit alleen die uitverkorenes van die Joodse volk is en dat dit ons wat uit ’n heidense agtergrond kom, dus nie raak nie. M.a.w., hierdie verseëling is slegs van toepassing op die Ou Testamentiese gelowiges (bv. Abraham en Moses, ens.). Hierdie standpunt laat ons egter met ’n probleem, want ons het met ’n histories realiteit te doen, deurdat ons weet dat bv. tien van die twaalf stamme in Assirië, bykans heeltemal verdwyn het, terwyl die stamme van Benjamin en Juda, met die val van Jerusalem in 70n.C, hul nasionale bestaan verloor het.
As ons na die geskiedenis van die stamme van Israel kyk moet ons besef dat daar allerweë aanvaar word dat Israel uit 13 stamme bestaan het. Ook moet ons weet dat Manasse en Efraim deel was van die stam van Josef. Verder was die stam van Levi afgesonder vir die Tempeldiens en het hulle dus nie ’n woongebied ontvang nie. Met hierdie agtergrond uit die lys van stamme in ons Skrifgedeelte in ag genome, laat dit ons dus met 10 stamme. Verder was daar die stam van Dan wat nie hier in ons teksgedeelte genoem word as een van die “uitverkore” stamme nie, want die waarskynlikheid is groot dat niemand in die stam van Dan gered is nie, omdat hulle voortdurend in goddeloosheid en eiewillige godsdiens verval het. Dit lees ons o.a. in Rigters 18 en 1Kon.12.
In Dan se optrede skuil daar dus ’n duiwelse gees. Dan se vader Jakob sê dan ook op sy sterfbed die volgende ~ Dan is ’n slang op die pad, ’n horingslang op die grootpad.... (Gen.49:17). Dieselfde geld vir Efraim wat nie in ons lys genoem word nie. Indien ons dan aanvaar dat almal uit die stam van Dan verlore was, laat dit ons met net 10 stamme en indien daar slegs 10 stamme was, weet ons tog dat 1 000 maal 10 beslis nie vir ons 144 000 gee nie. Dit kan dus nie die etniese Israel wees waarna hier verwys word nie.
Net interessantheidshalwe: Die stam van Juda word eerste in ons lys genoem, omdat die Messias uit hierdie stam gekom het.
- Tweedens is daar diegene wat sê dat hierdie 144 000 die “spesiale deel” van die kerk is, nl. die “frontsoldate”, of die martelare van die kerk. Ook hiervoor kan daar geen getuienis in die Woord voor gevind word nie en berus hierdie standpunt bloot op emosies en ongegronde aannames.
- Die derde standpunt is die mees aanneemlikste en in die konteks van Openbaring en die ganse Woord, kan ons nie anders as om hierdie standpunt heelhartig te ondersteun nie. Hierdie standpunt sê dat die 144 000 verwys na al die uitverkorenes op aarde en deur die eeue heen (wat natuurlik al die martelare insluit). Hoe kom ons dan by die getal 144 000 uit? Ons moet besef dat hierdie profesie in hoofstuk 7, ’n profesie van die volledigheid van die ware kerk is. 1 000 word saamgestel uit 10 x 10 x 10 en dit is die getal van volkomenheid. 3 is die getal van God en 4 is die getal van die wêreld (daarom die vier windstreke). 3 x 4 is gelyk aan 12. En dan kry ons laastens die 12 stamme wat die kerk van die Here Jesus Christus verteenwoordig. Hieruit volg die volgende dan: 10 x 10 x 10 x 12 x 12 en dit is gelyk aan 144 000. Dit is dus ’n volkome harmonie, ’n komplete totaliteit. Dit is die volledige kerk te midde van die oordeel. Die 12 stamme verteenwoordig dan m.a.w. die volledige, verloste Israel (Ou- en Nuwe Testament) met elke stam se 12 000 verseëldes. In die lig van hierdie verduideliking is dit dus ook duidelik, dat die uitverkorenes nie nét uit 144 000 gelowiges sal bestaan nie, maar veel-veel meer as dit, want al is daar ook 200 of 2 biljoen gelowiges, dit sou en sal steeds as 144 000 uitgedruk word. Die taal van hierdie gesig is dus figuurlik en nie letterlik nie.
Ons moet altyd in gedagte hou, dat die Nuwe Testament voortdurend verwys na die Kerk van die Here Jesus Christus, as die ware Israel, waarvan die Ou Testamentiese Israel, ’n argetipe was (’n oertipe of -beeld, of prototipe). Rom.2:28-29 bv. ~ Nie hy is ’n Jood wat dit uiterlik is nie, en nie dit is besnedenheid wat uiterlik aan die liggaam gedoen is nie. 29 Nee, hy is ’n Jood wat dit innerlik is, en dit is besnedenheid wat in die hart gedoen is deur die Gees, nie volgens die wetsvoorskrifte nie. So iemand ontvang lof, nie van mense nie, maar van God (sien ook Rom.9:6), of Gal.3:29 ~ En as julle aan Christus behoort, is julle ook nakomelinge van Abraham en erfgename kragtens die belofte van God (sien ook Gal.6:15-16 en Openb.2:9). En dan sien ons ook in Kol.3:11, dat ...dit nie van belang (is) of iemand Griek of Jood is nie, besny of nie besny nie, andertalig, onbeskaaf, slaaf of vry nie. Hier is Christus alles en in almal.
Omdat hier met ’n baie spesifieke getal (144 000) gewerk word, is daar enkele dinge wat ons ook vanuit hierdie feite vir mekaar moet sê:
- Die getal van die ware lidmate van Christus se Kerk is vasgestel – God weet presies hoeveel dit op Die Dag van die Here gaan wees..
- Die mense wat hierdie vasgestelde getal van Christus se kerk uitmaak, is soewerein deur God gekies en daarom is hulle uitverkies en gekies om Hom te dien, reeds lankal aan God bekend, omdat Hy hulle gekies (uitverkies) het om Hom te verheerlik (wat ’n voorreg! – EK van alle mense Here?!).
- God se kinders sál tot die einde volhard. Selfs gedurende vervolging en allerlei beproewing word hulle in stand gehou en bewaar deur Sy genade.
- Die oordele wat oor die wêreld gaan losbars word nie gerig op en tot die gelowiges nie, maar op en teen die goddeloses, as straf op hul sonde. Dit is hartseer dat die res van die skepping ongelukkig ook gebuk sal gaan onder hierdie oordele van God (v.2-3) – geen wonder dat Paulus die volgende oor die skepping skryf nie ~ Die skepping sien met gespanne verwagting daarna uit dat God bekend sal maak wie sy kinders is. 20 Die skepping is immers nog aan verydeling onderworpe, nie uit eie keuse nie, maar omdat God dit daaraan onderwerp het. Daarby het Hy die belofte van hoop gegee: 21 die skepping sal self ook bevry word van sy verslawing aan die verganklikheid, om so tot die vryheid te kom van die heerlikheid waaraan die kinders van God deel sal hê. 22 Ons weet dat die hele skepping tot nou toe sug in die pyne van verwagting. 23 En nie net die skepping nie, maar ook ons wat die Gees ontvang het as die eerste gawe van God, ons sug ook. Ons sien daarna uit dat God sal bekend maak dat Hy ons as sy kinders aangeneem het: Hy sal ons van die verganklikheid bevry (Rom.8:19-23).
- Wanneer die finale vernietiging van die wêreld gaan plaasvind, sal God se kinders – dié wat verseël is, weggeneem wees na ’n plek van ewige veiligheid, nl. die hemel.
Die betekenis vir die kerk vandag is baie duidelik. Die gesigseinders van die wêreld word donker. Die horisonne van die politiek raak beneweld. Die mensdom kom al hoe meer onder die greep van die Antichris. Maar die wêreldstorm van God se toorn kom ook nader, Die tekens van die oordeelsdag word baie duidelik. Jesus se eie woorde word in Openb.7 vervul ~ Die groot trompet sal weerklink, en Hy sal sy engele uitstuur om sy uitverkorenes bymekaar te maak uit die vier windstreke, van elke uithoek van die aarde af (Matt.24:31). Hulle word voor die storm van die oordeelsdag verseël. Onder die grootste gevare; onder die totale verwoesting van alles, as die son swart word en die maan soos bloed en die sterre val – sal God se kinders bewaar word, want hulle het God se seël ontvang op hul voorhoofde.
Die Here het dit nog altyd gedoen en Hy sal dit weer doen. Tydens die oordeelsdag van die sondvloed het Hy Noag en sy mense bewaar. Hy het dit met Israel in die donker nag van die plae oor Egipte gedoen. In die bitter swaar tyd van koning Agab en die goddelose Isébel het God Sy kinders nie vergeet nie. In die oordeel van Israel met die ballingskap van Babel het Hy Sy oorblyfsel bewaar. Die Here ken Sy eiendom – Sy uitverkorenes soos wat Jesus hulle noem. Dit is ons heerlike troos as die duisternis van die toekoms oor ons toesak – dit sal ons nie raak nie, want ons het God se seël ontvang wat ons bewaring verseker!
[1] Bybelstudiereeks aangebied deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging)Sondagaand 18 Oktober 2009
Boodskap deur Kobus van der Walt (18 Oktober 2009)
Die Brief aan die Efesiërs - 07 (Uit Genade Is Julle Gered) [1]
Indien u hierdie Boodskap wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. SKRIFLESING:
Ef.2:8-22 ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God. 9 Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie. 10 Nee, God het ons gemaak wat ons nou is: in Christus Jesus het Hy ons geskep om ons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het. 11 Hou dan in gedagte wat julle vroeër was. Van geboorte was julle heidene, en julle is “onbesnedenes” genoem deur dié wat hulleself “die besnedenes” noem, al is die besnydenis net mensewerk aan die liggaam. 12 In dié tyd was julle sonder Christus, uitgesluit uit die burgerskap van Israel, ver van God af sonder deel aan die verbonde en die beloftes wat daarmee saamhang, sonder hoop en sonder God in die wêreld. 13 Maar nou is julle een met Christus Jesus. Julle wat vroeër ver van God gelewe het, het nou naby gekom deur die bloed van Christus. 14 Christus is ons vrede, Hy wat dié twee, Jode en nie-Jode, een gemaak het. Deur sy liggaam te gee, het Hy die vyandskap afgebreek wat vroeër soos ’n muur skeiding gemaak het. 15 Die wet van Moses met al sy gebooie en bepalings het Hy opgehef, en deur vrede te maak, het Hy in Homself dié twee, Jode en nie-Jode, tot een nuwe mensheid verenig. 16 Deur sy dood aan die kruis het Hy ’n einde gemaak aan die vyandskap en dié twee met God versoen en tot een liggaam verenig. 17 Toe Hy gekom het, het Hy die goeie boodskap van vrede gebring: vrede vir julle wat ver van God was, vrede ook vir dié wat naby was. 18 Deur Hom het ons almal, Jode en nie-Jode, deur die een Gees vrye toegang tot die Vader. 19 Julle is dus nie meer ver van God af nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God. 20 Julle is ’n gebou wat opgerig is op die fondament van die apostels en die profete, ’n gebou waarvan Christus Jesus self die hoeksteen is. 21 In Hom sluit die hele gebou saam en verrys dit tot ’n heilige tempel vir die Here, 22 in wie julle ook saam opgebou word as ’n geestelike huis waarin God woon.
2. TEKSVERS:
Ef.2:8-9 ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God. 9 Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie.
3. INLEIDING:
Ons teksvers vir vandag, is waarskynlik een van die bekendste teksverse onder gelowiges, indien nie dié bekendste nie. ’n Ander teksvers wat baie nou saamhang met hierdie een, is natuurlik Joh.3:16 wat basies dieselfde vir ons sê, nl. ~ God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê.
Ons teksvers bestaan basies uit drie dele en ek wil dít graag vanoggend met u deel:
· Die eerste gedeelte verduidelik aan ons, hoe ons gered is – Dit is deur genade alleen dat ons gered is.
· Tweedens handel hierdie teks oor die kanaal waardeur hierdie genade van God na ons kom – Dit is deur geloof alleen
· Laastens hanteer hierdie teksgedeelte die hele kwessie van hoe God ons nié red nie en dit verduidelik terselfdertyd waarom dit so is – Dit is nie deur ons eie verdienste (of werke) nie, sodat nie een van ons kan spog of trots wees op onsself nie.
4. HOE GERED:
Eerstens dan: Hoe word ons gered? Paulus sê vir ons in geen onduidelike taal nie, dat ons uit genade alleen gered is. Wat beteken die uitdrukking “uit genade”? Of miskien moet ons eerder vra, “Wat beteken genade?” Ons kan genade in ’n baie kort definisie saamvat en dit dan as volg definieer: Genade is onverdiende guns. Of anders gestel, genade is God se liefde wat uitgestort word op persone wat dit glad nie verdien nie. Hierdie genade word dan ook baie nou verbind met die hele gedagte van vergifnis van sonde en redding en die ryke seën wat God aan onverdiende ontvangers van die genade, skenk.
Wanneer ons die openingswoorde van vers 9, nl. Julle is inderdaad uit genade gered, saam met die laaste woorde van vers 9 lees, nl. Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, dan is dit baie duidelik dat Paulus die klem in hierdie teksvers op die gedagte van GRATIS genade plaas – ons betaal nie daarvoor nie – Hy skenk dit met ander woorde aan ons. Wanneer God in verhouding tree met die mens, doen Hy dit nie op grond van die mens se waardigheid, of wat die mens verdien nie, nee, Hy doen dit op grond van Sy goedheid en vrygewigheid.
Nog ’n eienskap wat saamgevat word in die uitdrukking, God se genade, is die hele gedagte van oordadigheid.
Genade word vir ons o.a. beskryf in Eks.34:6 ~ Terwyl Hy by Moses verbygaan, roep die Here: “Ek, die Here, is die barmhartige en genadige God, lankmoedig, vol liefde en trou. Genade is dus een van God se karaktereienskappe en spruit voort uit Sy liefde.
Nog ’n pragtige beskrywing van God se genade vind ons in Titus 3:3-5 ~ Vroeër was ons ook onverstandig, ongehoorsaam, op die verkeerde pad, verslaaf aan allerlei begeertes en singenot; ons het ons lewe in kwaadwilligheid en jaloesie deurgebring; ons was haatlik en het mekaar gehaat. 4 Maar toe het die goedheid van God ons Verlosser en sy liefde vir die mens verskyn. 5 Hy het ons verlos, nie op grond van iets wat ons vir ons vryspraak gedoen het nie, maar op grond van sy eie ontferming. Dit het Hy gedoen deur die wedergeboorte wat die sonde afwas, en deur die Heilige Gees wat nuwe lewe gee.
