.

Sunday, May 27, 2012

Die Doring in My Vlees - 05

(My Verlede – My Vergifnis)

1. INLEIDING:

Tot nou het ons veral gekyk na hoe ons die verlede moet hanteer waar mense teen ons gesondig het – eerstens het ons gekyk na geleenthede waar daar op sondige wyse teen ons opgetree is, maar wat ons reg hanteer het, deur die oortreders te vergewe. Tweedens het ons gekyk na geleenthede waar daar verkeerd teen ons opgetree is en waar ons in reaksie ook verkeerd opgetree het. Ons het ook gesien dat ons daardie sondes moes bely en dat ons eerder op ons posisie in Christus Jesus moes begin fokus, as op ons verlede.

Dit is belangrik dat ons moet besef wie ons na ons wedergeboorte, in Christus Jesus is. Ons het o.a. gesien dat ons nuwe skepsele in Christus is en dat die ou mens nie meer bestaan nie (2 Kor.5:17). Hierdie is ’n baie interessante studie wat julle gerus kan onderneem, nl. wat my en jou identiteit as nuwe skepsele in Christus is (ek het al meer as 100 sulke teksverse opgespoor – bv. Joh.1:12 – Ek is God se kind; Fil.3:20 – ek is ’n burger van die hemel; Ef.1:4 – ek is heilig en onberispelik; Ef.2:10 – ek is ’n maaksel/skepsel van God; 2Kor.6:1 – ek is God se medewerker; Ef.4:32 – ek kan andere vergewe; ens. – Net in Ef.1-6 [2] alleen, kon ek al 46 sulke beloftes vind van wie ek in Christus is). Wanneer ons nie besef wie ons in Christus Jesus is nie, word ons geloof belemmer; kan ons nie die volheid van ons geloof uitleef nie en begin ons twyfel in ons geloof en ons sekerheid van saligheid. Die bose is voltyds besig om in gelowiges se lewens te werk ten einde hulle onwaardig te laat voel; om hulle oorwinning in Christus in die wiele te ry en in plaas daarvan om soos die charismate te begin om die satan om elke hoek en draai te bestraf en te verjaag, moet ons meer en meer begin leef volgens dít wat die Woord vir ons leer van wie ons in Christus Jesus is.

Jeremia gee egter aan ons ’n verdere perspektief en dit is waar ons uiteindelik by moet uitkom, nl. dat ons, wanneer ons besef wie en wat ons in Christus is, ons oë op God sal rig en sal besef dat Hý al hierdie dinge vir ons moontlik gemaak het en wat meer is, dat Hý dit uit genade aan ons geskenk het. Dit is alles gedoen en moontlik gemaak op grond van die feit dat Jesus Christus volkome mens geword het, maar soos ons in Hebr.4:15 kan sien, het Hy volkome mens geword, deurdat Hy ...in elke opsig net soos ons aan versoeking onderwerp (was), maar Hy het nie gesondig nie. Dit beteken natuurlik glad nie dat Jesus hier op aarde geleer het om op te hou om ongehoorsaam te wees nie. Ook beteken dit nié dat Hy met verloop van tyd ontslae geraak het van tekortkominge nie. Nee, dit beteken dat Hy met elke nuwe versoeking en stukkie beproewing geleer het wat dit beteken om gehoorsaam te wees en het Hy met elke versoeking en beproewing meer en meer die volmaakte geregtigheid vervul, wat nodig was om ons te red en in ’n nuwe posisie met die Vader te plaas. Die punt is, dat indien die Seun van God (Jesus Christus) vanaf Sy geboorte tot en met Sy kruisiging, geen versoeking en beproewing en pyn ervaar het, ten einde Sy volmaakte geregtigheid te toets nie, Hy nie ’n geskikte Redder en volmaakte offer wat God tevrede sou stel, gewees het nie. Sy lyding het nie alleen tot gevolg gehad dat God se wraak op Hom gefokus is nie, maar dit het ook Sy volmaakte en ware Mensheid vervul, sodat Hy ons voortaan Sy broers en susters kon noem (Hebr.2:17).

Kom ons kyk dan na wat Jeremia vir ons wil sê.

2. SKRIFLESING:

Jer.33:1-9 ~ Die woord van die Here het weer tot Jeremia gekom. Hy was toe nog ingeperk in die binneplaas van die paleiswag. ²So sê die Here, Hy wat die aarde gemaak en so gevorm het dat dit nie wankel nie, wie se Naam Here is: ³Roep My aan, Ek sal jou antwoord en jou vertel van groot en onverstaanbare dinge waarvan jy nie weet nie. ⁴So sê die Here die God van Israel oor die huise in hierdie stad en oor die konings van Juda se paleise wat afgebreek is, en oor die beleëringswalle en oor die wapens ⁵waarmee die Galdeërs teen julle kom veg het, die huise wat deur die Galdeërs vol gemaak is met die lyke van die mense wat Ek in my gloeiende toorn om die lewe wou bring toe Ek nie meer vir hierdie stad omgegee het nie omdat hy so baie sonde gedoen het: ⁶Ek sal hom heeltemal gesond maak en sy inwoners genees; Ek sal vir hulle ’n sterk veilige vesting bou. ⁷Ek sal die lot van Juda en Israel verander en vir hulle kinders gee soos vroeër. ⁸Ek sal hulle reinig van al die sondes waarmee hulle teen My oortree het en al hulle sondes vergewe waarmee hulle teen My oortree het, en in opstand gekom het. ⁹Dit sal my Naam groot maak en aan My blydskap verskaf, aan My lof en eer gee voor al die nasies van die aarde wanneer hulle hoor van al die goeie wat Ek vir my volk gedoen het. Die nasies sal bang wees en My dien oor al die goeie wat Ek doen en oor die vrede wat Ek vir Jerusalem gee.

3. DIE VREUGDE VAN VERGIFNIS:

As ons na hierdie Skrifgedeelte kyk, sien ons dat ons gereinig is van ons sonde. Dit is nog ’n eienskap van wie ons in Christus is. Rom.5:1 sê dat God ons ~ ...vrygespreek (het) deurdat ons glo. Daarom is daar nou vrede tussen ons en God deur ons Here Jesus Christus. Ef.1:7 sê dat ons ~ ...Deur die bloed van (God se) Seun verlos (is) en is ons oortredinge vergewe kragtens die ryke genade van God. Hoor net wat sê Paulus in 2 Kor.5:21 ~ Want Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak, sodat ons kan word geregtigheid van God in Hom (O.A.V.) – ons is God se geregtigheid! Dit beteken o.a. dat die "aanklaer van die broeders" (die satan – Openb.12:10) en daarmee saam alle mense en ook my negatiewe gedagtes, my maar kan aankla oor wat in die verlede gebeur het en dit kan niks aan my doen nie, want God het my regverdig verklaar, m.a.w. Hy het my onskuldig verklaar!

Wanneer ons dit wat ek tot nou gesê het, in gedagte hou, moet ons dit ook toepas op ons derde "blokkie", nl. daardie geleenthede waar ek skuldig was oor wat ek gedoen het, maar wat ek reg hanteer het, nl. om restitusie te gedoen het en om my sonde voor God te bely en my te bekeer:

		*Skuldig*
*Jou Reaksie*	*Reg*	(Jy sondig, maar jy tree reg op)

Die Evangelie van Jesus Christus is nie net vir nuwe bekeerlinge nie – dit was ook nie net vir ons bedoel, die dag toe ons gered is nie. Nee, die wonderbare Evangelie van Jesus Christus is ’n gebeurtenis wat elke dag in ons lewe, ’n realiteit moet wees – ons moet meer gereeld Jesus se Plaasvervangende werk, of te wel Sy soenoffer aan die kruis, in herinnering roep en Hom dank daarvoor, in plaas daarvan dat ons, onsself gedurig kruisig oor sonde en gruweldade van die verlede waarvoor ons reeds vergifnis gevra en ontvang het. As ons gedurig "gaan visvang in daardie duistere poele van die verlede", glo ons nie in God se vergifnis deur Jesus nie en is ons besig om God te negeer tot ’n menslike god wat nie regtig daartoe in staat is om ons te vergewe nie!

Ons moet 1 Joh.1:9 uit ons koppe leer en dit van harte glo ~ Maar as ons ons sondes bely—Hy is getrou en regverdig, Hy vergewe ons ons sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid. Geliefdes, ons moet minder tyd spandeer op negatiewe gedagtes oor of ons nou vergewe is of nie en die Woord glo (soos wat ons baie gou en maklik bely) – ons moet die Woord begin glo en eerder ons tyd spandeer deur o.a. verwonderd te staan oor God se liefde en Sy genade – ja, oor al Sy karaktereienskappe. Ons moet meer en meer saam met Miga uitroep ~ Wie is ’n God soos U? U vergewe sonde, U straf nie die sonde van dié wat uit u volk oorgebly het nie. U bly nie vir altyd kwaad nie, U betoon liefde (Miga 7:18). Die O.A.V. stel dit vir my nog mooier ~ Wie is ’n God soos U, wat die ongeregtigheid vergewe en by die oortreding van die oorblyfsel van sy erfdeel verbygaan? En dan veral hierdie woorde: Hy hou toorn nie vir ewig vas nie, maar het ’n welbehae in goedertierenheid. Ons fokus moet meer en meer wees op dit wat Christus vir ons gedoen het

4. NEEM MY GEDAGTES GEVANGE:

Jy sê dalk nou vir jouself, ja maar ek kan net nie help om gedurig aan my verlede te dink nie en al het ek "reg opgetree" deur dit te bely en om vergifnis daarvoor te gevra het, bly ek steeds gedurig daaraan dink. Om so te redeneer is natuurlik nie korrek nie, want God het ons geskape met die vermoë om te kies wat ons wíl dink en wat nié en in Christus kan ons, ons gedagtes oefen om gedagtes te wees wat ’n "aangename reukwerk" voor God sal wees. Wat ek sê word deur die Woord bevestig – dink aan Skrifgedeeltes soos die volgende: Ef.4:23 ~ Julle gees en gedagtes moet nuut word; Fil.4:8 ~ Verder, broers, alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat reg is, alles wat rein is, alles wat mooi is, alles wat prysenswaardig is—watter deug of lofwaardige saak daar ook mag wees—daarop moet julle julle gedagtes rig; en 1 Pet.1:13 ~ Wees daarom verstandelik wakker en nugter, en vestig julle hoop volkome op die genade wat julle deel sal word by die wederkoms van Jesus Christus (die O.A.V. sê ~ ...omgord die lendene van julle verstand).

Daar is hoofsaaklik vier redes waarom ’n gelowige gedurig terugkeer na sy sonde van die verlede – daardie sonde wat reeds vergewe is en ons moet besef dat God dit in ’n baie ernstige lig beskou:

· ’n Gebrek aan ware bekering;

· Vrees vir mense;

· ’n Onwilligheid om sonde te versaak;

· Om ons ontsag vir God se genadige vergifnis te verloor.

5. ’N GEBREK AAN WARE BEKERING:

Kom ons kyk na die eerste moontlike rede. In 2 Kor.7 sê die apostel Paulus dat daar ’n wesentlike verskil is tussen, aan die een kant, wêreldse berou ("worldy sorrow") en aan die anderkant, droefheid en berou wat volgens die wil van God in ’n gelowige gewerk is ("godly sorrow"). Verse 9-10 is baie duidelik hieroor ~ Nou is ek egter bly, nie omdat ek julle hartseer gemaak het nie, maar omdat ek julle so hartseer gemaak het dat julle tot inkeer gekom het. Julle was immers hartseer soos God dit wou hê. Ons het julle dus in geen opsig benadeel nie, ¹⁰want droefheid volgens die wil van God bring bekering wat tot redding lei, en daaroor was niemand nog ooit jammer nie. Daarteenoor bring droefheid uit wêreldse oorwegings die dood. Die woord inkeer hier (in die O.A.V. is dit "bekering" en in Engels "repent"), is in die Grieks, μετάνοια (metanoia) en beteken letterlik om, om te draai; om in die teenoorgestelde rigting in jou verstand en jou optrede te beweeg. Dit beteken m.a.w. om jouself geheel en al weg te draai van sonde en in die teenoorgestelde rigting, na geregtigheid te beweeg. Die teenoorgestelde hiervan is natuurlik wêreldse berou, of anders gestel, om spyt te wees oor iets – jy is jammer daaroor, maar dit maak nie regtig saak nie – sulke mense "vang weer en weer vis in die poele van die verlede". Nee, ons moet radikaal omdraai; ons vergifnis in dank aanvaar en weg beweeg van daardie sonde, deur ons voortdurend te bekeer en ons denke (O.A.V. – gedagtes) te vernuwe.

Die vraag wat jy vir jouself moet afvra, is of jy weer dieselfde sonde sal doen, as dit oor jou pad kom? Indien jou antwoord "ja" is, het ware bekering volgens die wil van God nie plaasgevind nie. Dit was die probleem met die mense in die gemeente in Korinte – hulle het baie en van die beste lering ontvang en hulle het geroem in hul goeie werke, maar daar was ’n oppervlakkigheid t.o.v. hulle geloof wat gelei het tot vleeslike optrede, gebroke verhoudinge en ’n kragtelose bediening.

As ons nie volgens die wil van God, ware berou – ware μετάνοια (metanoia) oor ons sonde het nie, kan ons nie ons "derde blokkie" afsluit nie, want ten diepste herdink en bedink ons daardie sonde, omdat ons ten diepste daardie sonde weer wil begaan.

6. VREES VIR MENSE:

’n Tweede moontlike rede waarom ons nie afsluiting kan vind van sonde waarvoor ons vergifnis ontvang het nie, is ’n vrees vir mense. Die meeste van ons hier, het al in een of ander Bybelstudie in die verlede, deur óf "The Fear Factor" van Wayne Mack, of "When People are Big and God is Small" van Ed Welch, gewerk en is redelik bekend met die uitdrukking "vrees vir mense", maar ek wil tog net sê, dat baie mense die sondige verlede (waarvoor daar al om vergifnis gevra is) baie moeilik afskud, omdat hulle bang is dat mense rondom hulle mag uitvind wat hulle gedoen het – dit is dus een van daardie, menslik gesproke "geraamtes in die kas" van iemand. Spr.29:25 is baie leersaam in hierdie verband ~ As jy vir mense bang is, kan jy in ’n strik beland, maar as jy jou vertroue in die Here stel, is jy veilig. Die kruks van hierdie vers is dat wanneer jy vergifnis vir ’n bepaalde sonde ontvang het en jy die betrokke persoon/persone om vergifnis gevra het (waar moontlik natuurlik), jy sal ophou om gedurig oor jou skouer te loer ten einde te probeer uitvind, wie weet wat jy gedoen het. In plaas daarvan moet jy jou oë op God gevestig hou wat jou op grond van Jesus Christus, uit genade vergewe het. Geen sonde is te groot vir God om te vergewe nie – GEEN SONDE NIE! Paulus sê in Rom.5:20b ~ ...hoe meer die sonde geword het, hoe oorvloediger het die genade geword. God het jou vergewe, wat maak dit dan saak wat mense dink!

Die probleem met baie gelowiges is dat hulle toelaat dat die goedkeuring van ander mense ’n kragtige afgod in hul harte word en ons moet baie ernstig daarteen waak, want dit is baie maklik om in daardie strik te trap. Indien jy hiermee sukkel, wil ek jou aanmoedig om werk daarvan te maak ten einde ontslae te raak van hierdie geweldige las – jy moet nie toelaat dat ’n vrees dat mense dalk mag uitvind van jou sondige verlede, jou lewe dikteer nie, want Rom.8:31b sê so duidelik ~ ...(As) God is vír ons, wie kan dan teen ons wees? Paulus sluit hoofstuk 8 af met hierdie woorde ~ Maar in al hierdie dinge is ons meer as oorwinnaars deur Hom wat vir ons liefhet. ³⁸Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte ³⁹of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here (Rom.8:37-39).