Ons kan dus ook sê dat God se “werksetiek” gekenmerk word deur genade en hierdie genade behoort altyd dankbaarheid en liefde by die onverdiende ontvanger van hierdie genade tot gevolg hê – bv. 1Kor.15:57 ~ Maar ons dank God dat Hy aan ons die oorwinning gee deur ons Here Jesus Christus.
’n Verdere belangrike aspek van God se genade is dat dit dinamies is, m.a.w. dit red nie alleen nie, maar dit transformeer, of verander en dit blaas nuwe lewe in die ontvanger van God se genade. Waarskynlik die mees dramatiese illustrasie in die Woord van hierdie transformerende en lewe-gewende genade van God, is die voorbeeld van ’n man wat eens Saulus genoem was en uiteindelik Paulus geword het – die skrywer van hierdie brief aan die Efesiërs. Hoor wat het hy in 1Kor.15:10 gesê ~ Maar deur die genade van God is ek wat ek is. Sy genade aan my was nie tevergeefs nie; inteendeel, ek het harder gewerk as hulle almal; eintlik was dit nie ek nie, maar die genade van God wat by my is. Ons sien dus hier dat Paulus nie net God se genade beperk tot sy redding nie, maar hy gee ook erkenning aan God, vir genade uitgestort op hom deur die loop van sy hele lewe, asook in sy bediening.
Ter wille van volledigheid moet ons ook net vlugtig kyk na al die vorme van God se genade. Genade word hoofsaaklik in twee groepe verdeel:
· Eerstens kry ons algemene genade. In kort, is God se algemene genade, daardie genade wat Hy oor gelowige en ongelowige uitstort. ’n Bekende teksverwysing in hierdie verband is Matt.5:45 ~ ... Hy laat immers sy son opkom oor slegtes en goeies, en Hy laat reën oor dié wat reg doen en oor dié wat verkeerd doen.
· Tweedens kry ons toegespitste- of spesiale genade. Toegespitste genade is daardie genade wat God skenk t.o.v. ons redding, heiligmaking en verheerliking. Hierdie toegespitste genade kan egter weer verder onderverdeel word en wel as volg:
o Eerstens vind ons effektiewe- of doeltreffende genade. Alles wat God beplan en doen word doeltreffend en volkome en volmaak volvoer of deurgevoer, dit is waarom Jesus in Joh.6:37 gesê het ~ Elkeen wat die Vader vir My gee, sal na My toe kom.... En vers 39 ~ En dit is die wil van Hom wat My gestuur het: dat Ek van almal wat Hy My gegee het, nie een verlore sal laat gaan nie, maar hulle almal op die laaste dag uit die dood sal laat opstaan....
o Tweedens, genoegsame genade. Dit is van hierdie genoegsame genade waarvan Paulus hier in Ef.2 skryf. God se genade is genoeg of voldoende om ons volkome te vergewe, te red en aanvaarbaar te maak vir God. Dit is waarom die Hebreërsskrywer in Hebr.7:25 sê dat God volkome red.
Ons sien dus dat God ons uit genade red.
5. DIE KANAAL VIR GENADE:
Paulus spreek egter hier in ons teksvers, ’n tweede saak aan, nl. die wyse waarop, of die kanaal waarlangs hierdie genade, van God na ons kom – vers 8 ~ Julle is inderdaad uit genade gered en dan hierdie woorde ~ deur geloof. God se genade kom dus na ons, deur geloof. Indien daar dus geen geloof is nie, is daar geen genade en geen redding nie. Hand.16:31 sê ~ ... Glo in die Here Jesus, en jy sal gered word.... En Joh.1:12 ~ Maar aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word. En Hand.13:38-39 ~ ...die vergewing van sondes (is) deur Hóm (dit is Christus), en elkeen wat glo, (word) deur Hom vrygespreek van alle sondes.
Wat dan is geloof? Wanneer ons hierdie vraag wil beantwoord moet ons eers vir mekaar sê wat geloof nié is nie.
Geloof is nié subjektiewe gevoelens nie. Daar is baie mense wat bv. nie glo in Christus se opstanding nie. Of, hulle glo nie dat Christus, die Seun van God is nie. Of, hulle glo nie dat Hy uit die maagd Maria gebore is nie, ens. en wanneer jy hulle daarmee konfronteer dat dit nie Christenskap is nie, dan sal so ’n persoon steeds vir jou onomwonde sê dat hy ’n Christen is, maar sy oortuiging dat hy ’n Christen is, berus op subjektiewe gevoelens en nie op wat die Woord vir ons leer nie. Sulke persone se geloof is dus niks anders as ’n diep “gut feeling” nie (maaggevoel), maar dit is nie gegrond op die stewige fondasie van God se Woord nie.
Verder is geloof nié goedgelowigheid nie (“credulity”). M.a.w. dit is mense wat iets sal glo al kan dit nie bewys word nie, bloot net omdat hy opreg wens en hoop dat dit waar is. Dit is ook nie die geloof waarvan die Woord praat nie.
Optimisme is ook nie Bybelse geloof nie. Optimisme is ’n lewenshouding wat alles van die ligte kant beskou en wanneer dit by geloof kom, is ’n optimis hoopvol dat hy gered sal word.
Geloof is ook nié positiewe denke nie. Baie mense het ’n positiewe gesindheid t.o.v. iets wat tot gevolg het dat so ’n persoon so sterk daaraan glo dat hy dit geloof noem – “positive confession” van die “Charismate” is deel hiervan. Ja, ’n positiewe gesindheid oor die algemeen is goed en reg – bv. ’n positiewe gesindheid jeens jou werk, maar dít is nié Bybelse geloof nie.
Ware geloof word dus nie gebaseer op die mens se individuele gevoelens en gesindhede nie. Nee, Bybelse geloof is betroubaar en daarom vas en seker, want dit is ’n geloof in ’n betroubare God wat Homself keer op keer as betroubaar aan ons openbaar.
Bybelse geloof, waaroor dit dan hier in Efesiërs gaan, het drie elemente, nl.: Kennis; ’n Hartsreaksie- of gesindheid en toewyding.
· Eerstens dan kennis. Hierdie element van geloof moet uiteraard altyd, eerste teenwoordig wees, want geen mens kan in enige iets glo as hy dit nie ken nie – ons moet dus weet wát ons glo. Hierdie kennis van dít wat ons moet glo, is kennis oor die Evangelie. Dit is daardie dinge waaroor Paulus in Efesiërs 2 geskryf het en waaroor ons o.a. verlede week met mekaar gedeel het, nl. dat ons geestelik almal morsdood was en ter helle verdoen was a.g.v. die erfsonde, MAAR God het uit genade na ons uitgereik en ons uitverkies en Christus Jesus as Offerlam vir ons geskenk, sodat ons regverdig verklaar kon word deur God.
· Tweedens behels geloof, ’n hartsreaksie. Geloof is nie bloot net intellektuele instemming tot en goedkeuring van bepaalde waarhede nie. Dit gaan ook oor die een wat glo, se reaksie – sy hartsreaksie op hierdie kennis waarvan ons so pas gepraat het. Dit impliseer dus dat die kennis, waarvan ons so pas gepraat het, nou uitgestort sal word in ons harte – ons kan amper ook sê dat die kennis in ons harte “ingespuit” moet word. Die Woord van God word nie deur geloof ingeneem as dit net in die verstand bly en nie ook wortelskiet in die dieptes van ons harte nie. Daar is en moet dus emosie ook by geloof betrokke wees, maar emosie wat geordend en onder beheer staan van die eise van die Woord. Ons wil en ons motivering om God in gehoorsaamheid te wil dien en om die vyand teen te staan, spruit nié net voort uit die verstand nie, maar dit kom ook uit die hart uit, want as ons harte nie daarin is nie, sal ons nie volhard nie.
· Die laaste element van Bybelse geloof, is toewyding, of as u wil, vertroue. Dit sê wat Tomas gesê het in Joh.20:28 ~ My Here en my God! Dit beteken dus dat jy jouself aan Christus sal gee – sal oorgee. En dit beteken dat jy op Sy beloftes sal steun en Sy afgehandelde werk aan die kruis vir jou sal aanvaar.
Die huwelik as Goddelike instelling is iets wat die afgelope tyd en weer hierdie afgelope naweek baie sterk na vore getree het in ons gesinsopset en ek dink dat die huwelik vir ons ’n baie goeie illustrasie is van wat geloof werklik is, want die huwelik is die kulminasie of hoogtepunt van ’n uitgebreide proses daarvan om iemand beter te leer ken; om te reageer op die ander persoon en om dan uiteindelik ’n permanente verbintenis (“commitment”) met daardie persoon aan te gaan.
Die “saamwees” (“sleep”) gedeelte van die verhouding kan vergelyk word met die “kennis” element van geloof. Gedurende hierdie tydperk leer jy die ander persoon beter ken en kom jy agter of die ander persoon oor al die eienskappe beskik wat jy voel reg sal wees om ’n goeie huwelik te maak – is die ander persoon dus “troumateriaal” of nie. Hierdie is ’n baie belangrike fase, want indien die ander persoon nie oor die nodige eienskappe beskik nie, kan dit later tydens ’n huwelik, groot probleme tot gevolg hê.
Dan kom die volgende fase in ’n verhouding tussen ’n jongman en –meisie en dit kan vergelyk word met die tweede element van geloof. Die hart kom nou onder die vergrootglas, want nou begin die jongman en –meisie verlief raak op mekaar en word hulle lief vir mekaar en dit is ’n baie belangrike fase, veral met die oog op selfs nog meer en dieper kennis van mekaar.
Laastens kom daar ’n punt waar die jongman en die jong dame tydens die huwelik ’n verbond voor God met mekaar sluit om trou aan mekaar te bly ten spyte van wat ook al. Net so wy ons ook ons lewens toe aan Christus en beloof ons om Hom vir tyd en ewigheid te dien en na te volg.
6. HOE GOD ONS NIE RED NIE:
Ten slotte wil ek net vlugtig kyk na hoe God ons nié red nie. As ons na ons teksvers kyk, staan daar ~ Julle is inderdaad uit genade gered... (en dan vers 9) ...Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie. Die O.A.V. vertaal die woorde in vers 9 ~ nie deur julle eie verdienste nie, met ~ nie uit die werke nie.
Hierdie uitdrukking “ nie uit die werke nie”, maak geloof dan totaal anders as ’n werk. Geloof is wel die kanaal waardeur God se reddingsgenade na ons vloei, maar dit is nie ’n gebeurtenis wat enige aksie of gesindheid van ons vereis nie. As ons net weer na vers 8 kyk, sien ons dat selfs die geloof wat oënskynlik van ons kant moet kom ten einde gered te word, ’n geskenk van God is en dus nie uit onsself kom nie ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God.
Dit is dus baie duidelik, dat ons geen – hoegenaamd geen bydrae lewer in ons redding nie. God red ons dus nié op grond van hoe ons glo en of ons enigsins glo nie – nee, Hy red ons soewerein – op Sy eie – eensydig!
As ons dink dat daar nog iets is (hoe klein ook al) wat ons kan doen of bydra om ons redding te verseker, slaan ons die bal ver mis en vertrou ons nog steeds meer op onsself as op Christus. Redding geskied deur genade alleen!
Die Woord het baie te sê oor “werke”. So praat dit van “werke van die wet” wat goed is, maar wat ’n mens nie kan red nie (Gal.2:16). Dit praat oor “dooie werke” (Hebr.6:1) en ook van “werke van die duisternis” (Rom.13:12; Gal.5:19-21; Ef.5:11). Al hierdie werke word in die mens se eie krag verrig en het absoluut niks met ons redding te doen nie.
Die goue reël wat ons in hierdie verband kan onthou, is: Voor ons enige goeie werk vir die Here kan doen, moet Hy eers ’n goeie werk in ons doen. Deur God se genade word ons deur Christus herskep tot werktuie vir goeie werke. God red ons dus in en deur Christus Jesus sodat ons lewens van goeie werke kan leef, maar ook dít is werke wat uitgevoer word deur Sy krag en genade vir en tot Sy eer.
[1] Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) op 18 Oktober 2009
Indien u hierdie Boodskap wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. SKRIFLESING:
Ef.2:8-22 ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God. 9 Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie. 10 Nee, God het ons gemaak wat ons nou is: in Christus Jesus het Hy ons geskep om ons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het. 11 Hou dan in gedagte wat julle vroeër was. Van geboorte was julle heidene, en julle is “onbesnedenes” genoem deur dié wat hulleself “die besnedenes” noem, al is die besnydenis net mensewerk aan die liggaam. 12 In dié tyd was julle sonder Christus, uitgesluit uit die burgerskap van Israel, ver van God af sonder deel aan die verbonde en die beloftes wat daarmee saamhang, sonder hoop en sonder God in die wêreld. 13 Maar nou is julle een met Christus Jesus. Julle wat vroeër ver van God gelewe het, het nou naby gekom deur die bloed van Christus. 14 Christus is ons vrede, Hy wat dié twee, Jode en nie-Jode, een gemaak het. Deur sy liggaam te gee, het Hy die vyandskap afgebreek wat vroeër soos ’n muur skeiding gemaak het. 15 Die wet van Moses met al sy gebooie en bepalings het Hy opgehef, en deur vrede te maak, het Hy in Homself dié twee, Jode en nie-Jode, tot een nuwe mensheid verenig. 16 Deur sy dood aan die kruis het Hy ’n einde gemaak aan die vyandskap en dié twee met God versoen en tot een liggaam verenig. 17 Toe Hy gekom het, het Hy die goeie boodskap van vrede gebring: vrede vir julle wat ver van God was, vrede ook vir dié wat naby was. 18 Deur Hom het ons almal, Jode en nie-Jode, deur die een Gees vrye toegang tot die Vader. 19 Julle is dus nie meer ver van God af nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God. 20 Julle is ’n gebou wat opgerig is op die fondament van die apostels en die profete, ’n gebou waarvan Christus Jesus self die hoeksteen is. 21 In Hom sluit die hele gebou saam en verrys dit tot ’n heilige tempel vir die Here, 22 in wie julle ook saam opgebou word as ’n geestelike huis waarin God woon.