7. VERSAAK SONDE NIE:

Spr.28:13 is ’n sleutelvers om ons te help verstaan waarom ons soms ons sonde uit die verlede herroep en dit weer "vertroetel" ~ Wie sy sonde wegsteek, moet niks goeds te wagte wees nie; wie sy sonde bely en daarvan afsien, sal genade ontvang. Ware berou oor en belydenis van sonde het nog nie plaasgevind, as ons nie maatreëls in plek plaas om te verhoed dat ons weer dieselfde sonde in die toekoms begaan nie. Die woorde hier in Spr.28:13 ... en daarvan afsien, is woorde waaraan ons, ons só dikwels nie steur nie – ons verstaan die eerste gedeelte van hierdie vers en ons stem daarmee saam, maar die vers bestaan nie net uit die eerste gedeelte wat sê dat ons nie ons sonde moet wegsteek nie en dat ons dit moet bely – die vers gaan voort deur te sê dat ons ook moet ophou om daardie sonde te begaan – ons moet daarvan afsien. Die O.A.V. sê dit sommer in goeie en gewone Afrikaans, dat ons dit moet laat staan.

As ons die verlede op sy plek wil sit en verlos wil raak van geraamtes in ons kas, moet ons die beginsel van ware bekering verstaan én dit toepas. Jesus was baie ernstig hieroor, daarom dat Hy in Matt.5:29-30 amper oordryf het toe Hy hierdie baie bekende gelykenis vir ons gegee het ~ As jou regteroog jou laat struikel, haal hom uit en gooi hom van jou af weg; want dit is vir jou beter dat net een van jou ledemate verlore gaan as dat jou hele liggaam in die hel gegooi word. ³⁰Of as jou regterhand jou laat struikel, kap hom af en gooi hom van jou af weg; want dit is vir jou beter dat net een van jou ledemate verlore gaan as dat jou hele liggaam in die hel beland. Jesus se gelykenis is baie duidelik hier – indien jy los wil kom van jou sonde van die verlede, moet jy maatreëls in plek plaas om soortgelyke sonde in die toekoms te vermy.

Om ’n praktiese voorbeeld te gebruik: Indien pornografie jou probleem in die verlede was en jy dit as sonde bely het, moet jy alles wat jou weer na pornografie kan lei, uit jou lewe verwyder (TV, Internet, tydskrifte, ens.). Ek het nou die dag iets kosbaars gehoor, toe Don Carson gesê het: You worship your way into porn, therefore you must worship your way out of porn.

8. VERLOOR ONTSAG VIR GENADE:

Ons het al gesien hoe dat Rooms Katolieke teen trappe opkruip ten einde boete te doen vir hulle sonde (en selfs vir die sonde van afgestorwe familielede – dink maar aan die rolprent oor Martin Luther se lewe). Baie van ons wat daarop roem dat ons Evangeliese; Protestantse; Gereformeerde gelowiges is, tree presies dieselfde op – nie dat ons letterik teen trappe opkruip nie, maar ons sal ons voortdurend onderwerp aan selfkastyding oor sonde wat lankal in Christus vergewe is. Dit is so asof ons dink dat ons ook iets van ons kant moet doen ten einde vergifnis te ontvang en in die proses verloor ons geheel en al perspektief én ontsag t.o.v. God se genade. Ons moet ons verbly in God se genade en erkenning aan Hom daarvoor gee (1 Tim.1:12-17) en ons moet soos Paulus in Fil.3:10 sê, ons span ons in om ~ ...Hom (te) kan ken en die krag van sy opstanding en die gemeenskap aan sy lyde terwyl ek aan sy dood gelykvormig word.

9. AFSLUITING:

Ten einde verlos te word van ’n skuldige verlede, maar ’n verlede waar jy reg gereageer het deurdat jy jou sonde bely het, maar tog van tyd tot tyd nie vergewe "voel" nie, moet jy kies om God se belofte soos in 1 Joh.1:9 vervat, te glo en daarop te staan ~ Maar as ons ons sondes bely—Hy is getrou en regverdig, Hy vergewe ons ons sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid.

Ons kan nie die lewende water wat Jesus aan ons bied, ten volle geniet, as ons nie ons eie gebrokenheid verstaan en erken nie. Dit is wat God van Israel in Jer.2:13 gesê het ~ My volk het twee sondes begaan: Hulle het My, die bron van lewende water, verlaat, en hulle het vir hulle waterbakke uit klip gekap, waterbakke wat gebars is en nie water hou nie. Hierdie lewende water is die Here Jesus Christus self – om volkome in Jesus Christus te glo, is om die lewende water te besit, daardie water wat tot gevolg het dat ons nooit weer dors sal word nie; daardie water wat aan ons vrymaking skenk en wat aan ons onuitspreeklike vreugde verskaf.

Ons moet glo dat Christus se offer wat Hy aan die kruis vir ons sonde gebring het, voldoende was en wanneer ons dit glo en toepas op elkeen van daardie sondes uit die verlede wat voortdurend by ons opkom, sál ons uiteindelik bevryding van ons verlede ontvang!

[1] Boodskap deur Kobus van der Walt te Vaaldriehoek Gereformeerde Baptistegemeente (Meyerton) - Sondag, 27 Mei 2012

[2] Ef.1:1, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 18; 2:5, 6, 7, 10, 13, 14, 18, 19, 20, 21, 22, 3:6, 7, , 12, 13, 18, 19, 21, 4:1, 2, 15, 17, 21-32, 5:8, 9, 17, 20, 21, 22-33, 6:4, 10, 13 en vele meer.

Friday, May 18, 2012

HEMELVAART

Vandag gedenk ons die Here Jesus Christus se Hemelvaart. Wat beteken dit vir Sy kinders?
• Wat ’n oorwinning en getuienis was Jesus se letterlike, fisiese en historiese opstanding nie! Sy hemelvaart is egter nié minder belangrik nie, want Jesus die Christus het met Sy hemelvaart ’n nuwe fase van Sy Middelaarswerk betree, want Hy tree nou op as die verheerlikte Priester, Profeet en Koning wat die koms van die Koninkryk van God sal oorsien en bestuur.
• As die Groot Profeet sal Hy en is Hy steeds besig om die Evangelieboodskap hier op aarde voort te dryf, sodat elke volk en taal en nasie die verlossingsboodskap van Jesus Christus kan hoor, maar ook dat Sy kinders (die Kerk) kan groei in die allerheiligste geloof.
• Hy is ook ons Priester en daarom kan ons die wonderlike versekering en gerusstelling hê, dat Hy onverpoosd, voorspraak vir ons by die Vader maak (1 Joh.2:1).
• Jesus Christus is egter ook Koning en daarom is Hy heerser oor hierdie aarde en sal Hy saam met Sy kinders, die bose en duistere koninkryk van die Satan stukkie vir stukkie terugdryf en Sy oorwinning oor die Bose uiteindelik vier met Sy wederkoms, wanneer alle mense op aarde Hom sal sien en die knie voor Hom sal buig en erken dat Hy waarlik die Here is (Openb.1:7 en Rom.14:11).

Ons Koning en ons Verlosser leef – al die eer en heerlikheid aan Hom – Here Jesus Christus, ons aanbid U!

Sunday, May 13, 2012

Die Doring in My Vlees - 04 (My Verlede – Begrawe in die Verlede)

1. INLEIDING:

Almal van ons ken mense wat verkeerde besluite in hul lewens geneem het, net om die res van hulle lewe daaroor te kerm en te kla en alles en almal rondom hulle te verwyt, of gedurig daaroor te praat en op die ou einde ’n verbitterde ou man of vrou te raak. Aan die anderkant ken ons sekerlik ook mense wat verkeerde besluite geneem het in hul lewe, maar nie in ’n "gat van verbittering" bly sit nie, maar eerder die beste van ’n slegte situasie maak en uiteindelik ver bo sy of haar aanvanklike omstandighede uitstyg.

Die vraag is, of ons gaan toelaat dat ons verlede ’n negatiewe of positiewe impak op ons lewe gaan hê. Die groot verskil tussen hierdie twee moontlikhede, is of ons in ons eie vlees en op sondige wyse, kies om in die modder te bly lê, of om te kies om ons beproewing met die hulp van God op te los en agter ons te sit, want sonder Hom kan ons dit nie alleen doen nie, omdat ons maar gedurig weer sal terug dink aan die verlede met sondige gedagtes.

Verlede week het ons gesien hoe om ons beproewing – ons “dorings”, op ’n Bybelse wyse op te los en agter ons te plaas – ek wil egter net daarop wys, dat pyn en hartseer, nie noodwendig in ’n oogwink soos mis voor die son sal verdwyn nie. Die verlede bly tog immers ’n realiteit en deel van ons langtermyn geheue, maar die belangrike is dat ons, ons verlede op ’n Bybelse wyse sal hanteer en sal toesien dat ons nié in die proses van beproewing, sondig nie.

’n Nog meer belangrike vraag is egter of ons toegerus en voorbereid is op toekomstige beproewing, ten einde dit reg te hanteer wanneer ons daarmee gekonfronteer word – dit is amper soos met mense wat sukkel om hul gewig op ’n aanvaarbare vlak te hou – “val” jy elke keer daarvoor om maar net weer ’n lekker vars gebakte wit broodrolletjie met turksvystroop te eet, al het jy al twee gehad, of het jy ’n “mental make-up” wat elke keer vir jou sê: Die tydelike genot om ’n derde rolletjie te neem is net nie die moeite werd wanneer dit opgeweeg word teen die langtermyn stryd om daardie ekstra kilogram of twee af te skud nie?

Ons moet in gedagte hou, dat :

· Vandag se reaksie word môre se gewoonte;

· Vandag se keuse word môre se invloed;

· Vandag se woede word môre se bitterheid;

· Vandag se gedagtes word môre se oortuigings;

· Vandag se begeertes word môre se afgode en

· Vandag se keuses word môre se gevolge.

Salomo het in Spr.4:23 gesê ~ Wees veral versigtig met wat in jou hart omgaan, want dit bepaal jou hele lewe. Wanneer jy jou reaksie op vandag se potensiële doring oorweeg, moet jy in die gewoonte kom, om altyd eers te vra: Wil ek regtig die gevolge van hierdie of daardie reaksie, in my hart ronddra?

Paulus sê in 1 Kor.15:3-4 ~ Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het en wat ek ook ontvang het, is dit: Christus het vir ons sondes gesterf, volgens die Skrifte; ⁴Hy is begrawe en op die derde dag opgewek, volgens die Skrifte. Let op wat hy sê – hy sê ~ Die belangrikste wat ek aan julle oorgelewer het... – die belangrikste...! Die O.A.V. sê ~ ...In die eerste plek.... Die E.S.V. sê ~ ...of first importance.... C.J. Mahaney is reg wanneer hy sê: Paul simply refused to be pulled away from the Gospel. The cross wasn’t merely one of Paul’s messages; it was the message. He taught other things as well, but whatever he taught was always derived from, and related to, the foundational reality that Jesus Christ died so that sinners would be reconciled to God. Presies dít moet ook ons uitgangspunt wees; presies dít moet ook ons denkpatrone wees; presies dít moet ook ons optrede wees – die kruis van Jesus Christus moet ook ons boodskap wees – moet die spilpunt wees waar rondom ons besluit hoe ons reageer op die “dorings” wat oor ons pad mag kom.

Ons vind genadiglik verskeie beginsels in die Woord om ons te help om beproewing te hanteer en dan spesifiek ook daardie beproewinge wat oor ons pad kom waar ons nie die omstandighede oor onsself gebring het nie, maar waar ons nogtans verkeerd gereageer het – sulke verkeerde optrede kan óf reg hanteer word en ons in ’n nóg beter verhouding met Jesus te staan bring, óf ons kan só fokus op die seer van die verlede wat deur andere veroorsaak is, dat ons onbybels daarop reageer.

Onskuldig

Jou Reaksie…

Verkeerd

(Jy bring nie jou omstandighede oor jouself nie, maar jy reageer nogtans verkeerd)

Wanneer ons na hierdie "blok" kyk, moet ons besef dat dit nooit maklik is om jou foute of sonde te erken wanneer daar teen jou gesondig is nie – om egter op ’n punt te kom waar jy jou foute, sonde en tekortkominge erken, is ’n reuse stap vorentoe, want God gebruik juis dít om jou verhouding met Hom nog verder te ontwikkel – ons moet dus die vermoë ontwikkel om eerlik te erken wanneer ons gefaal het. Ons moet leer om ten minste ses vrae te vra oor hoe ek gereageer het op iemand se sondige optrede teenoor my:

· Eerstens moet ek myself afvra of ek kwaad met kwaad vergeld het?

· Tweedens, het ek bitterheid teenoor God ontwikkel?

· Het ek ’n onbybelse siening van ander mense ontwikkel?

· Het ek ’n onbybelse siening t.o.v. myself gevorm?

· Moet ek die persoon konfronteer wat teen my gesondig het en indien wel, het ek?

· Indien jy die ander persoon gekonfronteer het, wat teen jou gesondig het, het jy hom vergewe indien hy jou om vergifnis gevra het?

2. KWAAD MET KWAAD VERGELD:

Kom ons kyk na die eerste vraag hier, nl. het jy kwaad met kwaad vergeld en daarvoor wil ek hê ons moet na Rom.12:17-21 blaai ~ Moenie kwaad met kwaad vergeld nie. Wees goedgesind teenoor alle mense. ¹⁸As dit moontlik is, sover dit van julle afhang, leef in vrede met alle mense. ¹⁹Moenie self wraak neem nie, geliefdes, maar laat dit oor aan die oordeel van God. Daar staan immers geskrywe: “Dit is my reg om te straf; Ék sal vergeld,” sê die Here. ²⁰“As jou vyand honger is, gee hom iets om te eet; as hy dors is, gee hom iets om te drink; want deur dit te doen, maak jy hom vuurrooi van skaamte.” ²¹Moet jou nie deur die kwaad laat oorwin nie, maar oorwin die kwaad deur die goeie.

Uit hierdie gedeelte is dit baie duidelik dat Paulus veronderstel dat ons deur andere benadeel sal word, maar die vraag is hoe ons dit gaan hanteer? Om kwaad met kwaad te vergeld is verkeerd, trouens Paulus sê net die teenoorgestelde, nl. dat ons goedgesind moet wees teenoor alle mense. Die mens se natuurlike reaksie is om iemand terug te betaal as hy te na gekom word – selfs al is dit net ’n kyk en erger nog, al is dit net wraak gedagtes, maar vergeld wil die mens vergeld! Die Woord is egter baie duidelik daaroor dat ons nooit mag vergeld nie – nooit nie! Ook nie deur handgebare of bose gedagtes wanneer ’n taxi skielik voor jou stop nie – nooit nie! Weerwraak is in die eerste plek ’n hartsgesindheid.

Ons moet egter daarop let, dat dit nie beteken dat iemand wat teen jou gesondig het, in alle gevalle verontskuldig moet of hoef te word nie. Seksuele misbruik, moord, diefstal, oortreding van die landswette, ens. is bv. sake wat gevolge móét dra. Die sleutelvraag wat egter hier gevra moet word, is wat my motief met die aanmelding van so ’n misdaad is? Is dit ’n begeerte om God te behaag, of is dit ’n geval van ’n oog vir oog? Dit is waarom Paulus in v.18, hierdie woorde skryf ~ ... As dit moontlik is, sover dit van julle afhang, leef in vrede met alle mense. Dit maak m.a.w. nie saak wie wat doen nie, ons moet die vrede handhaaf deur nie op dieselfde wyse (of erger) op te tree as die ander persoon nie.

In v.21 sê Paulus ~ Moet jou nie deur die kwaad laat oorwin nie, maar oorwin die kwaad deur die goeie. Die woord "oorwin" is in die Grieks, νικάω (nikaō). Hierdie is ’n militêre uitdrukking en beteken letterlik om seëvierend te wees, of om in oorwinning te staan. God wil hê dat die bose oorwin sal word deur goeie dade. As jou vyand bv. honger is, moet jy hulle voed. As hy dors is, bied hom iets aan om te drink. Die probleem is dat die meeste van ons nie met welwillendheid reageer wanneer ons gekonfronteer word met onaangename, of bose optrede van ander nie.