2. TEKSVERS:
Ef.2:8-9 ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God. 9 Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie.
3. INLEIDING:
Ons teksvers vir vandag, is waarskynlik een van die bekendste teksverse onder gelowiges, indien nie dié bekendste nie. ’n Ander teksvers wat baie nou saamhang met hierdie een, is natuurlik Joh.3:16 wat basies dieselfde vir ons sê, nl. ~ God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê.
Ons teksvers bestaan basies uit drie dele en ek wil dít graag vanoggend met u deel:
· Die eerste gedeelte verduidelik aan ons, hoe ons gered is – Dit is deur genade alleen dat ons gered is.
· Tweedens handel hierdie teks oor die kanaal waardeur hierdie genade van God na ons kom – Dit is deur geloof alleen
· Laastens hanteer hierdie teksgedeelte die hele kwessie van hoe God ons nié red nie en dit verduidelik terselfdertyd waarom dit so is – Dit is nie deur ons eie verdienste (of werke) nie, sodat nie een van ons kan spog of trots wees op onsself nie.
4. HOE GERED:
Eerstens dan: Hoe word ons gered? Paulus sê vir ons in geen onduidelike taal nie, dat ons uit genade alleen gered is. Wat beteken die uitdrukking “uit genade”? Of miskien moet ons eerder vra, “Wat beteken genade?” Ons kan genade in ’n baie kort definisie saamvat en dit dan as volg definieer: Genade is onverdiende guns. Of anders gestel, genade is God se liefde wat uitgestort word op persone wat dit glad nie verdien nie. Hierdie genade word dan ook baie nou verbind met die hele gedagte van vergifnis van sonde en redding en die ryke seën wat God aan onverdiende ontvangers van die genade, skenk.
Wanneer ons die openingswoorde van vers 9, nl. Julle is inderdaad uit genade gered, saam met die laaste woorde van vers 9 lees, nl. Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, dan is dit baie duidelik dat Paulus die klem in hierdie teksvers op die gedagte van GRATIS genade plaas – ons betaal nie daarvoor nie – Hy skenk dit met ander woorde aan ons. Wanneer God in verhouding tree met die mens, doen Hy dit nie op grond van die mens se waardigheid, of wat die mens verdien nie, nee, Hy doen dit op grond van Sy goedheid en vrygewigheid.
Nog ’n eienskap wat saamgevat word in die uitdrukking, God se genade, is die hele gedagte van oordadigheid.
Genade word vir ons o.a. beskryf in Eks.34:6 ~ Terwyl Hy by Moses verbygaan, roep die Here: “Ek, die Here, is die barmhartige en genadige God, lankmoedig, vol liefde en trou. Genade is dus een van God se karaktereienskappe en spruit voort uit Sy liefde.
Nog ’n pragtige beskrywing van God se genade vind ons in Titus 3:3-5 ~ Vroeër was ons ook onverstandig, ongehoorsaam, op die verkeerde pad, verslaaf aan allerlei begeertes en singenot; ons het ons lewe in kwaadwilligheid en jaloesie deurgebring; ons was haatlik en het mekaar gehaat. 4 Maar toe het die goedheid van God ons Verlosser en sy liefde vir die mens verskyn. 5 Hy het ons verlos, nie op grond van iets wat ons vir ons vryspraak gedoen het nie, maar op grond van sy eie ontferming. Dit het Hy gedoen deur die wedergeboorte wat die sonde afwas, en deur die Heilige Gees wat nuwe lewe gee.
Ons kan dus ook sê dat God se “werksetiek” gekenmerk word deur genade en hierdie genade behoort altyd dankbaarheid en liefde by die onverdiende ontvanger van hierdie genade tot gevolg hê – bv. 1Kor.15:57 ~ Maar ons dank God dat Hy aan ons die oorwinning gee deur ons Here Jesus Christus.
’n Verdere belangrike aspek van God se genade is dat dit dinamies is, m.a.w. dit red nie alleen nie, maar dit transformeer, of verander en dit blaas nuwe lewe in die ontvanger van God se genade. Waarskynlik die mees dramatiese illustrasie in die Woord van hierdie transformerende en lewe-gewende genade van God, is die voorbeeld van ’n man wat eens Saulus genoem was en uiteindelik Paulus geword het – die skrywer van hierdie brief aan die Efesiërs. Hoor wat het hy in 1Kor.15:10 gesê ~ Maar deur die genade van God is ek wat ek is. Sy genade aan my was nie tevergeefs nie; inteendeel, ek het harder gewerk as hulle almal; eintlik was dit nie ek nie, maar die genade van God wat by my is. Ons sien dus hier dat Paulus nie net God se genade beperk tot sy redding nie, maar hy gee ook erkenning aan God, vir genade uitgestort op hom deur die loop van sy hele lewe, asook in sy bediening.
Ter wille van volledigheid moet ons ook net vlugtig kyk na al die vorme van God se genade. Genade word hoofsaaklik in twee groepe verdeel:
· Eerstens kry ons algemene genade. In kort, is God se algemene genade, daardie genade wat Hy oor gelowige en ongelowige uitstort. ’n Bekende teksverwysing in hierdie verband is Matt.5:45 ~ ... Hy laat immers sy son opkom oor slegtes en goeies, en Hy laat reën oor dié wat reg doen en oor dié wat verkeerd doen.
· Tweedens kry ons toegespitste- of spesiale genade. Toegespitste genade is daardie genade wat God skenk t.o.v. ons redding, heiligmaking en verheerliking. Hierdie toegespitste genade kan egter weer verder onderverdeel word en wel as volg:
o Eerstens vind ons effektiewe- of doeltreffende genade. Alles wat God beplan en doen word doeltreffend en volkome en volmaak volvoer of deurgevoer, dit is waarom Jesus in Joh.6:37 gesê het ~ Elkeen wat die Vader vir My gee, sal na My toe kom.... En vers 39 ~ En dit is die wil van Hom wat My gestuur het: dat Ek van almal wat Hy My gegee het, nie een verlore sal laat gaan nie, maar hulle almal op die laaste dag uit die dood sal laat opstaan....
o Tweedens, genoegsame genade. Dit is van hierdie genoegsame genade waarvan Paulus hier in Ef.2 skryf. God se genade is genoeg of voldoende om ons volkome te vergewe, te red en aanvaarbaar te maak vir God. Dit is waarom die Hebreërsskrywer in Hebr.7:25 sê dat God volkome red.
Ons sien dus dat God ons uit genade red.
5. DIE KANAAL VIR GENADE:
Paulus spreek egter hier in ons teksvers, ’n tweede saak aan, nl. die wyse waarop, of die kanaal waarlangs hierdie genade, van God na ons kom – vers 8 ~ Julle is inderdaad uit genade gered en dan hierdie woorde ~ deur geloof. God se genade kom dus na ons, deur geloof. Indien daar dus geen geloof is nie, is daar geen genade en geen redding nie. Hand.16:31 sê ~ ... Glo in die Here Jesus, en jy sal gered word.... En Joh.1:12 ~ Maar aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word. En Hand.13:38-39 ~ ...die vergewing van sondes (is) deur Hóm (dit is Christus), en elkeen wat glo, (word) deur Hom vrygespreek van alle sondes.
Wat dan is geloof? Wanneer ons hierdie vraag wil beantwoord moet ons eers vir mekaar sê wat geloof nié is nie.
Geloof is nié subjektiewe gevoelens nie. Daar is baie mense wat bv. nie glo in Christus se opstanding nie. Of, hulle glo nie dat Christus, die Seun van God is nie. Of, hulle glo nie dat Hy uit die maagd Maria gebore is nie, ens. en wanneer jy hulle daarmee konfronteer dat dit nie Christenskap is nie, dan sal so ’n persoon steeds vir jou onomwonde sê dat hy ’n Christen is, maar sy oortuiging dat hy ’n Christen is, berus op subjektiewe gevoelens en nie op wat die Woord vir ons leer nie. Sulke persone se geloof is dus niks anders as ’n diep “gut feeling” nie (maaggevoel), maar dit is nie gegrond op die stewige fondasie van God se Woord nie.
Verder is geloof nié goedgelowigheid nie (“credulity”). M.a.w. dit is mense wat iets sal glo al kan dit nie bewys word nie, bloot net omdat hy opreg wens en hoop dat dit waar is. Dit is ook nie die geloof waarvan die Woord praat nie.
Optimisme is ook nie Bybelse geloof nie. Optimisme is ’n lewenshouding wat alles van die ligte kant beskou en wanneer dit by geloof kom, is ’n optimis hoopvol dat hy gered sal word.
Geloof is ook nié positiewe denke nie. Baie mense het ’n positiewe gesindheid t.o.v. iets wat tot gevolg het dat so ’n persoon so sterk daaraan glo dat hy dit geloof noem – “positive confession” van die “Charismate” is deel hiervan. Ja, ’n positiewe gesindheid oor die algemeen is goed en reg – bv. ’n positiewe gesindheid jeens jou werk, maar dít is nié Bybelse geloof nie.
Ware geloof word dus nie gebaseer op die mens se individuele gevoelens en gesindhede nie. Nee, Bybelse geloof is betroubaar en daarom vas en seker, want dit is ’n geloof in ’n betroubare God wat Homself keer op keer as betroubaar aan ons openbaar.
Bybelse geloof, waaroor dit dan hier in Efesiërs gaan, het drie elemente, nl.: Kennis; ’n Hartsreaksie- of gesindheid en toewyding.
· Eerstens dan kennis. Hierdie element van geloof moet uiteraard altyd, eerste teenwoordig wees, want geen mens kan in enige iets glo as hy dit nie ken nie – ons moet dus weet wát ons glo. Hierdie kennis van dít wat ons moet glo, is kennis oor die Evangelie. Dit is daardie dinge waaroor Paulus in Efesiërs 2 geskryf het en waaroor ons o.a. verlede week met mekaar gedeel het, nl. dat ons geestelik almal morsdood was en ter helle verdoen was a.g.v. die erfsonde, MAAR God het uit genade na ons uitgereik en ons uitverkies en Christus Jesus as Offerlam vir ons geskenk, sodat ons regverdig verklaar kon word deur God.
· Tweedens behels geloof, ’n hartsreaksie. Geloof is nie bloot net intellektuele instemming tot en goedkeuring van bepaalde waarhede nie. Dit gaan ook oor die een wat glo, se reaksie – sy hartsreaksie op hierdie kennis waarvan ons so pas gepraat het. Dit impliseer dus dat die kennis, waarvan ons so pas gepraat het, nou uitgestort sal word in ons harte – ons kan amper ook sê dat die kennis in ons harte “ingespuit” moet word. Die Woord van God word nie deur geloof ingeneem as dit net in die verstand bly en nie ook wortelskiet in die dieptes van ons harte nie. Daar is en moet dus emosie ook by geloof betrokke wees, maar emosie wat geordend en onder beheer staan van die eise van die Woord. Ons wil en ons motivering om God in gehoorsaamheid te wil dien en om die vyand teen te staan, spruit nié net voort uit die verstand nie, maar dit kom ook uit die hart uit, want as ons harte nie daarin is nie, sal ons nie volhard nie.
· Die laaste element van Bybelse geloof, is toewyding, of as u wil, vertroue. Dit sê wat Tomas gesê het in Joh.20:28 ~ My Here en my God! Dit beteken dus dat jy jouself aan Christus sal gee – sal oorgee. En dit beteken dat jy op Sy beloftes sal steun en Sy afgehandelde werk aan die kruis vir jou sal aanvaar.
Die huwelik as Goddelike instelling is iets wat die afgelope tyd en weer hierdie afgelope naweek baie sterk na vore getree het in ons gesinsopset en ek dink dat die huwelik vir ons ’n baie goeie illustrasie is van wat geloof werklik is, want die huwelik is die kulminasie of hoogtepunt van ’n uitgebreide proses daarvan om iemand beter te leer ken; om te reageer op die ander persoon en om dan uiteindelik ’n permanente verbintenis (“commitment”) met daardie persoon aan te gaan.
Die “saamwees” (“sleep”) gedeelte van die verhouding kan vergelyk word met die “kennis” element van geloof. Gedurende hierdie tydperk leer jy die ander persoon beter ken en kom jy agter of die ander persoon oor al die eienskappe beskik wat jy voel reg sal wees om ’n goeie huwelik te maak – is die ander persoon dus “troumateriaal” of nie. Hierdie is ’n baie belangrike fase, want indien die ander persoon nie oor die nodige eienskappe beskik nie, kan dit later tydens ’n huwelik, groot probleme tot gevolg hê.
Dan kom die volgende fase in ’n verhouding tussen ’n jongman en –meisie en dit kan vergelyk word met die tweede element van geloof. Die hart kom nou onder die vergrootglas, want nou begin die jongman en –meisie verlief raak op mekaar en word hulle lief vir mekaar en dit is ’n baie belangrike fase, veral met die oog op selfs nog meer en dieper kennis van mekaar.
Laastens kom daar ’n punt waar die jongman en die jong dame tydens die huwelik ’n verbond voor God met mekaar sluit om trou aan mekaar te bly ten spyte van wat ook al. Net so wy ons ook ons lewens toe aan Christus en beloof ons om Hom vir tyd en ewigheid te dien en na te volg.
6. HOE GOD ONS NIE RED NIE:
Ten slotte wil ek net vlugtig kyk na hoe God ons nié red nie. As ons na ons teksvers kyk, staan daar ~ Julle is inderdaad uit genade gered... (en dan vers 9) ...Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie. Die O.A.V. vertaal die woorde in vers 9 ~ nie deur julle eie verdienste nie, met ~ nie uit die werke nie.
Hierdie uitdrukking “ nie uit die werke nie”, maak geloof dan totaal anders as ’n werk. Geloof is wel die kanaal waardeur God se reddingsgenade na ons vloei, maar dit is nie ’n gebeurtenis wat enige aksie of gesindheid van ons vereis nie. As ons net weer na vers 8 kyk, sien ons dat selfs die geloof wat oënskynlik van ons kant moet kom ten einde gered te word, ’n geskenk van God is en dus nie uit onsself kom nie ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God.
Dit is dus baie duidelik, dat ons geen – hoegenaamd geen bydrae lewer in ons redding nie. God red ons dus nié op grond van hoe ons glo en of ons enigsins glo nie – nee, Hy red ons soewerein – op Sy eie – eensydig!