Indien jy nou sou sê dat dit nie maklik is om so op te tree nie, moet ons in gedagte hou dat Paulus in die eerste 11 hoofstukke van die Romeinebrief verduidelik dat a.g.v. die afgehandelde werk van Christus aan die kruis, dit moontlik gemaak is vir ons om vergifnis van God die Vader te ontvang en om een te word met Christus Jesus se dood en opstanding. Die klimaks van Paulus se verduideliking vind ons in vv.1-2 van Rom.12 ~ En nou doen ek ’n beroep op julle, broers, op grond van die groot ontferming van God: Gee julleself aan God as lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is. Dit is die wesenlike van die godsdiens wat julle moet beoefen. ²Julle moenie aan hierdie sondige wêreld gelyk word nie, maar laat God julle verander deur julle denke te vernuwe. Dan sal julle ook kan onderskei wat die wil van God is, wat vir Hom goed en aanneemlik en volmaak is. Die implikasie van hierdie verse is dat ons in Christus is en daarom beskik ons oor die krag om enige iets te doen wat die Woord van ons vereis, al is dit hoe moeilik en dit impliseer dus dat ons nie op dieselfde wyse hoef te reageer as wat die wêreld op die bose, of teen mense wat ons te na kom, reageer nie.

3. BITTERHEID TEENOOR GOD:

Kom ons kyk na die tweede sondige optrede wat ons kan begaan wanneer daar teen ons opgetree word en ons sondig reageer en dit is bitterheid teenoor God.

Wat is bitterheid? ’n Kort definisie hiervoor sou kon wees: Bitterheid is woede wat na binne gekeer is. Sommige mense het bitterheid op hulle gesigte geskryf en wanneer hulle praat bevestig hulle woorde en gesigsuitdrukkings, dít wat in hulle harte leef! Hoe gebeur dit dat mense so raak? Ons kan maar net weer na die verhaal van Naomi verwys en spesifiek na haar bitterheid teenoor God wat by haar posgevat het na haar swaarkry in Moab – swaarkry wat sy nie oor haarself gebring het nie, maar wat sy verkeerd en sondig hanteer het – ons "tweede blokkie" het haar verlede geword, trouens dit het deel van haar totale wese geword.

A.W.Tozer het in sy boek "The Knowledge of the Holy", die volgende gesê: ...what comes into our minds when we think about God is the most important thing about us. Toe Naomi terug kom in Bethlehem het sy vir die vrouens wat haar herken het gesê ~ Moet my asseblief nie meer Naomi noem nie, noem my Mara, want die Almagtige het die lewe vir my baie bitter gemaak. ²¹My lewe was vol toe ek hier weg is, maar die Here het my leeg laat terugkom. Waarom noem julle my nog Naomi? Die Here het dan teen my gedraai, die Almagtige het ’n ramp oor my gebring (Rut 1:20-21). Naomi het gekies om bitterheid teenoor God te koester.

Die Hebreërskrywer sê in Hebr.12:15 ~ ...en pas op dat niemand in die genade van God veragter nie; dat geen wortel van bitterheid opskiet en onrus verwek en baie hierdeur besoedel word nie. Gal. 5:19-21 is baie duidelik daaroor dat bitterheid, deel is van ’n sondige natuur en dan gaan Paulus voort in v.21b deur te sê ~ ...Wie hom aan sulke dinge skuldig maak, sal nie die koninkryk van God as erfenis verkry nie. Bitterheid is dus iets wat ons ernstige aandag verg en wat ons so gou as moontlik met wortel en tak uit ons lewe moet verwyder.

4. ONBYBELSE SIENING VAN MENSE:

Derdens moet ons onsself afvra of ons die korrekte siening van mense het – beskik ons oor ’n Bybelse siening van mense? Jesus sê ondubbelsinnig in Matt.23:37-40 dat ons, ons naaste moet liefhê – die probleem is dat sommige mense sukkel om diegene wat hulle te na gekom het, lief te hê. Byvoorbeeld, sommige vrouens wat deur hul mans mishandel is, se reaksie daarna is: Alle mans is so. A.g.v. hul ervaring, ervaar hulle probleme om op ’n normale wyse, interaksie met mans te hê. Om mense so oor dieselfde kam te skeer is sonde. Daarenteen moet ons kies om almal lief te hê (1Kor.13:1-4), al was jy mishandel, of finansieel "ingeloop", of wat ook al – God skenk aan Sy kinders die vermoë om lief te hê, as ons maar net vra daarom en dit in opregtheid najaag – m.a.w. as ons ernstig daaroor is om ons te bekeer, sal God ons help om ons naaste en ons vyande lief te hê.

5. ONBYBELSE SIENING VAN JOUSELF:

Baie keer word afbrekende woorde oor ons, deur andere geuiter – Spr.18:21a sê ~ Die tong het mag oor dood en lewe. Ons kan nie ander mense se kommentaar oor ons beheer nie, maar ons kan kies om dit wat gesê word te glo en/of deel van ons lewe te maak en daarvolgens op te tree en derhalwe ’n onbybelse siening van onsself te ontwikkel, of ons kan kies om dit nié te glo nie en nié op dieselfde wyse oor onsself te dink nie.

Dit is wel so dat ons nie maar net die impak van sulke woorde teen ons kan negeer, of ontken nie – woorde soos toe ons dalk op skool gesukkel het en ’n onderwyser vir jou gesê het dat jy "stupid" is (ek kan onthou hoe my boekhou onderwyser eenkeer wat ek voor die skryfbord gestaan en sukkel het met ’n rekeningkundige probleem, my beenhare getrek het en terselfdertyd vir my gesê het: "Kom van der Waltjie, jou broer kon dit doen" – vandag, 45 jaar later onthou ek dit nog so helder soos daglig!). Ons moet egter leer om sulke (ook nou by nabaat) opmerkings te evalueer teen dit wat God van óns sê. Dit is wat Paulus bedoel het, toe hy in Rom.12:3 gesê het ~ Kragtens die genade wat aan my gegee is, sê ek vir elkeen van julle: Moenie van jouself meer dink as wat jy behoort te dink nie. Nee, lê jou liewer daarop toe om beskeie te wees in ooreenstemming met die maat van geloof wat God aan elkeen toebedeel het. God kan en wil elkeen van ons help om onbybelse uitsprake oor ons en ook onbybelse denkpatrone t.o.v. onsself, te vervang met gedagtes wat waar en rein is - dink bv. maar net aan Gen.1:26-27 wat leer dat ons na die beeld van God geskape is! Laat dit jou nie in verwondering staan nie? Ek na die beeld van God geskape! Ons het die Heilige Gees as Trooster ontvang (Joh.14:16, 26). Luister net na hierdie pragtige waarheid ~ God het ons gemaak wat ons nou is: in Christus Jesus het Hy ons geskep om ons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het (Ef.2:10) – en nog vele meer.

Gaan sit dus vir 'n verandering net bietjie stil en dink mooi na oor hoe God jou "deur die bloed van Jesus Christus" beskou - wie sien Hy? Wat sien Hy? Ons mag nie 'n verkeerde siening; 'n negatiewe; 'n afbrekende siening van onsself hê nie - dit is sonde!

6. KONFRONTASIE VAN OORTREDER:

’n Baie belangrike vraag waarop ons ’n antwoord moet vind, is of ons diegene wie teen ons gesondig het, moet konfronteer daaroor al dan nie?

Daar is ’n paar dinge wat ons in gedagte moet hou wanneer ons hierdie vraag beantwoord.

· Ons moet eerstens besef dat ons nie van volwassenes wat as kinders misbruik, afgetakel, verneder, of wat ook al was, kan verwag om soos volwasse gelowiges op te tree nie en daarom steek hierdie gebeure in ’n kind se gemoed vas en het dit ’n impak op sy lewe en kan so ’n kind nie altyd die "oortreder" konfronteer nie omdat dit te lank terug gebeur het, terwyl so ’n persoon eintlik gekonfronteer moet word.

· Konfrontasie is ’n baie belangrike Bybelse beginsel. Die baie bekende Matt.18 is baie duidelik hieroor en dan spesifiek v.15 ~ As jou broer verkeerd opgetree het teen jou, gaan wys hom tereg waar julle eenkant alleen is. As hy na jou luister, het jy jou broer teruggewen. Baie gelowiges reageer op sonde teen hulle, deur dit te ignoreer; of so ’n broer net af te sny; of oor so ’n persoon te begin skinder; ens. Sulke reaksies word "items" in ons "tweede blok" en dit raak al moeiliker (soos wat die tyd aanstap) om die oortreder te konfronteer.

Dit is wel belangrik dat jy elke situasie biddend en individueel moet beoordeel ten einde te sien óf dit hanteer moet word en indien wel, hóé dit hanteer moet word. Dit is ook belangrik dat die stappe in Matt.18 nagevolg sal word, wanneer jy iemand konfronteer en die persoon nie Bybels optree nie. Indien jy gewillig is om volgens Matt. 18 op te tree, kan jy met vertroue die woorde van Joh.7:17 vir jouself toe-eien ~ As iemand gewillig is om die wil van God te doen, sal hy weet of hierdie leer van God af kom, en of Ek uit my eie praat.

Wat doen jy as jy iemand nié kan konfronteer nie (bv. uit die verre verlede)? Jy moet die saak biddend voor die aangesig van die Here bring en vergifnis teenoor daardie persoon uitspreek en ook vergifnis vra vir jou (dalk jarelange) bitterheid en onvergenoegdheid en ongelukkigheid oor die persoon se optrede teenoor jou. Wanneer dit gedoen is, dank jy die Here vir die feit dat jy in Hom ’n nuwe skepsel is en nie meer die persoon wat jy was toe jy te na gekom is nie.

’n Ander vraag wat ons moet oorweeg, is wanneer ons wel iemand gekonfronteer het, maar wat nie vir ons om vergifnis gevra het nie. Daar is een kort antwoord op so ’n vraag: Ons gesindheid moet ten spyte van hul onbybelse optrede steeds een van vergifnis en liefde wees – ons moet vergewe al vra hul nie om vergifnis nie. Ons reaksie moet dus dié van Jesus wees toe Hy aan die kruis gehang het ~ Toe sê Jesus: “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie!” (Luk.23:34).

7. HET EK VERGEWE INDIEN DAAROM GEVRA?

Jesus praat gereeld oor die belangrikheid daarvan om andere te vergewe – so sê Hy bv. in Luk.17:3-4 ~ Wees dus self op julle hoede. “As jou broer verkeerd optree, berispe hom; en as hy berou kry, vergewe hom. ⁴Selfs as hy sewe maal op ’n dag verkeerd optree teen jou en sewe maal na jou toe terugkom en sê: ‘Ek is jammer,’ moet jy hom vergewe.”

Die laaste vraag wat jy, jouself dus moet afvra ten einde te weet hoe jy die verlede "op sy plek moet sit" – daardie verlede waar mense verkeerd teen jou opgetree het en waar jy ook verkeerd opgetree het, is om te vra of jy mense uit die verlede vergewe het wat jou om vergifnis gevra het? Indien jy nie bereid is om te vergewe nie, is jou voorland "blok 2" (sien diagram) en sal jou doring met jou wees tot jy bereid is om diegene wat om vergifnis gevra het, se belydenis te aanvaar – ons kan en mag net eenvoudig nie mense wat om vergifnis vra, se belydenis weier nie – hoe kan ons ooit verwag dat die Vader ons moet vergewe as ons nie bereid is om andere te vergewe nie? Mark.11:25 verskaf hier aan ons ’n baie duidelike antwoord ~ En wanneer julle staan om te bid, en julle het iets teen iemand, vergewe hom; dan sal julle Vader wat in die hemel is, julle ook julle oortredings vergewe. Die implikasie van hierdie vers, is dat ons vergifnis afhang van ons gewilligheid om andere te vergewe wat teen ons oortree! Hierdie feit behoort genoegsame rede vir ons te wees om seker te maak dat ons tweede blok "skoon gemaak sal word"!

8. AFSLUITING:

Dit wat ek vandag met julle gedeel het, is voorwaar nie maklik nie, maar indien ons na die beeld van God geskape is en as ons onsself gelowiges noem wat hervorm is na die beeld van Christus, moet ons soos Christus optree. Paulus leer ons in Ef.4:24, dat ons ~ ...as nuwe mense (moet lewe) wat as die beeld van God geskep is: en daarom moet ons volkome volgens die wil van God (lewe) en heilig (wees).

[1] Boodskap deur Kobus van der Walt te Vaaldriehoek Gereformeerde Baptistegemeente (Meyerton) - Sondag, 13 Mei 2012

Ons Geloofshoekpenne

1. SOLI DEO GLORIA - DIE EER VAN GOD ALLEEN Alles wat God beplan het en in die geskiedenis uitvoer (niks wat is of gebeur, is uitgeslote nie), het een finale doelwit, nl. om Homself te verheerlik. Die najaging van hierdie doel is dan ook elke mens se hoogste en onontkombare roeping. Om vir jouself te leef, is die wese van sonde

2. SOLUS CHRISTUS - CHRISTUS ALEEN Hierdie genade wat God aan miljoene sondaars deur alle eeue betoon het, was nog altyd volledig gebaseer op die volmaakte middelaarswerk van Sy Seun, Jesus Christus, en daarop alleen.

3. SOLA SCRIPTURA - DIE HELE SKRIF EN NET DIE SKRIF Die hele Bybel, en net die Bybel, is God se besondere en geïnspireerde openbaring aan die mens. Daarom is dit algeheel betroubaar en die universeel gesagvolle norm vir leer en lewe.

4. SOLA GRATIA - GENADE ALLEEN As 'n sondaar gered word, dan is dit geheel-en-al te danke aan God se vrye genade, en daaraan alleen.

5. SOLA FIDE - GELOOF ALLEEN God verklaar enige en elke sondaar regverdig wanneer die vanuit sy of haar geestelike en morele bankrotskap volledig op die middelaarskap van Jesus Christus staat maak ten einde vir God aanvaarbaar te wees. Daar is geen ander manier om met God versoen te word nie. Geen menslike verdienste, van watter aard ook al, kan Christus se verdienste aanvul nie; trouens, die Woord waarsku uitdruklik dat enige poging daartoe diskwalifiserend is.

Wat Glo ons?

DIE WAARHEID MAAK VRY!

Watter waarheid maak vry?
1. Daar is maar net een waarheid en dit is die waarheid soos opgeteken in die onfeilbare Woord van die Drie-Enige God (“Die hele Skrif is deur God geïnspireer en het groot waarde om in die waarheid te onderrig, dwaling te bestry, verkeerdhede reg te stel en ŉ regte lewenswyse te kweek” - 2 Tim 3:16).

2. Ons glo voorts dat die geskrifte van die Ou- en Nuwe Testament, God se besondere openbaring aan die mens is; dat dit, soos oorspronklik neergeskryf, ten volle deur God geïnspireer is; dat hierdie openbaring (die kanon) afgesluit en genoegsaam is; dat dit volkome betroubaar is m.b.t. leer en inhoud; en dat dit die hoogste en finale gesag is vir geloof en lewe (2Tim.3:15-17; Jes.8:20; Luk.16:29-31; Ef.2:20; Rom.1:19-21; Rom.2:14-15; Ps.19:1-3; Hebr.1:1; Spr.22:19-21; Rom.15:4; 2Pet.1:19-20).

3. Ons glo in die enigste en ewige Drie-enige God: Vader, Seun en Heilige Gees – soos Hy Homself in al Sy verhewe heerlikheid in die Heilige Skrif aan ons openbaar (Deut.6:4; Jer.10:10; 1Kor.8:4-6; 1Tes.1:9; Matt.28:19; 2Kor.13:14).