As ons dink dat daar nog iets is (hoe klein ook al) wat ons kan doen of bydra om ons redding te verseker, slaan ons die bal ver mis en vertrou ons nog steeds meer op onsself as op Christus. Redding geskied deur genade alleen!
Die Woord het baie te sê oor “werke”. So praat dit van “werke van die wet” wat goed is, maar wat ’n mens nie kan red nie (Gal.2:16). Dit praat oor “dooie werke” (Hebr.6:1) en ook van “werke van die duisternis” (Rom.13:12; Gal.5:19-21; Ef.5:11). Al hierdie werke word in die mens se eie krag verrig en het absoluut niks met ons redding te doen nie.
Die goue reël wat ons in hierdie verband kan onthou, is: Voor ons enige goeie werk vir die Here kan doen, moet Hy eers ’n goeie werk in ons doen. Deur God se genade word ons deur Christus herskep tot werktuie vir goeie werke. God red ons dus in en deur Christus Jesus sodat ons lewens van goeie werke kan leef, maar ook dít is werke wat uitgevoer word deur Sy krag en genade vir en tot Sy eer.
[1] Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) op 18 Oktober 2009
Thursday, October 15, 2009
Openbaring Ontsluit - 14 (Die Lam Open die Seëls - vervolg) [1]
Indien u hierdie Bybdelstudie wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. INLEIDING:
Ons het die vorige keer na die eerste vyf seëls gekyk wat die Lam van God geopen het – vanaand gaan ons na die sesde seël kyk.
2. VERS VIR VERS ONTLEDING:
· Openb.6:12-17 ~ Ek het gesien toe die Lam die sesde seël oopmaak: daar het ’n groot aardbewing gekom. Die son het swart geword soos rouklere, en die maan het heeltemal soos bloed geword. 13 Die sterre aan die hemel het op die aarde geval soos die navye van ’n vyeboom afval as dit deur ’n sterk wind geruk word. 14 Die hemel self het verdwyn soos ’n boekrol wat opgerol word, en al die berge en eilande is uit hulle plekke geskud. 15 Die konings van die aarde, die hoofamptenare en die opperbevelhebbers, die rykes en die magtiges, ja, al die mense, slawe en vryes, het in die grotte en onder die kranse van die berge weggekruip. 16 Hulle het vir die berge en die kranse gesê: “Val op ons en bedek ons vir die oë van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam. 17 Die groot dag waarop Hulle die oordeel sal voltrek, het aangebreek, en wie sal staande kan bly?”
Ons sien hier, hoe dat Johannes iets van ’n kosmiese chaos beleef wanneer die Lam die sesde seël oopmaak. ’n Ontsaglike aardbewing tref die aarde – so erg dat die aarde wankel in sy baan. Meteens staan die geskiedenis van die aarde stil – doodstil voor God! Op een sekere dag van die tyd gryp God in Sy skepping in. Die son word swart, die maan rooi, die sterre val soos “laatvye” in ’n stormwind.
Mense kan dalk vra hoe dit moontlik is? Punt is net, dat as die mens met die hulp van die wetenskap ’n atoombom kan maak en met die druk van ’n knoppie (in enkele sekondes dus) ’n groot stad met ’n paar miljoen inwoners kan uitwis, hoe moontlik is dit tog nie vir die almagtige God, om hierdie verskriklike natuurverskynsels wat Johannes nou sien, te kan bewerkstellig nie – Hy wat met die enkele spreek van ’n woord, die heelal tot stand gebring het, kan tog immers die heelal weer vernietig ook.
Nie alleen vind hierdie geweldige aardbewing plaas nie – daar vind ook ’n “hemelbewing” plaas – die ganse heelal word dus geruk en geskud. Soos wat ’n mens ’n koerant sou oprol, so gebeur dit met die blou koepel om die aarde – berge en eilande verskuif. Berg Everest is nie meer op sy plek nie en die Drakensberge word verskuif.
Wat het hier gebeur? Wat is die betekenis van hierdie verskriklike visioen wat Johannes sien? Ons vind die antwoord in vers 17a ~ Die groot dag waarop Hulle die oordeel sal voltrek, het aangebreek. Al die profesieë van die Ou Testament wat nog nie tot vervulling gekom het nie, word op hierdie dag vervul. Jesus se eie profetiese rede word ook op hierdie dag bevestig. Dit wat die apostel Petrus op Pinksterdag in sy preek gesê het, word op hierdie dag finaal deur God uitgevoer.
Dit gaan dus hier oor God se toorn. Joël die profeet kondig dit aan en op die laaste bladsy van die Ou Testament vertel Maleagi dit aan ons – Die dag van die Here het aangebreek – Die dag kom en hy brand soos ’n oond. Dié wat teen God in opstand is, almal wat verkeerd doen, sal die kaf wees, en hulle sal verbrand word deur die dag wat kom, sê die Here die Almagtige. Daar sal van hulle nie ’n wortel, nie ’n tak oorbly nie (Mal.4:1a).
Wat is hierdie Dag van die Here? In kort, dit is die dag waarop Christus weer op die wolke gaan verskyn en waarop Hy die aarde gaan verwoes en ’n einde maak aan die menslike geskiedenis. So erg gaan alles wees, dat groot en klein, skuiling gaan soek in die grotte en onder die kranse van die berge (v.15).
Daar is geen rede om te glo dat al hierdie dinge wat Johannes gesien het, figuurlik gesproke is nie, inteendeel, alles dui daarop dat hierdie, letterlike gebeure gaan wees op die dag dat Christus gaan kom. Dit is die gesamentlike getuienis en profesie van die Woord van God. Ons lees op verskeie plekke daarvan en ons vind veral vier “padaanwysers” in die Woord wat na hierdie gebeure, soos in Openbaring beskryf, lei en onomwonde dus daarop dui dat hierdie Dag van die Here ’n letterlike gebeurtenis gaan wees:
· Eerstens vind ons dit in die aankondiging van Joël. Sy hele profesie draai om hierdie laaste dag van die geskiedenis van die wêreld. Hierdie gebeure rondom die laaste dag, is deel van die belofte oor die Pinksterdag, nl. dat die Heilige Gees uitgestort sou word ná Jesus se hemelvaart. Alreeds eeue voor Jesus se geboorte verkondig God deur Sy profeet aan die kerk, dat Hy Sy Gees sal uitgiet op alle vlees (Joël 2:28), maar saam met hierdie belofte van die Heilige Gees profeteer Joël ook oor die laaste dag – die dag van oordeel. Kom ons lees dit in Joël 2:28-31 ~ Wanneer dit alles gebeur het, sal Ek my Gees laat kom op al die mense, julle seuns en julle dogters sal as profete optree, julle oumense sal drome droom, julle jong mans sal visioene sien. 29 In daardie tyd sal Ek my Gees laat kom selfs op dié wat nie in aansien is nie. 30 Ek sal tekens gee, in die hemel en op die aarde: bloed, vuur en rookwolke. 31 Die son sal donker word, die maan bloedrooi en dan sal die groot, die vreeslike dag van die Here kom. Ses eeue voor die koms van Christus weet Israel alreeds van die tekens in die skepping, van die donker son en die rooi maan van God se oordeel – en ons? Ses-en-twintig eeue gelede is dit reeds vir ons aangekondig.
· Tweedens kom Jesus en Hy profeteer van hierdie dag. Hy preek dit in Sy profetiese rede in Matt.24:29 ~ Kort na die verdrukking van daardie tyd (m.a.w. die martelaarskap aan die einde van die tyd) sal die son verduister word, en die maan sal nie skyn nie; die sterre sal uit die ruimte val, en die kragte van die hemelruim sal ontwrig word.
· Die derde padwyser vind ons in Petrus se prediking op Pinksterdag. In Handelinge 2 lees ons van daardie geweldige, onbeskryflike ding wat gaan plaasvind: Die Heilige Gees word aan Christus se kerk gegee. Die volke van die wêreld word betrek en dinamiese magte word ontketen en die Evangelie van die kruis word op aarde verkondig. Die Messias het gekom om God se kinders uit alle volke te verlos. Die apostel Petrus preek op hierdie dag en sy teks kom uit die profesie van Joël. Weereens is dit die belofte van die Heilige Gees, maar die oordeelsdag word direk aan Pinksterdag verbind: Wonders bo in die hemel, tekens onder op die aarde, bloed en vuur en rookdamp. Die son word donker en die maan word bloed voordat daardie vreeslike Dag van die Here kom!
· Maar Simon Petrus is nog nie klaar met hierdie dag van God se toorn nie en kom hy met die vierde padwyser. Petrus skryf sy brief aan die kerk en hy vermaan ons – so staan dit in 2Pet.3:1 en 10 ~ Geliefdes, dit is al die tweede brief wat ek aan julle skrywe. In albei het ek geprobeer om julle weer helder te laat dink deur julle te herinner aan 2 die woorde wat vroeër deur die heilige profete verkondig is, asook aan die gebod van die Here en Verlosser wat deur julle apostels aan julle oorgedra is. En dan gaan hy verder en sê hy in vers 10 ~ Maar die dag van die Here sal so onverwags soos ’n dief kom. En op dié dag sal die hemel met ’n groot gedruis verdwyn, die hemelliggame brand en tot niet gaan, en die aarde met alles wat daarop is, vergaan.
Al hierdie profesieë – dié van Joël en van Jesus en van Petrus, kom almal bymekaar uit in die oopbreek van die sesde seël hier in Openb.6 – selfs ook dié van Haggai in Hag.2:6 ~ So sê die Here die Almagtige: Nog een keer, binnekort, sal Ek hemel en aarde, see en land laat bewe.
Presies hoe alles gaan plaasvind – in watter volgorde; wanneer, ens. is nie aan ons geopenbaar nie, maar wat ons wel weet is dat Die Dag van die Here gaan aanbreek, met geweldige gevolge.
Wanneer ons van al hierdie verskriklike dinge lees is die logiese vraag: Moet ons hierdie “tekens” en gebeure as letterlike “tekens” en gebeure interpreteer. Dit is wel so dat talle beskrywings en gebeure in Openbaring figuurlik geneem moet word, maar daar is egter geen ander uitweg as om hierdie spesifieke gebeure wat gepaard gaan met die sesde seël, as letterlik te interpreteer nie. Die getuienis van verskeie ander Skrifgedeeltes bevestig dit.
Ou Testamentiese Getuienis:
· Joël 2:10-11 ~ Die aarde skrik vir hulle, die hemel bewe; die son en die maan word donker, die sterre verloor hulle glans. 11 Die Here laat sy stem weerklink voor sy leërmag uit. Sy leër is ontsaglik groot, dié wat die Here se bevel uitvoer, is sterk. Die dag van die Here is ’n groot dag, ’n verskriklike dag; wie is daarteen bestand?
· Joël 2:30-31 ~ Ek sal tekens gee, in die hemel en op die aarde: bloed, vuur en rookwolke. 31 Die son sal donker word, die maan bloedrooi en dan sal die groot, die vreeslike dag van die Here kom. 32 Elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. Op Sionsberg en in Jerusalem sal daar uitkoms wees. So het die Here beloof. Dié wat deur die Here geroep is, is by dié wat gered is.
· Sef.1:14-18 ~ Die groot dag van die Here is naby, baie naby, dit kom gou. Luister hoe bitter, hoe skril klink die geskreeu van die soldate dié dag! 15 Dié dag is ’n dag van toorn, ’n dag van nood en benoudheid, ’n dag van storms en verwoesting, ’n dag van donkerte, van duisternis, ’n dag van wolke, van swaar onweer, 16 ’n dag waarop die ramshoring sal blaas en die krygsgeskreeu sal klink teen die vestingstede, teen die hoë hoektorings. 17 Ek laat angs die mense pak sodat hulle soos blindes loop, want hulle het teen My gesondig. Hulle bloed sal vergiet word asof dit so min werd is as stof, asof hulle liggame niks meer as uitwerpsel is nie. 18 Nóg hulle silwer nóg hulle goud sal hulle kan red op die dag wanneer die toorn van die Here losbreek, wanneer die hele land verteer word deur die vuur van sy woede. Hy bring vernietiging en skrik oor al die inwoners van die land.
· Hag.2:6-7 ~ So sê die Here die Almagtige: Nog een keer, binnekort, sal Ek hemel en aarde, see en land laat bewe. 7 Dan sal Ek al die nasies laat wakker skrik en hulle sal met hulle skatte kom en so sal Ek hierdie huis met rykdom vul, sê die Here die Almagtige.
Nuwe Testamentiese Getuienis:
· Matt.24:29-31 ~ Kort na die verdrukking van daardie tyd sal die son verduister word, en die maan sal nie skyn nie; die sterre sal uit die ruimte val, en die kragte van die hemelruim sal ontwrig word. 30 Dan sal die teken van die Seun van die mens in die hemelruim verskyn, en al die volke van die aarde sal verslae wees. Hulle sal die Seun van die mens op die wolke van die hemel sien kom met groot krag en majesteit. 31 Die groot trompet sal weerklink, en Hy sal sy engele uitstuur om sy uitverkorenes bymekaar te maak uit die vier windstreke, van elke uithoek van die aarde af.
· 2Pet.3:7 ~ Maar die teenswoordige hemele en die aarde is deur dieselfde woord as ’n skat weggelê en word vir die vuur bewaar teen die dag van die oordeel en die verderf van die goddelose mense.
· 2Pet.3:10-13 ~ Maar die dag van die Here sal so onverwags soos ’n dief kom. En op dié dag sal die hemel met ’n groot gedruis verdwyn, die hemelliggame brand en tot niet gaan, en die aarde met alles wat daarop is, vergaan. 11 Aangesien al hierdie dinge so aan hulle einde gaan kom, moet julle des te meer vroom en aan God toegewy lewe. 12 Leef in verwagting dat die dag van God kom en beywer julle daarvoor, die dag waarop die hemel in vlamme sal vergaan en die hemelliggame sal brand en wegsmelt. 13 Maar ons leef in die verwagting van ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde wat God belowe het en waar die wil van God sal heers.
Ons kan dus duidelik hieruit sien dat die gebeure wat gepaard gaan met die sesde seël, letterlike gebeure is.
Ons kan onmiddellik ook vra: Nou wat van die aardbewings ens. wat nou in ons tyd (en vroeër reeds) plaasvind? Wat van natuurrampe soos Tsunami’s, tifone, ens? Ons lees reeds in die Nuwe Testament van allerlei onnatuurlike natuurverskynsels. So lees ons bv. in Matt.27:50-53a van ’n aardbewing en allerlei ander “onnatuurlike verskynsels” ~ Jesus het weer hard uitgeroep en die laaste asem uitgeblaas. 51 Op daardie oomblik het die voorhangsel van die tempel van bo tot onder middeldeur geskeur. Die aarde het geskud, en die rotse het uitmekaar gebars. 52 Grafte het oopgegaan, en baie gelowiges wat dood was, is opgewek, 53 en hulle het uit hulle grafte uitgegaan. Ook in die geval van Paulus en Silas lees ons iets soortgelyks in Hand.16:26 ~ Skielik kom daar ’n groot aardbewing wat die fondamente van die tronk geskud het. Al die deure van die tronk het onmiddellik oopgegaan, en al die gevangenes se boeie het losgeraak.
Sonsverduisterings was ook nie iets vreemds in die Nuwe Testamentiese tyd nie. En later in 1872 het sterrekundiges bv. binne twee ure meer as 10 000 verskietende sterre (meteore) getel. Dit is ook nie snaaks om van tyd tot tyd, berge te sien ontplof en heeltemal verdwyn nie – selfs eilande verdwyn vandag nog onder die see.
Wat is die punt egter van al hierdie verskynsels wat nou reeds plaasvind, maar waarvan die sesde seël ook praat en wat op ’n baie spesifieke en gegewe tyd gaan plaasvind? Dit wat nou en ook in die verlede, van tyd tot tyd voorgekom het, is tydige en vroeë waarskuwings deur God aan die mensdom van Sy komende oordeel. Dit word nou reeds deur God gewil om mense tot bekering te bring en dit vind plaas, sodat ons maar net elke keer opnuut kan besef dat daar geen sekuriteit in die sg. mensgemaakte sekuriteite hier op aarde is nie. Die wêreld met alles daarop is bestem om vernietig te word. Ons moet net besef dat hierdie “mini-oordele” (as ons dit so in groot piëteit mag noem) hoegenaamd nie vergelyk kan word met Die Dag van die Here nie.
Vers 15 sê vir ons dat alle mense blootgestel gaan word aan Die Dag van die Here. Hierdie “alle mense” verteenwoordig alle goddelose mense – van ryk tot arm; van gesiene tot onaansienlike; van belangrik tot onbelangrik; helde tot onbekendes. Hulle almal sal bymekaar gemaak word. En die rede? Omdat hulle Jesus Christus verwerp het.
Hierdie drie verse (15-17) is waarskynlik die drie verskriklikste verse in die ganse Bybel. Al die mense in vers 15 probeer God se oordele ontkom – so erg is dit dat hulle sal verkies dat ’n berg met al sy rotse hulle eerder moet toeval en vergruis, eerder as wat hulle blootgestel word aan die oordele van God.
Die effekte van die sesde seël se oordele wat losbars oor die mensdom, het presies dieselfde effek op die aarde en die hemele. Die wêreld – ja die ganse heelal, het meteens te doen met die toorn van die Lam.
Die toorn van die Lam is natuurlik die toorn van die gekruisigde Christus. Nou is Hy nie meer die magtelose aan die kruis op Golgota nie. Nou bid Hy nie meer “Vader vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.” Dieselfde Evangelie wat letterlik die Blye Boodskap beteken, word nou ’n verskriklike verskrikking. Dieselfde Jesus, die Lam van liefde en barmhartigheid, word nou vir hulle wat Hom verwerp het, die Regter wat Sy vonnis van straf voltrek.
Alles wat op die oordeelsdag (Die Dag van die Here) gebeur, is reeds voorspel in die beeldspraak van die Ou Testamentiese profesie. Die “bloed” en “duisternis” kry ons alreeds by die eerste- en negende plae in Egipte (Eks.10). Dit is die straf van God op die ongelowige mensdom. Dit is een van die tekens van Sy toorn wanneer Hy die eksodus vir Sy volk uit die heidendom na die Beloofde Land voorberei. Diegene wat God verwerp word gestraf deur God. Diegene in Egipte wat die bloed van die Paaslam aan die hout van hul deurkosyne geverf het, word gered en beleef nie die duisternis en doodslag nie – inteendeel, hulle word bevry; hulle word uitgelei – weggelei van hierdie verskriklike duisternis en doodslag en oordele wat oor Egipte losbrand, na die Beloofde Land – die Land van Melk en Heuning, nl. die aardse Kanaän. Net so word diegene wat Christus verwerp, op Die Dag van die Here in duisternis gedompel en word hulle getref deur die oordele van God. Diegene wie skoongewas is deur die Bloed van die volmaakte Paaslam, Jesus Christus wat aan die kruishout gestort is, sal net so op Die Dag van die Here, bevry word en weggelei word met ’n volgende eksodus na die Beloofde Hemelse Kanaän.
Die boodskap van die sesde seël vir ons mense vandag is baie duidelik: Glo in die Here Jesus Christus en jy sál gered word. Maar as jy volhard om nie te glo nie, gaan jou son ook meteens pikswart word en die maan soos bloed raak en sal jy ook op Die Dag van die Here, ...in die grotte en onder die kranse van die berge weggekruip, en sal jy ook vir die berge en die kranse uitskreeu: Val op (my) en bedek (my) vir die oë van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam.
[1] Bybelstudiereeks aangebied deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) Sondagaand 11 Oktober 2009
Indien u hierdie Bybdelstudie wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. INLEIDING:
Ons het die vorige keer na die eerste vyf seëls gekyk wat die Lam van God geopen het – vanaand gaan ons na die sesde seël kyk.
2. VERS VIR VERS ONTLEDING:
· Openb.6:12-17 ~ Ek het gesien toe die Lam die sesde seël oopmaak: daar het ’n groot aardbewing gekom. Die son het swart geword soos rouklere, en die maan het heeltemal soos bloed geword. 13 Die sterre aan die hemel het op die aarde geval soos die navye van ’n vyeboom afval as dit deur ’n sterk wind geruk word. 14 Die hemel self het verdwyn soos ’n boekrol wat opgerol word, en al die berge en eilande is uit hulle plekke geskud. 15 Die konings van die aarde, die hoofamptenare en die opperbevelhebbers, die rykes en die magtiges, ja, al die mense, slawe en vryes, het in die grotte en onder die kranse van die berge weggekruip. 16 Hulle het vir die berge en die kranse gesê: “Val op ons en bedek ons vir die oë van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam. 17 Die groot dag waarop Hulle die oordeel sal voltrek, het aangebreek, en wie sal staande kan bly?”
Ons sien hier, hoe dat Johannes iets van ’n kosmiese chaos beleef wanneer die Lam die sesde seël oopmaak. ’n Ontsaglike aardbewing tref die aarde – so erg dat die aarde wankel in sy baan. Meteens staan die geskiedenis van die aarde stil – doodstil voor God! Op een sekere dag van die tyd gryp God in Sy skepping in. Die son word swart, die maan rooi, die sterre val soos “laatvye” in ’n stormwind.
Mense kan dalk vra hoe dit moontlik is? Punt is net, dat as die mens met die hulp van die wetenskap ’n atoombom kan maak en met die druk van ’n knoppie (in enkele sekondes dus) ’n groot stad met ’n paar miljoen inwoners kan uitwis, hoe moontlik is dit tog nie vir die almagtige God, om hierdie verskriklike natuurverskynsels wat Johannes nou sien, te kan bewerkstellig nie – Hy wat met die enkele spreek van ’n woord, die heelal tot stand gebring het, kan tog immers die heelal weer vernietig ook.
Nie alleen vind hierdie geweldige aardbewing plaas nie – daar vind ook ’n “hemelbewing” plaas – die ganse heelal word dus geruk en geskud. Soos wat ’n mens ’n koerant sou oprol, so gebeur dit met die blou koepel om die aarde – berge en eilande verskuif. Berg Everest is nie meer op sy plek nie en die Drakensberge word verskuif.
Wat het hier gebeur? Wat is die betekenis van hierdie verskriklike visioen wat Johannes sien? Ons vind die antwoord in vers 17a ~ Die groot dag waarop Hulle die oordeel sal voltrek, het aangebreek. Al die profesieë van die Ou Testament wat nog nie tot vervulling gekom het nie, word op hierdie dag vervul. Jesus se eie profetiese rede word ook op hierdie dag bevestig. Dit wat die apostel Petrus op Pinksterdag in sy preek gesê het, word op hierdie dag finaal deur God uitgevoer.
Dit gaan dus hier oor God se toorn. Joël die profeet kondig dit aan en op die laaste bladsy van die Ou Testament vertel Maleagi dit aan ons – Die dag van die Here het aangebreek – Die dag kom en hy brand soos ’n oond. Dié wat teen God in opstand is, almal wat verkeerd doen, sal die kaf wees, en hulle sal verbrand word deur die dag wat kom, sê die Here die Almagtige. Daar sal van hulle nie ’n wortel, nie ’n tak oorbly nie (Mal.4:1a).
Wat is hierdie Dag van die Here? In kort, dit is die dag waarop Christus weer op die wolke gaan verskyn en waarop Hy die aarde gaan verwoes en ’n einde maak aan die menslike geskiedenis. So erg gaan alles wees, dat groot en klein, skuiling gaan soek in die grotte en onder die kranse van die berge (v.15).
Daar is geen rede om te glo dat al hierdie dinge wat Johannes gesien het, figuurlik gesproke is nie, inteendeel, alles dui daarop dat hierdie, letterlike gebeure gaan wees op die dag dat Christus gaan kom. Dit is die gesamentlike getuienis en profesie van die Woord van God. Ons lees op verskeie plekke daarvan en ons vind veral vier “padaanwysers” in die Woord wat na hierdie gebeure, soos in Openbaring beskryf, lei en onomwonde dus daarop dui dat hierdie Dag van die Here ’n letterlike gebeurtenis gaan wees:
· Eerstens vind ons dit in die aankondiging van Joël. Sy hele profesie draai om hierdie laaste dag van die geskiedenis van die wêreld. Hierdie gebeure rondom die laaste dag, is deel van die belofte oor die Pinksterdag, nl. dat die Heilige Gees uitgestort sou word ná Jesus se hemelvaart. Alreeds eeue voor Jesus se geboorte verkondig God deur Sy profeet aan die kerk, dat Hy Sy Gees sal uitgiet op alle vlees (Joël 2:28), maar saam met hierdie belofte van die Heilige Gees profeteer Joël ook oor die laaste dag – die dag van oordeel. Kom ons lees dit in Joël 2:28-31 ~ Wanneer dit alles gebeur het, sal Ek my Gees laat kom op al die mense, julle seuns en julle dogters sal as profete optree, julle oumense sal drome droom, julle jong mans sal visioene sien. 29 In daardie tyd sal Ek my Gees laat kom selfs op dié wat nie in aansien is nie. 30 Ek sal tekens gee, in die hemel en op die aarde: bloed, vuur en rookwolke. 31 Die son sal donker word, die maan bloedrooi en dan sal die groot, die vreeslike dag van die Here kom. Ses eeue voor die koms van Christus weet Israel alreeds van die tekens in die skepping, van die donker son en die rooi maan van God se oordeel – en ons? Ses-en-twintig eeue gelede is dit reeds vir ons aangekondig.
· Tweedens kom Jesus en Hy profeteer van hierdie dag. Hy preek dit in Sy profetiese rede in Matt.24:29 ~ Kort na die verdrukking van daardie tyd (m.a.w. die martelaarskap aan die einde van die tyd) sal die son verduister word, en die maan sal nie skyn nie; die sterre sal uit die ruimte val, en die kragte van die hemelruim sal ontwrig word.
· Die derde padwyser vind ons in Petrus se prediking op Pinksterdag. In Handelinge 2 lees ons van daardie geweldige, onbeskryflike ding wat gaan plaasvind: Die Heilige Gees word aan Christus se kerk gegee. Die volke van die wêreld word betrek en dinamiese magte word ontketen en die Evangelie van die kruis word op aarde verkondig. Die Messias het gekom om God se kinders uit alle volke te verlos. Die apostel Petrus preek op hierdie dag en sy teks kom uit die profesie van Joël. Weereens is dit die belofte van die Heilige Gees, maar die oordeelsdag word direk aan Pinksterdag verbind: Wonders bo in die hemel, tekens onder op die aarde, bloed en vuur en rookdamp. Die son word donker en die maan word bloed voordat daardie vreeslike Dag van die Here kom!
· Maar Simon Petrus is nog nie klaar met hierdie dag van God se toorn nie en kom hy met die vierde padwyser. Petrus skryf sy brief aan die kerk en hy vermaan ons – so staan dit in 2Pet.3:1 en 10 ~ Geliefdes, dit is al die tweede brief wat ek aan julle skrywe. In albei het ek geprobeer om julle weer helder te laat dink deur julle te herinner aan 2 die woorde wat vroeër deur die heilige profete verkondig is, asook aan die gebod van die Here en Verlosser wat deur julle apostels aan julle oorgedra is. En dan gaan hy verder en sê hy in vers 10 ~ Maar die dag van die Here sal so onverwags soos ’n dief kom. En op dié dag sal die hemel met ’n groot gedruis verdwyn, die hemelliggame brand en tot niet gaan, en die aarde met alles wat daarop is, vergaan.
Al hierdie profesieë – dié van Joël en van Jesus en van Petrus, kom almal bymekaar uit in die oopbreek van die sesde seël hier in Openb.6 – selfs ook dié van Haggai in Hag.2:6 ~ So sê die Here die Almagtige: Nog een keer, binnekort, sal Ek hemel en aarde, see en land laat bewe.
Presies hoe alles gaan plaasvind – in watter volgorde; wanneer, ens. is nie aan ons geopenbaar nie, maar wat ons wel weet is dat Die Dag van die Here gaan aanbreek, met geweldige gevolge.
Wanneer ons van al hierdie verskriklike dinge lees is die logiese vraag: Moet ons hierdie “tekens” en gebeure as letterlike “tekens” en gebeure interpreteer. Dit is wel so dat talle beskrywings en gebeure in Openbaring figuurlik geneem moet word, maar daar is egter geen ander uitweg as om hierdie spesifieke gebeure wat gepaard gaan met die sesde seël, as letterlik te interpreteer nie. Die getuienis van verskeie ander Skrifgedeeltes bevestig dit.