4. Ons glo dat God alle dinge geskape het, met die mens as kroon en rentmeester van Sy skepping. Die eerste mens, Adam, het in sonde geval en so sy oorspronklike geregtigheid verloor. So het hy homself en die hele skepping in ellende gedompel. Dit geld besonderlik sy nageslag (die ganse mensheid), wat sedertdien in verlore toestand onder God se toorn verkeer. Gevolglik het alle mense, reeds vanaf ontvangenis en geboorte, deel aan die erfsonde, wat enersyds die erfskuld (juridies skuldige toestand onder die oordeel van God) en andersyds die erfsmet (moreel verdorwe toestand van sondegeneigdheid) behels. Die gevalle mens is dus geestelik dood en sonder die lewendmakende herskeppingswerk van die Heilige Gees is dit totaal buite sy vermoë om die Evangelie te verstaan, in Christus te vertrou, van sonde te bekeer, God lief te hê en Hom te gehoorsaam (Gen.1:31; Kol.1:16; Rom.3:23; 5:12; Titus 1:15; Gen.6:5; Jer.17:9; Rom.3:10-19; 5:12-19; 1Kor.15:21, 22, 45, 49; Ps.51:7; Job 14:4; Ef.2:3; Rom.6:20; 5:12; Hebr.2:14-15; 1Tes.1:10).

5. Ons glo in Jesus Christus, God se Seun, wat ontvang is van die Heilige Gees en uit die maagd Maria gebore is as volkome God en volkome mens vir ewig. Hy het as God se Groot Profeet, Priester en Koning na hierdie wêreld gekom. Hy is Hoof van die uitverkore mensheid en God se hoogste en finale openbaring aan die mens (Matt.1:22-23; Luk.1:27, 31, 35; Rom.1:3-4; Fil.2:6-11; Kol.2:9).

6. Ons glo in Jesus Christus as enigste Middelaar tussen God en sondaars. Hy is gekruisig en het gesterf ten einde hulle van die heerskappy en gevolge van hul sonde te verlos. Hy het in volmaakte gehoorsaamheid onder die Wet gelewe sodat Sy geregtigheid aan hulle toegereken kan word. Hulle kry nie deel aan hierdie dubbele verlossingsgenade van God op grond van enige eie verdienste nie, maar dit word aan hulle toegereken deur geloof alleen. Hierdie geloof is nie bloot regsinnige opinie nie, maar is, vanuit diep bewussyn van eie onwaardigheid, lewenslange en uitsluitende vertroue in Jesus Christus wat as Versoeningsoffer die Vader se heilige geregtigheid volkome bevredig het. Geloof is enersyds soewereine gawe van God, gewerk deur Sy Gees; dit is andersyds verantwoordelikheid en werklike handeling van die mens self. Tussen hierdie twee kante van geloof is daar ten diepste geen teenstrydigheid nie (Joh.5:39; 14:6; Hand.4:12; Rom.5:12-19; 1:2-4, 16-17; 11:33-36; Ef.2:8-9; 3:1-14; Openb.5:9-10; 7:10; Rom.4:16, 23-25; Ps.110:3; Joh.6:37, 44; Hand.13:48; 16:14).

7. Ons glo in Jesus Christus se persoonlike, liggaamlike en historiese opstanding uit die dood; in Sy hemelvaart; en in Sy huidige heerskappy ter wille van Sy mense en om alles aan Hom te onderwerp (Hand.1:3; 2:33; 13:38-39; 1Kor.15:3-6; Gal.3:16-22; Ef.1:10; Kol.1:20).

8. Ons glo in die persoonlike wederkoms van Jesus Christus (Hand.10:42; Rom.14:9-10; 1:11; 2Pet.2:4).

9. Ons glo dat Jesus Christus deur die werk van die Heilige Gees vir Hom ewige volk uit die ganse mensdom versamel, ongeag ras, geslag of stand. Elkeen wat hieraan deel het, toon die egtheid daarvan deur volhardende gehoorsaamheid aan Hom (Joh.17:2-5; 2Kor.5:18-19; 1Pet.1:3-4; Joh.1:12-13; 1Kor.2:6-16; 1Joh.5:1).

10. Ons glo in die Heilige Gees. Hy het op die Pinksterdag as Parakleet (Trooster / Voorspraak / Helper) vanaf die Vader en die Seun na die Nuwe Testamentiese gemeente gekom. Sedertdien woon Hy in alle ware gelowiges om die Seun se Middelaarswerk en regering in hulle te verwerklik. Sodoende verheerlik Hy Jesus Christus in en deur gelowiges en is Hy die waarborg dat hulle hul volle erfenis as God se kinders uiteindelik sal ontvang. Hy lei elkeen van hulle, sonder opheffing van hul verantwoordelikheid of gehoorsaamheidsvolharding, na die finale afronding van hul verlossing d.m.v. die Woord en die genademiddele wat daarmee saamhang. Sonder Sy wederbarende verligtende, versekerende, heiligmakende en toerustende werk is ware Christenskap en kerkwees totaal onmoontlik (Hand.2:39; Rom.8:9, 14, 17, 23, 26; Luk.11:13; Ef.1:13-14; 4:30; 5:18-21; 1Kor.12:4-11; 12-13; 2Kor.3:18; Kol.3:10; Joh.14:16-18, 26; Gal.5:16-26; 1Tes.5:19).

11. Ons glo in die liggaamlike opstanding uit die dood van alle mense – diegene wat in Christus gesterf het om deel te hê aan die ewige saligheid en die res om deel te hê aan die ewige verdoemenis (Rom.1:4; 4:25; 6:5; 1Pet.1:3; 1Kor.15:12-21, 20-21; Matt.27:53; Hand.1:21; 2:31; 3:21).

12. Ons glo dat Jesus Christus alle ware gelowiges (en net hulle) beveel om Hom van plek tot plek gesamentlik in gemeenteverband te dien volgens die riglyne wat Hy daarvoor in die Skrif neerlê, Elke gelowige is dus verantwoordelik om hom, indien enigsins moontlik, by ’n gemeente te voeg waar die Here in gees en waarheid gedien word; om hom aan die broers en susters toe te wy; en om hom aan die gepaardgaande dissipline te onderwerp. So ’n plaaslike gemeente staan slegs onder die gesag van Jesus Christus, maar benodig tog vir sy welsyn gemeenskap met ander gemeentes waar die Here ook in gees en waarheid gedien word (Hand.2:42-47; 20:7; Ps.119:148; Matt.6:6; 18:15-20; 1Kor.12:12-27; Ps.84; Hebr.10:25; Rom.1:7; Ef.1:20-22).

13. Ons glo dat Jesus Christus die Doop en die Nagmaal ingestel het en dat dit deur alle ware gelowiges (en net hulle) in gehoorsaamheid en as belydenis onderhou moet word as heenwysing na die mees basiese aspekte van hulle geloof en verlossing. Die Doop is die onderdompeling van die gelowige in water as belydenis van sy identifisering met Jesus Christus in Sy dood, begrafnis en opstanding. Die Nagmaal is die deelname aan die brood en die beker wat wys op Jesus Christus se versoeningsoffer, naamlik Sy gebroke liggaam en gestorte bloed (Hand.2:37-41; 8:12-13, 36-38; 9:18; 10:47-48; 11:16; 15:9; 16:14-15, 31-34; 18:8; 19:3-5; 22:16; 1Pet.3:21; Rom.6:3-4; Gal.3:27; Kol.2:12; 1Pet.3:21; Hebr.9:25, 26, 28; 10:22; Matt.7:6; 15:9; 26:26-28; 28:19-20; Joh.3:23; 6:29, 35,47-58; 1Kor.10:1-2, 16, 17, 21; 11:23-29; 2Kor.6:14-15; Eks.20:4-5; ).

OPE BRIEF AAN DIE N.G. KERK

(Meer as 3000 kopiee van hierdie brief is uitgestuur na alle beskikbare E-Posadresse in die N.G. Kerk)

2012-05-04

Geagte Broeder

Na baie gebed en besinning rig ek hierdie brief aan u en ’n klompie ander broeders in die N.G. Kerk en vra dat u hierdie brief biddend sal lees en met ’n oop gemoed daarna sal kyk.

Ek is tans ’n predikant in die Vaaldriehoek Gereformeerde Baptistegemeente en het teologie studeer aan die Potchefstroomse Universiteit vir C.H.O. Voor ek voltyds in die bediening betrokke geraak het, was ek baie lank ’n onderwyser waarvan 12 jaar as skoolhoof. Ek en my vrou was ook baie jare lidmaat van die N.G. Kerk, maar is in 1984, toe die N.G. Kerk nog gestaan het op hul belydenisskrifte, onder sensuur geplaas en afgesny van ’n N.G.-gemeente in Ermelo omdat ons, nadat ons waarlik tot wedergeboorte gekom het, oortuig geraak het van die doop van gelowiges (die kredodoop) en ons laat doop het. Ons het deur die jare heen hegte vriendskapsbande met N.G.-lidmate gehad (en het nog steeds) – lidmate wat waarlik die Here Jesus Christus as Saligmaker navolg (beide "kredo- en paedodopers").

Ek glo met 'n gebroke hart dat 'n skokkende groot deel van die institusionele kerk van ons dag grootliks koers verloor het, in sekere gevalle selfs reddende geloof versaak het, en dringend nodig het om onverwyld en met hartstog terug te keer na die fundamentele geloofsvertrekpunte van die Reformasie: die Skrif alleen, genade alleen, Christus alleen, geloof alleen, die eer van God alleen. Ek onderskryf die histories-gerespekteerde en internasionaal-erkende 1689 Baptiste Belydenis - soos meeste reformatoriese (gereformeerde) Baptiste oor die wêreld heen, asook die Belydenisskrif en Kernwaardes van Sola 5, 'n assosiasie van Godgesentreerde evangeliese gemeentes en gelowiges in (tans) agt lande in Suider-Afrika

Waarom rig ek hierdie brief aan u? Die afgelope jaar of drie, maar veral die afgelope jaar het ek intens bewus geraak van ernstige dwaalleer wat posgevat het in die N.G. Kerk en ek is intens besorg oor broers en susters in die Here Jesus Christus wat in die N.G. Kerk is. Ek kry van tyd tot tyd te doen met predikante in u denominasie en ek ervaar intense bekommernis en selfs verwarring by van hulle (veral jongeres).

Ek het ook bevriend geraak met heelwat N.G.-lidmate en ’n paar predikante op "Facebook" en kon ek sommige van die debatte wat gevoer word tussen regsinnige lidmate en –predikante aan die eenkant en "nuwe hervormers"/"verligtes"/"liberales"/"vrydenkers" aan die anderkant. My simpatie met die "behoudendes" aan die eenkant en my skok en ontnugtering in predikante wat in my oë bykans niks meer van die Woord van God glo nie, het a.g.v. hierdie debatte, net nog verder verdiep.

Wat ek nie kan verstaan nie, is dat die N.G. Kerk oënskynlik die wil en vermoë verloor het om op te tree teen teoloë, ampsdraers en predikante wat nie meer volgens die Belydenisskrifte en die Woord van God optree nie en derhalwe in my oë dwaalleraars geword het (Openb.2:14-15; 1 Tes.5:14; 2 Tim.4:2-5; Deut.13:5; 1 Kor.5:11, 13; Titus 1:9; e.a.). In die lig van Ferdie Mulder se boek, asook dit wat ek in die pers, persoonlike Blogs en "Facebook" lees, kan ek nie anders as om te dink dat die gesagstrukture van die N.G. Kerk reeds deur die "nuwe hervormers" gekaap is en daarom dat niks gedoen word aan persone/lidmate wat die Kerk van die Here Jesus Christus intens skade berokken nie.

Ek kan bv. nie verstaan hoe ’n persoon soos Jean Oosthuizen steeds maar net toegelaat word in sy posisie by die Kerkbode, terwyl hy blatant voortgaan om mense (insluitende myself) te belaster, te beledig, te verkleineer en geen standpunt inneem teen dwaalleer nie – hy maak ’n openlike bespotting van God Drie-Enig, ens. (Titus 1:16; e.a.). Hy gebruik baie dikwels kru taal teenoor mense wat opgevoede heidene nie eens sal gebruik nie (’n voorbeeld van een van die "Facebook" drade wat hierdie feite bevestig kan op versoek verskaf word) en dan praat ek nie eens van sy persoonlike "Facebook-muur" nie! Christene wat sterk van hom op Facebook verskil, word summier geblok, maar ateïste word ‘n vry hand gegee om God te laster. Dit lyk na ‘n eensydige skending van spraakvryheid.

Ek staan verstom en geskok oor sommige predikante se uitsprake oor die hel (wat kwansuis nie bestaan nie – Matt.5:22; Mark.9:47-48; 1 Tim.1:19-20; e.a.); die feit dat Satan nie ’n werklikheid is nie (Jak.4:7; 1 Pet.5:8; e.a.); geen sondeval nie (Gen.3; 1 Joh.1:6, 8; e.a.); dat Jesus nie uit ’n maagd gebore is nie (Matt.1:18; Luk.1:34; e.a.); die feit dat Christus nie uit die dood opgestaan het nie (Luk.24:36; Joh.20:27; e.a.); dat Jesus Christus nie aan die regterhand van God die Vader sit nie (Mark.16:19; e.a.); die skepping; Jona en Noag wat mitologiese verhale is; uitsprake wat positief is oor die "emergent church", panenteïsme, homoseksualitiet, ens. ens. My vraag is, hoe die N.G. Kerk steeds kan toelaat dat die gewone lidmaat (geredde en soekendes) wat op soek is na ’n ware en intieme verhouding met Jesus Christus en groei in heiligmaking, blootgestel kan word aan sulke predikante en selfs ’n moderator? Manne soos Nelus Niemandt; ’n Albert Cruywagen; Gerhard Bothma; Ben du Toit en talle teologiese professore en andere? Ek wil nie eers kommentaar lewer op sommige sinodale besluite nie.

Ek wil nie eers kommentaar lewer op sommige werklik-ontstellende Algemene Sinode- besluite nie.

Aan die begin van hierdie jaar, toe ek ook Ferdie Mulder se boek "Opgestaan" gelees het, is dit wat ek ervaar, gehoor, gelees en vermoed het, opnuut bevestig en het ek net nog meer intens bewus geraak van wat in die N.G.K. aan die gang is en wat sommige van u as predikante, studente en talle lidmate moet ervaar. My hart het al meer begin pyn vir regsinnige (gereformeerde) broers en susters in die N.G. Kerk en het ek net nog dieper bewus geraak van die nood; die paniek; die verwarring; die pyn; ens. wat besig is om pos te vat by diesulkes. Ek is veral ook intens bekommerd oor "onskuldige" kinders wat "losgelaat" word in van die teologiese fakulteite waar N.G. predikante opgelei word.

Ek en ons gemeente is tans deel van "SOLA 5", ’n assosiasie van Evangeliese Christene in Suidelike Afrika en ek dien ook tans op die hoofbestuur van "SOLA 5". Die meeste van die predikante wat deel uitmaak van "SOLA 5" is Engelssprekende broers in die Here en hulle wil gedurig van my weet wat aan die gang is in Afrikaanse kerklike geledere en hoe ek dit sien. Ek self vra my daagliks die vraag af: Wat gaan hier aan? Wat kan ons doen – wat kan ek doen? Dit gaan tog immers hier oor die eer van God en die waarheid!

Die Skrif roep ons ernstig op om te waak teen dwaalleer, omdat dit mense weglei van die geopenbaarde waarhede. Dit is nie ‘n saak wat enige Christen by hom kan laat verbygaan nie (2 Pet.2:1-2; Titus 1:7-11; 2 Tes.2:15; e.a.).

My broeder in Christus, ek is intens bekommerd oor die Kerk in Suid-Afrika in die algemeen en dan spesifiek oor wat aan die gang is in die N.G. Kerk en ek bid dat die Here sal ingryp en Sy eer sal herstel. Ek wens so dat ek hande kon vat met u in hierdie stryd op vergaderings, forums, sinodes, ens., maar omdat ek nie lidmaat van die NGK is nie, kan ek nie en kan ek u maar net verseker van my voorbidding en dat ek waar moontlik my bydrae sal lewer.

Sterkte in die stryd – ek dink aan u!

U broeder in Christus Jesus.

Kobus van der Walt