Ou Testamentiese Getuienis:
· Joël 2:10-11 ~ Die aarde skrik vir hulle, die hemel bewe; die son en die maan word donker, die sterre verloor hulle glans. 11 Die Here laat sy stem weerklink voor sy leërmag uit. Sy leër is ontsaglik groot, dié wat die Here se bevel uitvoer, is sterk. Die dag van die Here is ’n groot dag, ’n verskriklike dag; wie is daarteen bestand?
· Joël 2:30-31 ~ Ek sal tekens gee, in die hemel en op die aarde: bloed, vuur en rookwolke. 31 Die son sal donker word, die maan bloedrooi en dan sal die groot, die vreeslike dag van die Here kom. 32 Elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. Op Sionsberg en in Jerusalem sal daar uitkoms wees. So het die Here beloof. Dié wat deur die Here geroep is, is by dié wat gered is.
· Sef.1:14-18 ~ Die groot dag van die Here is naby, baie naby, dit kom gou. Luister hoe bitter, hoe skril klink die geskreeu van die soldate dié dag! 15 Dié dag is ’n dag van toorn, ’n dag van nood en benoudheid, ’n dag van storms en verwoesting, ’n dag van donkerte, van duisternis, ’n dag van wolke, van swaar onweer, 16 ’n dag waarop die ramshoring sal blaas en die krygsgeskreeu sal klink teen die vestingstede, teen die hoë hoektorings. 17 Ek laat angs die mense pak sodat hulle soos blindes loop, want hulle het teen My gesondig. Hulle bloed sal vergiet word asof dit so min werd is as stof, asof hulle liggame niks meer as uitwerpsel is nie. 18 Nóg hulle silwer nóg hulle goud sal hulle kan red op die dag wanneer die toorn van die Here losbreek, wanneer die hele land verteer word deur die vuur van sy woede. Hy bring vernietiging en skrik oor al die inwoners van die land.
· Hag.2:6-7 ~ So sê die Here die Almagtige: Nog een keer, binnekort, sal Ek hemel en aarde, see en land laat bewe. 7 Dan sal Ek al die nasies laat wakker skrik en hulle sal met hulle skatte kom en so sal Ek hierdie huis met rykdom vul, sê die Here die Almagtige.
Nuwe Testamentiese Getuienis:
· Matt.24:29-31 ~ Kort na die verdrukking van daardie tyd sal die son verduister word, en die maan sal nie skyn nie; die sterre sal uit die ruimte val, en die kragte van die hemelruim sal ontwrig word. 30 Dan sal die teken van die Seun van die mens in die hemelruim verskyn, en al die volke van die aarde sal verslae wees. Hulle sal die Seun van die mens op die wolke van die hemel sien kom met groot krag en majesteit. 31 Die groot trompet sal weerklink, en Hy sal sy engele uitstuur om sy uitverkorenes bymekaar te maak uit die vier windstreke, van elke uithoek van die aarde af.
· 2Pet.3:7 ~ Maar die teenswoordige hemele en die aarde is deur dieselfde woord as ’n skat weggelê en word vir die vuur bewaar teen die dag van die oordeel en die verderf van die goddelose mense.
· 2Pet.3:10-13 ~ Maar die dag van die Here sal so onverwags soos ’n dief kom. En op dié dag sal die hemel met ’n groot gedruis verdwyn, die hemelliggame brand en tot niet gaan, en die aarde met alles wat daarop is, vergaan. 11 Aangesien al hierdie dinge so aan hulle einde gaan kom, moet julle des te meer vroom en aan God toegewy lewe. 12 Leef in verwagting dat die dag van God kom en beywer julle daarvoor, die dag waarop die hemel in vlamme sal vergaan en die hemelliggame sal brand en wegsmelt. 13 Maar ons leef in die verwagting van ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde wat God belowe het en waar die wil van God sal heers.
Ons kan dus duidelik hieruit sien dat die gebeure wat gepaard gaan met die sesde seël, letterlike gebeure is.
Ons kan onmiddellik ook vra: Nou wat van die aardbewings ens. wat nou in ons tyd (en vroeër reeds) plaasvind? Wat van natuurrampe soos Tsunami’s, tifone, ens? Ons lees reeds in die Nuwe Testament van allerlei onnatuurlike natuurverskynsels. So lees ons bv. in Matt.27:50-53a van ’n aardbewing en allerlei ander “onnatuurlike verskynsels” ~ Jesus het weer hard uitgeroep en die laaste asem uitgeblaas. 51 Op daardie oomblik het die voorhangsel van die tempel van bo tot onder middeldeur geskeur. Die aarde het geskud, en die rotse het uitmekaar gebars. 52 Grafte het oopgegaan, en baie gelowiges wat dood was, is opgewek, 53 en hulle het uit hulle grafte uitgegaan. Ook in die geval van Paulus en Silas lees ons iets soortgelyks in Hand.16:26 ~ Skielik kom daar ’n groot aardbewing wat die fondamente van die tronk geskud het. Al die deure van die tronk het onmiddellik oopgegaan, en al die gevangenes se boeie het losgeraak.
Sonsverduisterings was ook nie iets vreemds in die Nuwe Testamentiese tyd nie. En later in 1872 het sterrekundiges bv. binne twee ure meer as 10 000 verskietende sterre (meteore) getel. Dit is ook nie snaaks om van tyd tot tyd, berge te sien ontplof en heeltemal verdwyn nie – selfs eilande verdwyn vandag nog onder die see.
Wat is die punt egter van al hierdie verskynsels wat nou reeds plaasvind, maar waarvan die sesde seël ook praat en wat op ’n baie spesifieke en gegewe tyd gaan plaasvind? Dit wat nou en ook in die verlede, van tyd tot tyd voorgekom het, is tydige en vroeë waarskuwings deur God aan die mensdom van Sy komende oordeel. Dit word nou reeds deur God gewil om mense tot bekering te bring en dit vind plaas, sodat ons maar net elke keer opnuut kan besef dat daar geen sekuriteit in die sg. mensgemaakte sekuriteite hier op aarde is nie. Die wêreld met alles daarop is bestem om vernietig te word. Ons moet net besef dat hierdie “mini-oordele” (as ons dit so in groot piëteit mag noem) hoegenaamd nie vergelyk kan word met Die Dag van die Here nie.
Vers 15 sê vir ons dat alle mense blootgestel gaan word aan Die Dag van die Here. Hierdie “alle mense” verteenwoordig alle goddelose mense – van ryk tot arm; van gesiene tot onaansienlike; van belangrik tot onbelangrik; helde tot onbekendes. Hulle almal sal bymekaar gemaak word. En die rede? Omdat hulle Jesus Christus verwerp het.
Hierdie drie verse (15-17) is waarskynlik die drie verskriklikste verse in die ganse Bybel. Al die mense in vers 15 probeer God se oordele ontkom – so erg is dit dat hulle sal verkies dat ’n berg met al sy rotse hulle eerder moet toeval en vergruis, eerder as wat hulle blootgestel word aan die oordele van God.
Die effekte van die sesde seël se oordele wat losbars oor die mensdom, het presies dieselfde effek op die aarde en die hemele. Die wêreld – ja die ganse heelal, het meteens te doen met die toorn van die Lam.
Die toorn van die Lam is natuurlik die toorn van die gekruisigde Christus. Nou is Hy nie meer die magtelose aan die kruis op Golgota nie. Nou bid Hy nie meer “Vader vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.” Dieselfde Evangelie wat letterlik die Blye Boodskap beteken, word nou ’n verskriklike verskrikking. Dieselfde Jesus, die Lam van liefde en barmhartigheid, word nou vir hulle wat Hom verwerp het, die Regter wat Sy vonnis van straf voltrek.
Alles wat op die oordeelsdag (Die Dag van die Here) gebeur, is reeds voorspel in die beeldspraak van die Ou Testamentiese profesie. Die “bloed” en “duisternis” kry ons alreeds by die eerste- en negende plae in Egipte (Eks.10). Dit is die straf van God op die ongelowige mensdom. Dit is een van die tekens van Sy toorn wanneer Hy die eksodus vir Sy volk uit die heidendom na die Beloofde Land voorberei. Diegene wat God verwerp word gestraf deur God. Diegene in Egipte wat die bloed van die Paaslam aan die hout van hul deurkosyne geverf het, word gered en beleef nie die duisternis en doodslag nie – inteendeel, hulle word bevry; hulle word uitgelei – weggelei van hierdie verskriklike duisternis en doodslag en oordele wat oor Egipte losbrand, na die Beloofde Land – die Land van Melk en Heuning, nl. die aardse Kanaän. Net so word diegene wat Christus verwerp, op Die Dag van die Here in duisternis gedompel en word hulle getref deur die oordele van God. Diegene wie skoongewas is deur die Bloed van die volmaakte Paaslam, Jesus Christus wat aan die kruishout gestort is, sal net so op Die Dag van die Here, bevry word en weggelei word met ’n volgende eksodus na die Beloofde Hemelse Kanaän.
Die boodskap van die sesde seël vir ons mense vandag is baie duidelik: Glo in die Here Jesus Christus en jy sál gered word. Maar as jy volhard om nie te glo nie, gaan jou son ook meteens pikswart word en die maan soos bloed raak en sal jy ook op Die Dag van die Here, ...in die grotte en onder die kranse van die berge weggekruip, en sal jy ook vir die berge en die kranse uitskreeu: Val op (my) en bedek (my) vir die oë van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam.
[1] Bybelstudiereeks aangebied deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) Sondagaand 11 Oktober 2009
Boodskap deur Kobus van der Walt (11 Oktober 2009)
Die Brief aan die Efesiërs - 06 (Van Gramskap tot Genade) [1]
Indien u hierdie Boodskap wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. SKRIFLESING:
Ef.2:1-7 ~ Julle was dood as gevolg van julle oortredings en sondes 2 wat voorheen julle lewenswyse gekenmerk het. Julle het gelewe soos hierdie sondige wêreld en julle laat lei deur die vors van die onsigbare magte, die gees wat daar nou aan die werk is in die mense wat aan God ongehoorsaam is. 3 So het ons trouens vroeër ook almal gelewe. Ons is deur ons sondige begeertes oorheers en het gedoen net waartoe ons luste ons gelei het en wat in ons gedagtes opgekom het. Vanweë ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word. 4 Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. 5 Deur sy groot liefde het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak. Uit genade is julle gered! 6 Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom ’n plek in die hemel gegee, 7 sodat God ook in die tye wat kom, sou laat sien hoe geweldig groot sy genade is deur die goedheid wat Hy in Christus Jesus aan ons bewys het.
2. INLEIDING:
In hierdie paar verse skets Paulus die toestand waarin alle gelowiges verkeer het vóór hul wedergeboorte en hy doen dit juis om aan ons, die kragtige en wonderbare genadewerking van die Here God, wat Hy in ons lewens bewerkstellig het, te illustreer en Paulus sit dit dan ook vir mooi uiteen in die tweede gedeelte van ons Skriflesing.
3. GOD SE GRAMSKAP:
Paulus raak drie geweldige stellings kwyt in hierdie eerste drie teksverse. In vers 1 sê hy, dat die Efesiërs, dood was. Tweedens sê hy in vers 2, dat hulle slawe was van die “vors van die onsigbare magte” (dit is die satan). En derdens sê hy in vers 3, dat hulle die fokus van God se straf en toorn was.
Natuurlik moet ons ook besef dat hierdie selfde etiket om die nekke geplaas kan word van alle mense wat nie in Jesus Christus ingeplant is nie – en dat óns ook eens daar was.
Kom ons kyk dan na Paulus se eerste stelling, nl. dat ons “dood was”.
Paulus begin die Efesiërs se toestand ontleed, deur vir hulle daaraan te herinner, dat hulle op ’n stadium lewend was vir die verlokking van die sonde, maar dat hulle morsdood was vir God. Die gedagte waarmee Paulus hier speel, is dat die Efesiërs, as gevolg van hulle doodsheid, vervreemd was van God. Die Efesiërs en daarom ook ons, was nie dood omdat ons sonde gepleeg het nie, maar omdat ons in sonde was – omdat ons deel was van hierdie bose wêreld rondom ons. Die satan het ons denke en ons emosies, ons begeertes, ons wil, ens. onder sy beheer gehad Ons het gedoen wat hy vir ons gesê het om te doen. Ons was soos marionette wat aan toue verbind is.
Die toestand van die wêreld en sy inwoners kan vergelyk word met ’n begraafplaas en elke graf se grafsteen het presies dieselfde inskripsie, nl.: “Dood weens sonde”. Die uitkomste van hierdie dood, sien ons daagliks rondom ons, in die vorm van die morele verval van die samelewing; misdaad; geestelike blindheid en ’n onverskilligheid teenoor die dinge van die Here – inteendeel, lg. raak al meer en meer ’n openlike en uitdagende en selfs militante weerstand en weersin teen die dinge van die Here – ons sien dit bv. die afgelope tyd waar ene Prof. George Claassen, voorsitter van “Skepties Suid-Afrika”, formeel begin het om skole te monitor, om diegene wat Bybellees en gebed in klastye toelaat, strafregtelik te laat vervolg!
As die Woord dan praat van die mens wat dood is in sy sonde, dan word dit in ’n letterlike sin bedoel, want almal wat ongered is, is voorwaar dood – geestelik morsdood en is daar geen lewe in hulle nie. Hulle sien nie die heerlikheid van Christus raak nie en hulle is doof vir die influistering van die Heilige Gees. Hulle het geen liefde vir God nie en hulle verlang glad nie na gemeenskap met gelowiges nie.
Paulus sê in verse 1 tot 3 dat diegene wat dood is onder die heerskappy van hierdie wêreld, in die satan en die vlees verkeer. Ons was dus slawe van hierdie wêreld; die satan en die vlees.
· Paulus sê dat ons gelewe het soos hierdie wêreld. Ons was slawe van hierdie wêreld. Die woord “wêreld” wat hier gebruik word, is "kosmos" en dit word meer as 180 keer in die Nuwe Testament gebruik en bykans elke keer het dit ’n bose konnotasie en wanneer dit, soos hier in Ef.2:2 saam met die woorde, “die loop” (in Grieks is dit "aion") gebruik word, dui dit op “hierdie huidige bose tyd”, of hierdie goddelose wêreld waarvan Gal.1:4 ook praat.
Diegene wat dus sonder Christus in hierdie lewe verkeer, is deel van hierdie goddelose wêreld en is derhalwe gevangenis van die sosiale- en waardesisteme van hierdie huidige bose tyd waarin ons lewe. En hierdie huidige bose tyd, soos ons reeds gesê het, is vyandiggesind jeens Christus. Almal wat sonder Christus is, is dus vyande van Christus en derhalwe verlore.
· Paulus sê tweedens dat ons slawe van die vors van die onsigbare magte is (of te wel die satan). Hierdie onsigbare magte waarvan Paulus praat, is die demone of gevalle engele wat saam met die satan uit die hemel neergewerp is.
Matt.9:34 verwys dan ook na hierdie vors van die demone, wanneer dit sê ~ Dit is met die hulp van die aanvoerder van die bose geeste dat hy die bose geeste uitdryf. Om dus, soos Paulus dit stel, gelei te word deur die vors van die onsigbare magte, is om te dink en te lewe volgens die vooronderstellings; die ideologieë, en die standaarde waaroor die satan en sy demone, beheer uitoefen – in kort, hulle is ongehoorsaam aan God en Sy Woord (v.3). Calvyn het dit as volg gestel: The devil rules our thoughts, all our affections, and all our desires, that possesses us, and that we are all wholly his bondslaves. In a word, we cannot stir one finger, we cannot once move, we cannot think one thought, but the devil is at our elbow and draws us in such a way that we utterly become deadly enemies to God.
Ons moet onthou dat die satan se doel met die sondaars, nie altyd net is om hulle die ooglopende en bose dinge te laat doen soos in Gal.5:19-21 beskryf word nie, nl.: onsedelikheid, onreinheid, losbandigheid, afgodsdiens, towery, vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring, afguns, dronkenskap, uitspattigheid en al dergelike dinge. Nee, die satan is uitgeslape genoeg om diegene wat geestelik dood is, te laat dink en ook daardie dinge te laat doen, wat oënskynlik goed en reg lyk, maar wat steeds teen die wil van God is en wat God nie behaag nie. Geen wonder dat 2Kor.11:14 praat van die satan wat homself voordoen as ’n engel van die lig nie!
Paulus herinner die Efesiërs dan daaraan, dat hulle soos hierdie wêreld gelewe het en dat hulle slawe was van die satan en deur hom en sy demone gedomineer is.
· Paulus gaan egter verder en sê vir die Efesiërs, dat hulle nie net van buite beheer was deur die wêreld en die satan nie, maar dat hulle ook van binne beheer was deur hulle vlees – hulle was salwe van hul eie vlees dus. Hy sê in vers 3 ~ So het ons trouens vroeër ook almal gelewe. Ons is deur ons sondige begeertes oorheers en het gedoen net waartoe ons luste ons gelei het en wat in ons gedagtes opgekom het. Hierdie sondige begeertes waarna Paulus verwys, is allerlei soorte sondige gedagtes en begeertes wat verbied word en is dít waarna Rom.8:7 verwys, nl. ~ Die dinge waarmee die sondige natuur van die mens hom besig hou. Dit is daardie dinge wat vyandskap teen God is – daardie dinge wat hulle daarvan weerhou om in gehoorsaamheid aan die Wet van God te leef.
Nadat Paulus dit aan die Efesiërs uitgespel het, wie en hoe hulle was, kom hy in vers 3b en sê hy aan hulle wat die gevolg is vir mense wat in daardie toestand vasgevang bly en wát met hulle sou gebeur – Hy sê ~ Vanweë ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word. Die E.S.V. vertaal hierdie sinsnede (deur God gestraf) met, by nature children of wrath. Ons is dus van nature – van geboorte af, mense wat onder God se toorn, of Sy gramskap staan. Dit is ook presies wat die oorspronklike vertaling vir ons sê, met die woord "orge" wat hier gebruik word.
Omdat die mensdom onder God se toorn verkeer, impliseer dit dat alle mense verdoem is. Dit beteken dus dat alle mense op grond van hulle sondige natuur, onder God se toorn staan en derhalwe verdoem is – of gevonnis is om vir tyd en ewigheid in die hel deur te bring (die erfsonde).
4. GENADE:
Menslik gesproke kan daar dus niks aan die saak gedoen word nie, want die sondaar kan homself nie red nie. Ook kan geen ander mens wat God se reddende genade ervaar het, ander mense red nie. Die mens se toestand is dus ’n hopelose toestand.
MAAR, wat vir die mens onmoontlik is, is vir God moontlik! En dit is presies wat Paulus vir die Efesiërs in die volgende paar verse wil sê.
Vers vier begin pragtig (en ek is so dankbaar dat die N.A.V. nie hier afgewyk het van die oorspronklike teks nie) met die woorde ~ Maar God... (But God...). Hierdie twee woordjies is die twee skarniere waarop die ganse Evangelie rus - Maar God.... Hierdie twee woorde vertel aan ons presies wát God gedoen het aan die mens se hopelose toestand, maar ook hóé God
tussenbeide getree het ten einde hierdie hopelose situasie van die mens reg te stel.
· Wie is hierdie God?
Wie is hierdie God van wie Paulus hier praat? Wat het hierdie God gedoen? Waarom het Hy dit gedoen? En laastens, wat moet ons doen?
Ons moet besef dat die God van wie Paulus hier praat, nie ’n aardse of mensgemaakte god is nie. Ook is hierdie God nie die God van die Bybel, maar wat verkleinneer en afgebreek word tot ’n god wat die mens se emosies en denke en voorkeure pas nie. Nee, Hy is die almagtige God, Skepper van hemel en aarde. Hy is die God van ons Here Jesus Christus. Hy is die God wat Paulus reeds in hoofstuk een so wonderlik beskryf het. Wie is hierdie God dan?
- Eerstens is hierdie God waarvan Paulus sê, Maar God..., ’n soewereine God. Indien God nie ’n soewereine God is nie, is Hy nie God nie. Om soewerein te wees impliseer o.a. om te regeer – God regeer dus oor Sy ganse skepping. Hy het dit gemaak en Hy beheer dit. Niks gebeur sonder Sy goedkeuring nie. Niks kan Hom verras nie. Dít wat God van die begin af verordineer het (besluit/beveel), dít gebeur presies net so. Hy weet presies ook wat in die toekoms gaan gebeur en hierdie toekoms is vas en seker, omdat hierdie soewereine God dit bepaal het.
- Tweedens is hierdie God heilig. Wanneer ons na Paulus se briewe kyk sien ons gedurig hoe sterk hy die klem op God se heiligheid laat val wanneer hy praat oor God, maar ook wanneer hy praat oor God se reddingsplan vir die mensdom. In kort kom dit daarop neer: Omdat God ’n heilige God is, haat Hy sonde. Geregtigheid sal dus geskied.
- Derdens: Omdat God ’n heilige God is en Hy sonde haat, laat Hy sonde nie ongestraf nie. Dit is waarom Paulus in 2:1 sê ~ Julle (is) dood as gevolg van julle oortredings en sondes. Dit is waarom die mensdom se situasie so benard is – inteendeel, dit is ’n vreesaanjaende situasie. Ons moet altyd in gedagte hou: God is God en ons is mense. God is heilig – ons is sondaars. Ons kan dus op niks, absoluut niks, aanspraak maak nie. Dit is dus baie duidelik dat die mensdom God nodig het – net Hy kan iets aan die mensdom se situasie doen.
· Wat het God gedoen?
En volgens Paulus hét God iets aan die situasie gedoen, dít is waarom hy sê ~ Maar God.... God het nie die mensdom maar net so gelaat nie. Nee, Hy het Hom ontferm oor die mens. Hy het diegene wat Hy reeds lank voor die grondlegging van die aarde uitverkies het, gered. Hy het die Efesiërs en elkeen van ons wat in Hom uitverkies is, gered uit ’n benarde situasie – ’n situasie waaraan geen mens enige iets kon doen nie. Waarom gebruik Paulus die woord dood in vers 1? Juis om aan ons te toon dat ons niks, absoluut niks aan ons hopelose toestand kan doen nie – ’n lyk kan tog nie iets doen nie. Maar God... het uitgereik na ons ten einde ons te red – en juis dít is die wonder van die Evangelie – God het in Sy groot genade, deur Sy Seun, Christus Jesus, uitgereik na ons ten einde ons te red.
Net soos in die geval van Lasarus wat dood was en reeds ter ruste gelê was in die rotsgraf in Joh.11:43, het God ook vir elkeen van ons wat gered is, gesê, ...Lasarus, kom uit!
· Waarom het God dit gedoen?
Maar waarom het God dit alles gedoen? Daar is maar net een antwoord – Genade! Paulus gaan egter verder en hy beskryf hierdie daad van genade met vier woorde:
- Die eerste woord waarmee Paulus hierdie genade van God omskryf is liefde. Vers 4b ~ Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. God stort dus Sy genade oor ons uit, bloot net omdat Hy besluit het dat Hy ons liefhet.
- Tweedens beskryf Paulus God se genade met ’n woord wat uit liefde voortvloei, nl. barmhartigheid. Vers 4a ~ Maar God is ryk in barmhartigheid...(mercy). Barmhartigheid is egter ’n woord wat gebruik word om ’n daad of optrede te beskryf wat uitgeoefen word op iets of iemand wat daardie
bepaalde daad níé verdien nie – in hierdie geval dus, God se reddende genade.
- In vers 5 gebruik Paulus die kernwoord van sy beredenering, nl. genade ~ Uit genade (sê hy), is julle gered. Hy herhaal hierdie woord weer en weer in sy briewe, maar dan spesifiek ook weer hier in verse 8 en 9 ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God. 9 Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie.
- In vers 7 gebruik Paulus die woord, goedheid om genade verder te omskryf. Ons vind hierdie uitdrukking “die goedheid van God”, op verskillende plekke in die Woord, maar dit word die meeste kere gebruik wanneer daar oor die Kruisiging van Christus geskryf word en dui dus daarop, dat Christus se kruisiging, goed genoeg was om versoening tussen ons en God te bewerkstellig.
Ons was eens dood en kon onsself nie red nie: dit was slegs God se genade wat ons kon red. Ons het almal onder God se toorn verkeer – net liefde kon oor hierdie toorn triomfeer. Ons het niks anders as God se oordeel en straf verdien, maar slegs genade kon ons daarvan red. Waarom het God dit gedoen? Hy het dit enkel en alleen uit Sy onmeetbare liefde en barmhartigheid en genade en goedheid gedoen – meer nog, verse 6-7 ~ (Ons is) in Christus Jesus saam met Hom opgewek uit die dood en (Hy het) ons saam met Hom ’n plek in die hemel gegee, 7 sodat God (ons) ook in die tye wat kom, sou laat sien hoe geweldig groot sy genade is deur die goedheid wat Hy in Christus Jesus aan ons bewys het.
· Wat moet ons doen?
Laastens, wat moet óns doen? Ons is gered deur genade alleen, maar omdat ons, wat eens verlore was, nou uit genade gered is en werklik besef wat ons redding alles behels, behoort ons – nee, móét ons Hom wat Sy genade onverdiend oor ons uitgestort het, met ons hele lewe dien en aanbid – in opregtheid en met oorgawe.
5. SLOT:
My liewe vriend en vriendin, jy wat nie weet of jy deur hierdie genadige God gered is nie, vra jouself die volgende vraag n.a.v. Rom.6:16 af – Kom ek lees net eers vers 16 ~ Julle weet tog: as julle julle aan iemand onderwerp om hom as slawe te gehoorsaam, is julle die slawe van dié een aan wie julle gehoorsaam is. As dit die sonde is, beteken dit vir julle die dood; as dit gehoorsaamheid aan God is, beteken dit vryspraak en lewe. Wie dien jy? Dien jy Christus met jou hele hart? Indien nie, het jy die antwoord op jou vraag hier in vers 16 – bekeer jou dus; glo in Jesus Christus en stel jou oop vir Christus se liefde en genade en barmhartigheid en goedheid.
[1] Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) op 11 Oktober 2009
Indien u hierdie Boodskap wil uitdruk – Verlig die teks in hierdie venster en kopieer en plak dit daarna in enige woordverwerkingsprogram (bv. MS Word) – druk daarna gewoon uit.
1. SKRIFLESING:
Ef.2:1-7 ~ Julle was dood as gevolg van julle oortredings en sondes 2 wat voorheen julle lewenswyse gekenmerk het. Julle het gelewe soos hierdie sondige wêreld en julle laat lei deur die vors van die onsigbare magte, die gees wat daar nou aan die werk is in die mense wat aan God ongehoorsaam is. 3 So het ons trouens vroeër ook almal gelewe. Ons is deur ons sondige begeertes oorheers en het gedoen net waartoe ons luste ons gelei het en wat in ons gedagtes opgekom het. Vanweë ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word. 4 Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. 5 Deur sy groot liefde het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak. Uit genade is julle gered! 6 Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom ’n plek in die hemel gegee, 7 sodat God ook in die tye wat kom, sou laat sien hoe geweldig groot sy genade is deur die goedheid wat Hy in Christus Jesus aan ons bewys het.
2. INLEIDING:
In hierdie paar verse skets Paulus die toestand waarin alle gelowiges verkeer het vóór hul wedergeboorte en hy doen dit juis om aan ons, die kragtige en wonderbare genadewerking van die Here God, wat Hy in ons lewens bewerkstellig het, te illustreer en Paulus sit dit dan ook vir mooi uiteen in die tweede gedeelte van ons Skriflesing.
3. GOD SE GRAMSKAP:
Paulus raak drie geweldige stellings kwyt in hierdie eerste drie teksverse. In vers 1 sê hy, dat die Efesiërs, dood was. Tweedens sê hy in vers 2, dat hulle slawe was van die “vors van die onsigbare magte” (dit is die satan). En derdens sê hy in vers 3, dat hulle die fokus van God se straf en toorn was.
Natuurlik moet ons ook besef dat hierdie selfde etiket om die nekke geplaas kan word van alle mense wat nie in Jesus Christus ingeplant is nie – en dat óns ook eens daar was.
Kom ons kyk dan na Paulus se eerste stelling, nl. dat ons “dood was”.
Paulus begin die Efesiërs se toestand ontleed, deur vir hulle daaraan te herinner, dat hulle op ’n stadium lewend was vir die verlokking van die sonde, maar dat hulle morsdood was vir God. Die gedagte waarmee Paulus hier speel, is dat die Efesiërs, as gevolg van hulle doodsheid, vervreemd was van God. Die Efesiërs en daarom ook ons, was nie dood omdat ons sonde gepleeg het nie, maar omdat ons in sonde was – omdat ons deel was van hierdie bose wêreld rondom ons. Die satan het ons denke en ons emosies, ons begeertes, ons wil, ens. onder sy beheer gehad Ons het gedoen wat hy vir ons gesê het om te doen. Ons was soos marionette wat aan toue verbind is.
Die toestand van die wêreld en sy inwoners kan vergelyk word met ’n begraafplaas en elke graf se grafsteen het presies dieselfde inskripsie, nl.: “Dood weens sonde”. Die uitkomste van hierdie dood, sien ons daagliks rondom ons, in die vorm van die morele verval van die samelewing; misdaad; geestelike blindheid en ’n onverskilligheid teenoor die dinge van die Here – inteendeel, lg. raak al meer en meer ’n openlike en uitdagende en selfs militante weerstand en weersin teen die dinge van die Here – ons sien dit bv. die afgelope tyd waar ene Prof. George Claassen, voorsitter van “Skepties Suid-Afrika”, formeel begin het om skole te monitor, om diegene wat Bybellees en gebed in klastye toelaat, strafregtelik te laat vervolg!
As die Woord dan praat van die mens wat dood is in sy sonde, dan word dit in ’n letterlike sin bedoel, want almal wat ongered is, is voorwaar dood – geestelik morsdood en is daar geen lewe in hulle nie. Hulle sien nie die heerlikheid van Christus raak nie en hulle is doof vir die influistering van die Heilige Gees. Hulle het geen liefde vir God nie en hulle verlang glad nie na gemeenskap met gelowiges nie.
Paulus sê in verse 1 tot 3 dat diegene wat dood is onder die heerskappy van hierdie wêreld, in die satan en die vlees verkeer. Ons was dus slawe van hierdie wêreld; die satan en die vlees.
· Paulus sê dat ons gelewe het soos hierdie wêreld. Ons was slawe van hierdie wêreld. Die woord “wêreld” wat hier gebruik word, is "kosmos" en dit word meer as 180 keer in die Nuwe Testament gebruik en bykans elke keer het dit ’n bose konnotasie en wanneer dit, soos hier in Ef.2:2 saam met die woorde, “die loop” (in Grieks is dit "aion") gebruik word, dui dit op “hierdie huidige bose tyd”, of hierdie goddelose wêreld waarvan Gal.1:4 ook praat.
Diegene wat dus sonder Christus in hierdie lewe verkeer, is deel van hierdie goddelose wêreld en is derhalwe gevangenis van die sosiale- en waardesisteme van hierdie huidige bose tyd waarin ons lewe. En hierdie huidige bose tyd, soos ons reeds gesê het, is vyandiggesind jeens Christus. Almal wat sonder Christus is, is dus vyande van Christus en derhalwe verlore.
· Paulus sê tweedens dat ons slawe van die vors van die onsigbare magte is (of te wel die satan). Hierdie onsigbare magte waarvan Paulus praat, is die demone of gevalle engele wat saam met die satan uit die hemel neergewerp is.
Matt.9:34 verwys dan ook na hierdie vors van die demone, wanneer dit sê ~ Dit is met die hulp van die aanvoerder van die bose geeste dat hy die bose geeste uitdryf. Om dus, soos Paulus dit stel, gelei te word deur die vors van die onsigbare magte, is om te dink en te lewe volgens die vooronderstellings; die ideologieë, en die standaarde waaroor die satan en sy demone, beheer uitoefen – in kort, hulle is ongehoorsaam aan God en Sy Woord (v.3). Calvyn het dit as volg gestel: The devil rules our thoughts, all our affections, and all our desires, that possesses us, and that we are all wholly his bondslaves. In a word, we cannot stir one finger, we cannot once move, we cannot think one thought, but the devil is at our elbow and draws us in such a way that we utterly become deadly enemies to God.
Ons moet onthou dat die satan se doel met die sondaars, nie altyd net is om hulle die ooglopende en bose dinge te laat doen soos in Gal.5:19-21 beskryf word nie, nl.: onsedelikheid, onreinheid, losbandigheid, afgodsdiens, towery, vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring, afguns, dronkenskap, uitspattigheid en al dergelike dinge. Nee, die satan is uitgeslape genoeg om diegene wat geestelik dood is, te laat dink en ook daardie dinge te laat doen, wat oënskynlik goed en reg lyk, maar wat steeds teen die wil van God is en wat God nie behaag nie. Geen wonder dat 2Kor.11:14 praat van die satan wat homself voordoen as ’n engel van die lig nie!
Paulus herinner die Efesiërs dan daaraan, dat hulle soos hierdie wêreld gelewe het en dat hulle slawe was van die satan en deur hom en sy demone gedomineer is.
· Paulus gaan egter verder en sê vir die Efesiërs, dat hulle nie net van buite beheer was deur die wêreld en die satan nie, maar dat hulle ook van binne beheer was deur hulle vlees – hulle was salwe van hul eie vlees dus. Hy sê in vers 3 ~ So het ons trouens vroeër ook almal gelewe. Ons is deur ons sondige begeertes oorheers en het gedoen net waartoe ons luste ons gelei het en wat in ons gedagtes opgekom het. Hierdie sondige begeertes waarna Paulus verwys, is allerlei soorte sondige gedagtes en begeertes wat verbied word en is dít waarna Rom.8:7 verwys, nl. ~ Die dinge waarmee die sondige natuur van die mens hom besig hou. Dit is daardie dinge wat vyandskap teen God is – daardie dinge wat hulle daarvan weerhou om in gehoorsaamheid aan die Wet van God te leef.
Nadat Paulus dit aan die Efesiërs uitgespel het, wie en hoe hulle was, kom hy in vers 3b en sê hy aan hulle wat die gevolg is vir mense wat in daardie toestand vasgevang bly en wát met hulle sou gebeur – Hy sê ~ Vanweë ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word. Die E.S.V. vertaal hierdie sinsnede (deur God gestraf) met, by nature children of wrath. Ons is dus van nature – van geboorte af, mense wat onder God se toorn, of Sy gramskap staan. Dit is ook presies wat die oorspronklike vertaling vir ons sê, met die woord "orge" wat hier gebruik word.
Omdat die mensdom onder God se toorn verkeer, impliseer dit dat alle mense verdoem is. Dit beteken dus dat alle mense op grond van hulle sondige natuur, onder God se toorn staan en derhalwe verdoem is – of gevonnis is om vir tyd en ewigheid in die hel deur te bring (die erfsonde).
4. GENADE:
Menslik gesproke kan daar dus niks aan die saak gedoen word nie, want die sondaar kan homself nie red nie. Ook kan geen ander mens wat God se reddende genade ervaar het, ander mense red nie. Die mens se toestand is dus ’n hopelose toestand.
MAAR, wat vir die mens onmoontlik is, is vir God moontlik! En dit is presies wat Paulus vir die Efesiërs in die volgende paar verse wil sê.
Vers vier begin pragtig (en ek is so dankbaar dat die N.A.V. nie hier afgewyk het van die oorspronklike teks nie) met die woorde ~ Maar God... (But God...). Hierdie twee woordjies is die twee skarniere waarop die ganse Evangelie rus - Maar God.... Hierdie twee woorde vertel aan ons presies wát God gedoen het aan die mens se hopelose toestand, maar ook hóé God
tussenbeide getree het ten einde hierdie hopelose situasie van die mens reg te stel.
· Wie is hierdie God?
Wie is hierdie God van wie Paulus hier praat? Wat het hierdie God gedoen? Waarom het Hy dit gedoen? En laastens, wat moet ons doen?
Ons moet besef dat die God van wie Paulus hier praat, nie ’n aardse of mensgemaakte god is nie. Ook is hierdie God nie die God van die Bybel, maar wat verkleinneer en afgebreek word tot ’n god wat die mens se emosies en denke en voorkeure pas nie. Nee, Hy is die almagtige God, Skepper van hemel en aarde. Hy is die God van ons Here Jesus Christus. Hy is die God wat Paulus reeds in hoofstuk een so wonderlik beskryf het. Wie is hierdie God dan?
- Eerstens is hierdie God waarvan Paulus sê, Maar God..., ’n soewereine God. Indien God nie ’n soewereine God is nie, is Hy nie God nie. Om soewerein te wees impliseer o.a. om te regeer – God regeer dus oor Sy ganse skepping. Hy het dit gemaak en Hy beheer dit. Niks gebeur sonder Sy goedkeuring nie. Niks kan Hom verras nie. Dít wat God van die begin af verordineer het (besluit/beveel), dít gebeur presies net so. Hy weet presies ook wat in die toekoms gaan gebeur en hierdie toekoms is vas en seker, omdat hierdie soewereine God dit bepaal het.
- Tweedens is hierdie God heilig. Wanneer ons na Paulus se briewe kyk sien ons gedurig hoe sterk hy die klem op God se heiligheid laat val wanneer hy praat oor God, maar ook wanneer hy praat oor God se reddingsplan vir die mensdom. In kort kom dit daarop neer: Omdat God ’n heilige God is, haat Hy sonde. Geregtigheid sal dus geskied.
- Derdens: Omdat God ’n heilige God is en Hy sonde haat, laat Hy sonde nie ongestraf nie. Dit is waarom Paulus in 2:1 sê ~ Julle (is) dood as gevolg van julle oortredings en sondes. Dit is waarom die mensdom se situasie so benard is – inteendeel, dit is ’n vreesaanjaende situasie. Ons moet altyd in gedagte hou: God is God en ons is mense. God is heilig – ons is sondaars. Ons kan dus op niks, absoluut niks, aanspraak maak nie. Dit is dus baie duidelik dat die mensdom God nodig het – net Hy kan iets aan die mensdom se situasie doen.
· Wat het God gedoen?
En volgens Paulus hét God iets aan die situasie gedoen, dít is waarom hy sê ~ Maar God.... God het nie die mensdom maar net so gelaat nie. Nee, Hy het Hom ontferm oor die mens. Hy het diegene wat Hy reeds lank voor die grondlegging van die aarde uitverkies het, gered. Hy het die Efesiërs en elkeen van ons wat in Hom uitverkies is, gered uit ’n benarde situasie – ’n situasie waaraan geen mens enige iets kon doen nie. Waarom gebruik Paulus die woord dood in vers 1? Juis om aan ons te toon dat ons niks, absoluut niks aan ons hopelose toestand kan doen nie – ’n lyk kan tog nie iets doen nie. Maar God... het uitgereik na ons ten einde ons te red – en juis dít is die wonder van die Evangelie – God het in Sy groot genade, deur Sy Seun, Christus Jesus, uitgereik na ons ten einde ons te red.
Net soos in die geval van Lasarus wat dood was en reeds ter ruste gelê was in die rotsgraf in Joh.11:43, het God ook vir elkeen van ons wat gered is, gesê, ...Lasarus, kom uit!
· Waarom het God dit gedoen?
Maar waarom het God dit alles gedoen? Daar is maar net een antwoord – Genade! Paulus gaan egter verder en hy beskryf hierdie daad van genade met vier woorde:
- Die eerste woord waarmee Paulus hierdie genade van God omskryf is liefde. Vers 4b ~ Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. God stort dus Sy genade oor ons uit, bloot net omdat Hy besluit het dat Hy ons liefhet.
- Tweedens beskryf Paulus God se genade met ’n woord wat uit liefde voortvloei, nl. barmhartigheid. Vers 4a ~ Maar God is ryk in barmhartigheid...(mercy). Barmhartigheid is egter ’n woord wat gebruik word om ’n daad of optrede te beskryf wat uitgeoefen word op iets of iemand wat daardie
bepaalde daad níé verdien nie – in hierdie geval dus, God se reddende genade.
- In vers 5 gebruik Paulus die kernwoord van sy beredenering, nl. genade ~ Uit genade (sê hy), is julle gered. Hy herhaal hierdie woord weer en weer in sy briewe, maar dan spesifiek ook weer hier in verse 8 en 9 ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God. 9 Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie.
- In vers 7 gebruik Paulus die woord, goedheid om genade verder te omskryf. Ons vind hierdie uitdrukking “die goedheid van God”, op verskillende plekke in die Woord, maar dit word die meeste kere gebruik wanneer daar oor die Kruisiging van Christus geskryf word en dui dus daarop, dat Christus se kruisiging, goed genoeg was om versoening tussen ons en God te bewerkstellig.
Ons was eens dood en kon onsself nie red nie: dit was slegs God se genade wat ons kon red. Ons het almal onder God se toorn verkeer – net liefde kon oor hierdie toorn triomfeer. Ons het niks anders as God se oordeel en straf verdien, maar slegs genade kon ons daarvan red. Waarom het God dit gedoen? Hy het dit enkel en alleen uit Sy onmeetbare liefde en barmhartigheid en genade en goedheid gedoen – meer nog, verse 6-7 ~ (Ons is) in Christus Jesus saam met Hom opgewek uit die dood en (Hy het) ons saam met Hom ’n plek in die hemel gegee, 7 sodat God (ons) ook in die tye wat kom, sou laat sien hoe geweldig groot sy genade is deur die goedheid wat Hy in Christus Jesus aan ons bewys het.
· Wat moet ons doen?
Laastens, wat moet óns doen? Ons is gered deur genade alleen, maar omdat ons, wat eens verlore was, nou uit genade gered is en werklik besef wat ons redding alles behels, behoort ons – nee, móét ons Hom wat Sy genade onverdiend oor ons uitgestort het, met ons hele lewe dien en aanbid – in opregtheid en met oorgawe.
5. SLOT:
My liewe vriend en vriendin, jy wat nie weet of jy deur hierdie genadige God gered is nie, vra jouself die volgende vraag n.a.v. Rom.6:16 af – Kom ek lees net eers vers 16 ~ Julle weet tog: as julle julle aan iemand onderwerp om hom as slawe te gehoorsaam, is julle die slawe van dié een aan wie julle gehoorsaam is. As dit die sonde is, beteken dit vir julle die dood; as dit gehoorsaamheid aan God is, beteken dit vryspraak en lewe. Wie dien jy? Dien jy Christus met jou hele hart? Indien nie, het jy die antwoord op jou vraag hier in vers 16 – bekeer jou dus; glo in Jesus Christus en stel jou oop vir Christus se liefde en genade en barmhartigheid en goedheid.
[1] Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) op 11 Oktober 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)